Άτιτλο

Μπερδευτήκαν δύο μέρες,  δύο μηνών ,δύο εποχών.
Μπήκε το φθινόπωρο νωρίτερα, κλότσησε το καλοκαίρι.
Απέμεινε  η αγάπη να κρατά τον χωρισμό από το χέρι.
Κάπου στο λυκόφως τα ίχνη του αυγερινού τα είδα.
Από τότε μαγνητίζω τα αδιέξοδα, όπως ο ποιητής την  κατάρα του,
όπως ο μελλοθάνατος τον δήμιο του, όπως η νύκτα τα όνειρα .
Kώστας  Πατίνιος

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: