Όλγα


«Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια μόνο τρόπο να κοιτάνε» στίχοι του Μιχάλη Γκανά.  

Αλήθεια πόσες φόρες δεν άλλαξε η οπτική γωνιά που βλέπουμε κάτι?

Όλγα.

 Την ρώτουσα:
«Εσύ ποια είσαι τελικά, ποιο είναι το πραγματικό όνομά σου;»
Ειρήνη, Χριστίνα, Μόνικα, Μαρία…
Πώς αλήθεια σε λένε;
«Εσύ, Όλγα, να με λες», μου απαντούσε πάντα.
Χίλια πρόσωπα, ένα για τον καθένα.
Χίλια ονόματα.
Όλγα για εμένα.
Κάποτε χίλιες ψυχές, μια κάρδια μεγάλη, χωρίς ανάσα.
Κάποτε χίλια πρόσωπα, μια ανάσα, μισή καρδία, καθόλου ψυχή.
Μα δε μου είπε στʼ αλήθεια ποτέ το όνομά της.
Δέσποινα , Αντιγόνη, Αθηνά, Άρτεμις…
«Εσύ, Όλγα, να με λες», μου απαντούσε.
Ακόμα και την ώρα που έκλεινε την πόρτα πίσω της,
για να χαθεί για πάντα.
Την ρώτησα ποιο ήταν το όνομά της τελικά.
«Εσύ, Όλγα να με θυμάσαι», μου είπε.
Και από τότε, Όλγα ξανά δεν είδα, όσες φορές και να την συνάντησα.

Κώστας Πατίνιος

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Μαρτίου 6, 2011 στις 12:37 πμ

    «Γνωρίζεις το όνομα που σου έδωσαν,
    δεν γνωρίζεις το όνομα που έχεις».

    Το Βιβλίο των Αυταπόδεικτων

  2. Μαρτίου 7, 2011 στις 8:27 μμ

    Πολύ ωραία!

    Trigger για …αυτοκριτική!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: