Η ημέρα ενός οικογενειάρχη δρομέα – “Nicosia Marathon”10/10/10

Σήμερα ήταν μια ιδιαίτερη μέρα (για τους δρομείς τουλάχιστον). Διεξήχθηκε στην Λευκωσία  ο πρώτος διεθνής Μαραθώνιος Λευκωσίας, ο ημιμαραθώνιος (21χιλ και 100μ) αγώνας και, αγώνας δρόμου 4,6χλμ. Κατ’ ακρίβειαν δεν έγινε μαραθώνιος λόγω χαμηλής συμμετοχής των δρομέων οι όποιοι  προτίμησαν να δηλώσουν συμμετοχή στην κλασική μαραθώνια διαδρομή 42χιλ. και 196 μέτρα που θα διεξαχθεί στην Αθήνα σε 3 εβδομάδες .
 Ο ημιμαραθώνιος και αγώνας δρόμου 4,6χλμ είχαν τεράστια επιτυχία, αφού έτρεξαν στους δύο αυτούς   αγώνες πέραν των 3.000 δρομέων.
Πραγματικά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στους διοργανωτές και ιδιαίτερα στον εμπνευστή της εκδήλωσης κ. Νάσο   Κτωρίδη.
Στα δικά μας τώρα. Εγώ έτρεξα  ημιμαραθώνιο . Ξύπνησα στις έξι  , έφαγα  κάτι ελαφρύ, ετοίμασα όλα τα πράγματα  μου και κατά τις 7.30 ήμουν στο χώρο τις εκδήλωσης (Πύλη Αμμοχώστου).Βρέθηκα με άλλους συναθλητές, είπαμε τις κουβέντες μας, καθώς κάναμε προθέρμανση και η ώρα 8.30 δόθηκε η εκκίνηση.
Η διαδρομή απολαυστική και γρήγορη , οι μπάντες και οι D.J που επιστρατεύτηκαν και στήθηκαν κάθε 2-3 χιλ. έκαναν πολύ καλή δουλειά .
Έτρεχα 1.19.53 μέχρι που τερμάτισα (για την ιστορία 7ος γενική κατάταξη  και 2ος από τους Κύπριους δρομείς) .
Στον τερματισμό περίμενα να δω τη γυναίκα μου με τα δύο μας παιδιά, όπως συμφωνήσαμε αλλά τίποτα. Βρήκα μήνυμα στο κινητό «ο γιος μας δεν θέλει να έρθει να σε δει, προτιμά να παίζει» με ενόχλησε λίγο αλλά λέω δικαίωμά του, 8 χρονών είναι άσ΄τον να παίζει.
Έφυγα βιαστικά, γιατί  η ώρα 11.30 έπρεπε να πάρω τα παιδιά σε γενέθλια.
Φτάνω σπίτι.- γιε μου γιατί δεν ήθελες να έρθεις να με δεις;
-Ρε παπά τι καταλάβεις όλη μέρα που βουράς !!!!
Η ευχάριστη νότα ήρθε από την τρίχρονη κόρη
– εγώ ήθελα αλλά ο Ορ… δεν ήθελε.
Γρήγορο μπάνιο , ντύσιμο και φεύγουμε για γενέθλια  (η γυναίκα μου δεν μας συνόδεψε, έμεινε να σιδερώσει)
Μείναμε στα γενέθλια μέχρι τις τρεις.  Κάπου εκεί άρχισαν να σκοτεινιάζουν και τα μάτια μου, άτε τους λέω, πάμε σπίτι να ξεκουραστεί και λίγο ο παπάς, γιατί αργά το απόγευμα θα πάω και δουλειά.
Τελικά επιστρέψαμε σπίτι και με ένα συμμαθητή του γιου μου για να συνεχίσουν το παιχνίδι.
Είχε πάει περίπου 4 η ώρα και λέω επιτέλους να ξεκουραστώ λίγο αλλά!!!
Παπά είναι τρυπημένο το ποδήλατο θα μας το φτιάξεις και μετά να ξαπλώσεις;
φτιάξαμε και το ποδήλατο…
4.45 η ώρα και ήμουν στο κρεβάτι , πρέπει να πρόλαβα να κοιμήθηκα και 15-20 λεπτά,
όταν η κόρη μου αποφάσισε να έρθει να ξαπλώσει μαζί μου για να κοιμηθεί  (έτσι είπε της μάμας της ) αλλά αυτό που πραγματικά ήθελε ήταν να παίξουμε μαζί, γιατί ο αδελφός της έσμιξε με τον συμμαθητή του και δεν την έπαιζαν.
Πάει λέω δεν είναι μέρα για ξεκούραση η Κυριακή!!! Παίξαμε λίγο με την κόρη , πήρα τον συμμαθητή του γιου μου σπίτι του, διαβάσαμε και την ανάγνωση που είχε αφήσει αδιάβαστη ο ΟΡ…  και κατά τις 6.45 τους αποχαιρέτισα για να πάω στην δουλειά μου σκεφτόμενος με ευχαρίστηση πως από την σημερινή μέρα δεν άφησα δευτερόλεπτο να πάει χαμένο!!!

Advertisements

16 Σχόλια

  1. Οκτώβριος 10, 2010 στις 9:06 μμ

    Συγχαρητήρια φίλε μου! Για όλα, και τα οικογενειακά και τα αθλητικά. Αυτή είναι η ζωή μας, δεν θα υπάρξει άλλη και δεν πρέπει να αφήσουμε δευτερόλεπτο να πάει χαμένο. Χαίρομαι για σένα!

    • patinios said,

      Οκτώβριος 11, 2010 στις 3:50 μμ

      Φίλε Νυχτερινέ ποδηλάτη , ακριβός έτσι όπως τα λες, ότι προσπάθησα να πω εγώ με 5οο λέξεις το είπες με 18 λέξεις
      «Αυτή είναι η ζωή μας, δεν θα υπάρξει άλλη και δεν πρέπει να αφήσουμε δευτερόλεπτο να πάει χαμένο.»

  2. Vasilis said,

    Οκτώβριος 11, 2010 στις 6:48 πμ

    Πολύ ωραίο το αρθράκι Κώστα, φάση ο μικρός «-Ρε παπά τι καταλάβεις όλη μέρα που βουράς !!!!»

    • patinios said,

      Οκτώβριος 11, 2010 στις 3:54 μμ

      Βασίλη ο μικρός είχε άποψη (διαφορετική από εμένα) από την κούνια!!! Μια φορά τον πήρα να σε αγώνα τοξοβολίας και μου είπε « αυτό είναι άθλημα για να ασχοληθείς παπά,
      σημαδεύεις ρίχνεις και τελείωσες, όχι εσύ που βουρας»

  3. Μιχάλης said,

    Οκτώβριος 11, 2010 στις 11:08 πμ

    Mpravo, kai kouragio! ena tragoudi ton guns n roses leei «i’ll sleep when i’m dead»

    • patinios said,

      Οκτώβριος 11, 2010 στις 3:58 μμ

      Μιχάλης, καλωσόρισες από τα μέρη μας και σε ευχαριστώ (εσύ ποδηλάτης από ότι κατάλαβα?)

  4. VASILIKI said,

    Οκτώβριος 11, 2010 στις 11:32 πμ

    EINAI AYTO ΠΟΥ ΛΕΜΕ…ΕΧΩ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΩΡΑΡΙΑ ΜΕ ΒΑΡΔΙΕΣ..ΚΑΙ ΟΛΗ ΜΕΡΑ «ΤΡΕΧΩ»!!!!ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΟΙ!

    • patinios said,

      Οκτώβριος 11, 2010 στις 4:01 μμ

      Βασιλική όλοι έχουμε πολλή δύναμη κρυμμένη μέσα μας , φτάνει να ψάξουμε λίγο!!

  5. christos said,

    Οκτώβριος 11, 2010 στις 12:41 μμ

    Κώστα μου τα θέλαμε και τα πάθαμε. Βλέποντας τη μέρα σου (εκτός του ότι μου θύμισε τις δικές μου) θα έλεγα ότι αναλόγως είναι «χαλαρή» σε σχέση με άλλες μέρες που ξέρω όυι περνάς καθημερινά, με 2 προπονήσεις,οικογένεια,δουλειά,ιδιαίτερα και προπαντώς την αίσθηση που έχεις να είσαι πάντα παρών για τα παιδιά και υην οικογένεια σου, και ας πας προόνηση η ώρα 4 το πρωϊ (αφού και εκεί είσαι πάντα παρών)

    • patinios said,

      Οκτώβριος 11, 2010 στις 4:06 μμ

      christo!!! Φίλε και συναθλητή όπως είπε και ο νυχτερινός ποδηλάτης
      «Αυτή είναι η ζωή μας, δεν θα υπάρξει άλλη και δεν πρέπει να αφήσουμε δευτερόλεπτο να πάει χαμένο.»
      Υ.Γ δεν είναι ανάγκη λες της ώρες τον μυστικών μας Προπονήσεων!!! 🙂

  6. vad said,

    Οκτώβριος 11, 2010 στις 3:04 μμ

    E,καλά σου λεει το παιδί,ρε κουμπάρε:))

  7. patinios said,

    Οκτώβριος 11, 2010 στις 4:08 μμ

    Vad Το παιδί καλά λέει , ο παπάς του όμως είναι ανεπίδεκτος μαθήσεως!!! 😉

  8. irene said,

    Οκτώβριος 12, 2010 στις 6:06 πμ

    γραφεις ωραια οπως παντα ! και εγω οπως παντα δακρυζω….μην με ρωτας γιατι δεν θα ξερω να σου απαντησω !!
    να σαι παντα καλα και ας » τρεχεις» ολη μερα !!! φιλακια

  9. koulla pamboulou said,

    Οκτώβριος 12, 2010 στις 5:21 μμ

    sixaritiria pou irthes deuteros, timi mas k kamari mas pou s exoume stin oikogenia, to ennoo touto k xero oti emena toulaxiston tha me pistepsis, den pirazi pou en irte i adinamia mou na se di moro einai k theli to paixnidi tou…. kala trexamata na xis panta k nomizo touta einai ta orea tis zois pou menoun panta

  10. Οκτώβριος 16, 2010 στις 6:01 πμ

    Συγχαρητήρια Κώστα!Γιατί επιμένεις στα δύσκολα!
    Να είσαι καλά…

    • patinios said,

      Οκτώβριος 16, 2010 στις 8:46 πμ

      Εύα ευχαριστώ αλλά δεν το έγραψα για να πάρω συγχαρητήρια, ούτε αυτά που επιμένω πιστεύω είναι δύσκολα, ο κάθε ένας μπορεί να επιλέξει να ζήσει τη ζωή του όπως θέλει , φτάνει να την ζήσει γιατί πολλή άνθρωποι επιδη αναπνέουν δεν σημαίνει και πως είναι ζωντανοί!!!
      καμιά φορά με πιάνει και εμένα η μιζέρια μου αλλά ευτυχώς όχι πολύ συχνά!!!
      🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: