Tροπαιοθήκη

Κατέβασες από την τροπαιοθήκη σου το σκονισμένο μου κορμί
με αετού φτερό το καθάρισες, το έλουσες στο ποτάμι δίπλα από καλαμιές
στην άγρυπνη θέα του αγαπημένου σου σκύλου.
Με κράτησες στα χέρια, με κοίταξες με ικανοποίηση όσο κρατεί το άναμμα ενός
αστεριού μικρού κοριτσιού που κρατά προς το λόφο με τα ξύλα σαν καίνε τον Ιούδα.
Καθάρισες το σκονισμένο μου κορμί μα σαν φάνηκε η ψυχή το αστεράκι έσβησε,
απόθεσες το συρματάκι με την καμένη πυρίτιδα εμπρός μου σαν αποθέτουν
λουλούδια μνημόσυνου, με στοίχισες και πάλι στην βιτρίνα με τις άλλες
αναμνήσεις, γύρισες την πλάτη, μέχρι να ξανάρθει η σειρά μου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: