Μπροστά στον καθρέφτη.

 


Φύγε, τρέξε μακριά,στα μάτια σου δεν βλέπω πλέον τα δικά μου,
στα μάτια σου βλέπω ένα αγκάθινο στεφάνι.
Φύγε σου λέω πριν σε μισήσω.Φύγε, γιατί το βουνό
που έχεις μπροστά σου μοιάζει στη μύτη του  Πινόκιο 
και μεγαλώνει συνέχεια.
Φύγε, φύγε, φύγε…
μα τι κάθομαι και λέω μπροστά στον καθρέφτη;

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Νοέμβριος 12, 2010 στις 8:25 πμ

    ο χειρότερός μας εχθρός και ο πιο σκληρός κριτής μας. ούλλα βλέπει τα. γεια σου φίλε μου.

  2. patinios said,

    Νοέμβριος 12, 2010 στις 8:32 πμ

    Δεν είναι ανάγκη κακό αυτo, Έχει που «γλύφουν» και τον καθρέφτη Καλημέρα:)

  3. irene said,

    Νοέμβριος 29, 2010 στις 6:28 πμ

    !!! ωραιο ποιημα απο αυτα που μου ταιριαζουν. να σαι καλα χχ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: