Μια ομπρέλα κρατώ.

Μια ομπρέλα μεγάλη μαύρη κρατώ·
δεν έχει ήλιο ούτε βροχή.
Tην  ανοίγω ανάποδα, την κάνω σβούρα, γίνομαι παιδί.
Την κλείνω, την κάνω μπαστούνι… γίνομαι γέρος.
Βρέχει, δεν την ανοίγω… γίνομαι νέος.
Την ανοίγω σαν φύσα αγέρας δυνατός… 
με παίρνει και με ταξιδεύει.
Μια ομπρελά μια ζωή που Πάντα άνοιγε σε λάθος εποχή.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: