Μην με περιμένετε.

Μην με περιμένετε· δεν θα ξαναρθώ.
Θα χάνω συνεχώς το επόμενο τρένο
και ας στέκομαι όλη μέρα στο σταθμό.
Θα περιμένω το προηγούμενο,
να με πάει πίσω, στο γκρεμισμένο, εδώ και χρόνια,
δεντρόσπιτο της γειτονιάς του πατρικού μου, 
για να φυτέψω αλλιώς τα όνειρά μου.
Μήτε το κλάμα με σώζει, μήτε το γέλιο.
Καμία εικόνα δεν με συγκινεί.
Φέρτε μου ένα συρματόσκοινο παρακαλώ,
για να δέσω το φεγγάρι, τα άστρα, τη γη και τα ποτάμια,
γιατί τελευταία το σκάνε όλο και πιο συχνά από τη θέση τους. 
 
Kώστας Πατίνιος (19/3/10) 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: