Τα βράδια μεγαλώνω απότομα.

Τα βράδια μεγαλώνω απότομα…..
τα βράδια γερνώ, γίνομαι ένα σκυφτό  γεροντάκι
με άσπρα γένια, βλέπω να στέκομε  ακουμπώντας
στην μαγκούρα που κρατώ  για μπαστούνι
πλάι  στην όχθη του ποταμού .
Στέκω   και συλλογίζομαι ,τη υπάρχει στην αντίπερα όχθη που ποτέ μου δεν αξιώθηκα να πάω να δω
(μερικές φορές έκανα λίγα βήματα για να βρεθώ απέναντι μα δείλιασα και στράφηκα ) 
Τα βράδια μεγαλώνω απότομα….. γερνώ…
Βλέπω τα χρόνια σαν νερό μες την κύτη του ποταμού να παρασέρνονται  προς τον καταρράκτη χρόνο και από εκεί κτυπημένα από τους βράχους να καταλήγουν άλλα τραυματισμένα και άλλα είδη νεκρά στη θάλασσα
Τα βράδια μεγαλώνω απότομα….. γερνώ… και όσο και αν προσπαθώ να ρίξω σωσίβια στα χρόνια δεν μπορώ.
Σαν ξημερώνει είναι πλέων αργά…
Advertisements

2 Σχόλια

  1. strovoliotis said,

    Μαΐου 19, 2010 στις 7:19 μμ

    Αξιώθου να περάσεις τον ποταμό.

    Θα συνεχίσεις να μεγαλώνεις, αλλά ίσως να μην νοιώθεις πως γερνάς.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: