Θλιβερά μαντάτα.

Τα θλιβερά μαντάτα ήρθαν και με βρήκαν νύκτα καλοκαιριού,
καθώς κοιτούσα το κορίτσι να στέκεται
στη μέση του φρεσκοθερισμένου χωραφιού,
να κρατά το φωτισμένο της μπαλόνι από την κλωστή ,
το αεράκι να της ανεμίζει τα μαλλιά
και το μπαλόνι να πετά όλο πιο ψηλά,
μέχρι που ακούμπησε στο ταβάνι του ουρανού .
Τα θλιβερά μαντάτα ήρθαν και μου είπαν:
«Τι κοιτάς, ρε γέρο, με τόση προσοχή;»
«Κοιτώ την ομορφιά του κοριτσιού και του φωτισμένου μπαλονιού», είπα.
Τα μαντάτα έγιναν πιο θλιβερά,
σαν μου είπαν το φεγγάρι πως κοιτούσα,
σαν μου είπαν πως στη μέση του χωραφιού ένα δέντρο στέκεται,
σαν μου είπαν πως κλαδί δέντρου κοιτούσα και όχι την κλώστη,
μα πιο πολύ σαν κατάλαβα χρόνια τώρα πως τα ματιά με γελούσαν.

Κώστας Πατίνιος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: