Έβρεχε.

Έβρεχε τη μέρα που γεννήθηκε,
σταγόνα σταγόνα, σιγά σιγά, φτωχικά.
Έβρεχε τη μέρα που παντρεύτηκε,
έβρεχε καταρρακτωδώς,
αστραπές και βροντές κάλυπταν γέλια και τραγούδια.
Η μέρα της κηδείας του (καταχείμωνα)
ήταν μια υπέροχη ανοιξιάτικη μέρα,
λες και βιάστηκε η φύση να ανθίσει.
Ο ήλιος έλαμπε σαν τεράστιο χαμόγελο στον ουρανό.
Ήταν η μονή ευχή για τη ζωή του που πραγματοποιήθηκε.
«Θέλω να λάμπει ο ουρανός
και κανείς να μην κλαίει όταν πεθάνω», έλεγε.
Έβρεξε ξανά στα εννιάμερά του
και είπε να ρίξει ένα κλάμα ο ουρανός,
που το δάκρυ του κύλησε στον τάφο,
κατέβηκε, τον βρήκε και βοήθησε να βουρκώσουν
ξανά τα μάτια του νεκρού.
Κώστας Πατίνιος.
Advertisements

12 Σχόλια

  1. Invictus said,

    Σεπτεμβρίου 17, 2010 στις 6:52 πμ

    Υπέροχο Κώστα. Πραγματικά υπέροχο.

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 17, 2010 στις 8:20 πμ

      Invictus χάρηκα που πέρασες από εδώ, ευχαριστώ και για το όμορφο σχόλιο.

  2. Σεπτεμβρίου 17, 2010 στις 9:26 πμ

    Κώστα μου!!! Να ανοίξω το θέμα ποίηση; Γιατί αντί να το απολαύσω θέλω με το ζόρι να καταλάβω τι θέλει να πει ο ποιητής; Άμα το καταλάβω τότε μπορώ και να το απολαύσω. Έχω πολλές απορίες που θα μου τις λύσεις από κοντά βέβαια αλλά αυτές με εμποδίζουν να το χαρώ όπως θα έπρεπε 😦

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 17, 2010 στις 5:42 μμ

      Νυχτερινέ ποδηλάτη , μπορείς να καταλάβεις ένα ποίημα άμα το προσαρμόσεις στην δική σου αισθητική και λογική και άσε τον ποιητή να λέει τα δικά του!!!! (πολύ θα το ήθελα να μιλήσουμε τα της ποίησης με νυκτερινή ποδηλασία και κουβέντα ) 😉

  3. eleni karampataki said,

    Σεπτεμβρίου 17, 2010 στις 1:14 μμ

    »το πεπρωμενο φυγειν αδυνατο » κωστα μου!!!!

  4. koulla pamboulou said,

    Σεπτεμβρίου 17, 2010 στις 4:18 μμ

    oxi apla oreo POLLA OREO!!

  5. strovoliotis said,

    Σεπτεμβρίου 18, 2010 στις 9:18 πμ

    Πραγματικά πολύ ωραίο!
    Για μένα πάντως την ώρα που θα φεύγω, ο ουρανός θα χαμογελά μόνο αν βρέχει:)

  6. Σεπτεμβρίου 19, 2010 στις 5:03 μμ

    Εξαιρετικό Κώστα!
    Είναι μια ευλογημένη βροχή,φως και λύτρωση μαζί.

  7. irene said,

    Σεπτεμβρίου 22, 2010 στις 8:29 πμ

    Κωστα μου πολυ ομορφο. μακαρι η βροχη να σε εμπνεει παντα και να εξαγνιζει την ψυχη σου χχ

  8. Δεκέμβριος 30, 2010 στις 10:10 μμ

    […] Έβρεχε. Έχω ανάγκη να φεύγω κάθε τόσο. […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: