Παρακμή.

Αυτή η παρακμή κάτι καλό κυοφορεί,
άκου που σου λέω.
Και πρέπει να είναι καλό, γιατί κρατεί πολύ
καιρό τούτη η εγκυμοσύνη, δεν εξηγείται αλλιώς.
Τόσα χρόνια σκοτάδι , γκρίζα σύννεφα να
μας ξεγελούν, πως από κάπου έρχεται το φως.
Αγέρας να φυσά δυνατός και να σφυρίζει και πάλι να ξεγελιέσαι
πως τάχα είναι γέλια χαράς , να τρέχεις προς το μέρος τους,
μα πάλι γελάστηκες άνθρωπέ μου.
Περιμένουμε την παρακμή της παρακμής με προσευχές και ξόρκια.
Περιμένουμε να έρθει κάποιος άλλος να κάνει αυτό που εμείς πρέπει
να κάνουμε, περιμένουμε γιατί μας ευνούχισε η τόση σου ασχήμια
όμορφε μου κόσμε.
Περιμένουμε να αναδυθεί ένα διαμάντι από τα σκουπίδια σου,
σαν μαγνήτης να μας σηκώσει να μας πάρει από εδώ.

Κώστας Πατίνιος.

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Δεκέμβριος 11, 2010 στις 6:30 μμ

    bravo re Kosta. Poly kalo ekponima.

  2. Δεκέμβριος 14, 2010 στις 6:19 μμ

    Kάτι καλό θα βγει, Κώστα.
    Δεν μπορεί να παραμένει εσαεί αυτό το τέλμα…
    Αρκεί να μην εφησυχάζουμε…

  3. patinios said,

    Δεκέμβριος 14, 2010 στις 6:58 μμ

    @ Tsiaili Σε ευχαριστώ .
    @ Εύα όλα κάνουν τον κύκλο τους . Καλησπέρα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: