Τρέχω στο δάσος.

Τρέχω στο δάσος…
Είναι η μόνη αλήθεια που μου απομένει.
Τρέχω στο δάσος…
Πατώ τις πέτρες, πατώ την παρθένα γη.
Τα φύλλα των δέντρων απλώνονται σαν χαλί,
τα νερά βγαίνουν σαν αίμα από τα σπλάγχνα της
και κυλούν να ξεδιψάσουν τους βρικόλακες που καρτερούν.
Τρέχω στο δάσος…
Ιδρώνω από την κούραση, ο ιδρώτας μου θολώνει τα μάτια
και η αλμύρα του μου γαργαλά τον ουρανίσκο.
Με τα δάκριά μου καθαρίζω τα μάτια,
μα από τα δάκρια ξεπήδα και η πίκρα για να τρέξουμε μαζί.
Φτύνω τον κόμπο που έχω στον λαιμό
και βρίσκει ευκαιρία και ο πόνος να βγει και να με συναγωνιστεί.
Τώρα τρέχουμε τρεις…
Επιταχύνω να τους νικήσω• με φτάνουν και με προσπερνούν.
Μα λίγο πριν το τέρμα ο κάλος μου ο πεύκος τους βάζει τρικλοποδιά κλείνοντάς
μου συνωμοτικά το μάτι για να βγω νικητής.
Τρέχω στο δάσος…
Είναι η μόνη αλήθεια που μου απομένει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: