Διακοπές.

Αυτή η αποστασιοποίηση από την καθημερινότητα κρύβει παγίδες,
διεγείρει αισθήσεις, προκαλεί παραισθήσεις. Άφησα ξαπλωμένο τον καθημερινό μου εαυτό πλάι στην πισίνα να προσέχει τα παιδιά και έκανα λίγα βήματα πίσω, για να βλέπω καλύτερα. Κάθισα στο μπαρ και παρήγγειλα ποτό. Ξαφνικά πληθύναμε και σχεδόν όλους του αναγνώρισα.

Είδα τη μάνα μου να με κρατά στην αγκαλιά της, βρέφος να βυζάνω γυρεύοντας γάλα από το στεγνό βυζί της. Παρακάτω με είδα με κοντοπαντέλονο σε μια γωνιά, κλαμένο και μυξιασμένο, με  παράπονο
που δεν με έπαιζαν τα άλλα παιδία. Με είδα  χαμογελαστό, να περνώ την  πύλη, ντυμένο με την παραλλαγή έτοιμο να καταταγώ. Με είδα ντυμένο γαμπρό και έξω από το μαιευτήριο να καρτερώ. Είδα όλες αυτές τις εικόνες να τις συνοδεύει ένα γκρίζο σύννεφο και ένα τούνελ άγνωστης κατευθύνσεως, να καραδοκεί. Η μόνη καθαρή εικόνα ήταν εκείνη  του ξαπλωμένου μου εαυτού δίπλα στην πισίνα. Ίσως γιατί εκεί άφησα ένα σώμα αδειανό… Δεν πρόλαβα να καταλάβω. «Το ποτό σας, κύριε»,
με επαναφέρει το γκαρσόνι.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. irene said,

    Αύγουστος 16, 2010 στις 6:18 πμ

    δεν ξερω γιατι αλλα μου σηκωθηκε η τριχα !! … δεν προλαβα να καταλαβω » το ποτο σασ κυριε » με επαναφερει το γκαρσονι.

  2. patinios said,

    Αύγουστος 16, 2010 στις 10:43 πμ

    😉


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: