Μια ομπρέλα κρατώ·

Μια ομπρέλα μεγάλη μαύρη κρατώ·
δεν έχει ήλιο ούτε βροχή.
Tην  ανοίγω ανάποδα, την κάνω σβούρα,
γίνομαι παιδί.
Την κλείνω, την κάνω μπαστούνι…
γίνομαι γέρος.
Βρέχει, δεν την ανοίγω…
γίνομαι νέος.
Την ανοίγω σαν φύσα αγέρας δυνατός… 
με παίρνει και με ταξιδεύει.
Μια ομπρελά μια ζωή που  Πάντα άνοιγε σε λάθος εποχή.

Κώστας Πατίνιος

Advertisements

13 Σχόλια

  1. ρίτσα said,

    Μαΐου 3, 2011 στις 11:31 πμ

    μου άρεσε πολύ
    απλό και φρέσκο

    • patinios said,

      Μαΐου 3, 2011 στις 7:24 μμ

      Ρίτσα , σε ευχαριστώ πολύ , χάρηκα που είδα το σχόλιο σου , πως είναι η μετάblog εποχή? 😉

  2. disdaimona said,

    Μαΐου 3, 2011 στις 1:47 μμ

    η σκοτεινή πλευρά σήμερα…

    • patinios said,

      Μαΐου 3, 2011 στις 7:32 μμ

      disdaimona ,υπάρχει και ποιο σκοτεινή πλευρά. Νόμιζα πως το να γράφω επώνυμα δεν θα με ενοχλούσε αλλά τελικά όταν είναι να βάλω κάτι ποιο «σκοτεινό» το σκεφτούμε δύο φορές!!! Θα το ξεπεράσω όμως !!!!
      Υ.Γ με τιμά το γεγονός πως με διαβάζεις

  3. Μαΐου 3, 2011 στις 7:15 μμ

    η λάθος εποχή…
    Κώστα,από σένα εξαρτάται…

  4. Μαΐου 4, 2011 στις 5:05 πμ

    Γιατί λάθος εποχή; Είναι ωραία να μη πηγαίνεις με το ρεύμα!

  5. Μαΐου 4, 2011 στις 1:07 μμ

    Προτείνω αλλαγή «ομπρέλλας»…

    Μάλλον πρέπει να ξεκινήσεις από το χρώμα…

    Η δική μου είναι μικρή της τσέπης, παντός καιρού
    και απεικονίζει ινδικούς ελέφαντες, έτσι για να μου φτιάχνει το κέφι…
    🙂

  6. Μαΐου 4, 2011 στις 5:36 μμ

    αυτοκόλλητο και αστεράκι από μένα!

  7. patinios said,

    Μαΐου 4, 2011 στις 7:17 μμ

    @Δασκαλάκης Ότι κάνεις έχει και το κόστος του!!! 😦

    @Λεμέσια υιοθετώ και αλλαγή «ομπρέλας» και αλλαγή στο χρώμα… μια μεγάλη της θάλασσας με τα χρώματα του ουράνιου τόξου!!! 😉

    @αστροναύτης μεν ξεχάσεις θέλω το, θα είναι το πρώτο αυτοκόλλητο και αστεράκι που θα πάρω από δάσκαλο …και ας είναι διαδικτυακά (το αυτοκόλλητο θέλω να είναι χαμόγελο) 🙂

  8. rose said,

    Μαΐου 5, 2011 στις 1:34 πμ

    κατα καιρους να την αφήνουμε «πανω απ ένα δέντρο» που το καίει ο ήλιος

    😉

    • patinios said,

      Μαΐου 5, 2011 στις 7:15 μμ

      @ rose..!!! 😉
      Το δέντρο που έκαιγε ο ήλιος

      Μια ομπρέλα, γιατί με καίει ο ήλιος, ζήτησε ένα δέντρο.
      Η σκιά του δέντρου παραπονέθηκε,
      δε θέλω άλλη σκιά να σκιάσει τη σκιά μου, είπε.
      Το δέντρο την παρακάλεσε , σε παρακαλώ, καίει πολύ ο ήλιος.
      “Γίνε σκιά , να γίνω δέντρο και ας νομίζει πως με καίει ο ήλιος, τροφή μας δίνει
      να μεγαλώσουμε και οι δύο” απάντησε η σκιά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: