Σε θυμήθηκα.

Διάβασα σήμερα ένα ποίημα και δάκρυσα
σε θυμήθηκα και ας άργησα, σε γύρεψα για να σε βρω
και μου είπε η ψυχή σου πίσω δεν γυρνώ….
Διάβασα ένα ποίημα και θυμήθηκα
Πως έντυνες με φως την κάθε σου λέξει
πως γινόσουν σύννεφο λίγο πριν να βρέξει
πως ξεσπούσες καλοκαιρινές μπόρες
και μύριζαν τα χώματα
πως γαλήνευες μετά και με έλουζες
του ουρανίου τόξου τα χρώματα
Με έμαθες πίσω να μην γυρνώ,
μόνο μπροστά μου να κοιτώ
και αν τούτο το πρωί ξεχάστηκα
φταίνε τις αυγής η μυρωδιές
φταίνε τα χρόνια που κουράστηκα
φταίει που νιώθω να μαράθηκα
Διάβασα ένα ποίημα και σε θυμήθηκα
διάβασα ένα ποίημα που μιλούσε για παντοτινή Αγάπη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: