Τηλεφωνικά μηνύματα

Είχαμε καταναλώσει την τρίτη ή τέταρτη μπίρα, βράδυ Πέμπτης, τέλη Ιουλίου˙ ευτυχώς φυσούσε. Καθόμουν με το φίλο μου, τον Αντρέα, στη βεράντα του σπιτιού μου που βρίσκεται σε προάστιο της Λευκωσίας. Κουβεντιάζαμε και φιλοσοφούσαμε για την έως τώρα πορεία των μεσήλικων ζωών μας.

Κατά τα μεσάνυκτα σπάει την αρμονία της στιγμή ο ήχος ενός εισερχόμενου μηνύματος στο τηλέφωνό μου. Πρώτος ξαφνιάστηκε ο σκύλος που ένιωσε τη δόνηση πριν ακουστεί ο ήχος, αφού ακουμπούσε το σώμα του στο τραπεζάκι όπου ήταν τοποθετημένη η τηλεφωνική συσκευή. Τέντωσε τα αυτιά του και έγειρε λοξά δεξιά το κεφάλι του. Τον χάιδεψα, ηρέμησε και έγειρε να συνεχίσει  τον ύπνο του. Παίρνω τη συσκευή στα χέρια μου και αναρωτιέμαι ποιος να είναι τέτοια ώρα.
Ο τηλεφωνικός αριθμός του αποστολέα άγνωστος. Ανοίγω το μήνυμα και διαβάζω.
«Καλησπέρα Ανδρέα, τι κάνεις, καιρό να τα πούμε».

Απαντώ: «Καλησπέρα, αλλά  κάποιο λάθος κάνετε, δεν είμαι ο Ανδρέας».
Πριν προλάβω να καθίσω και πάλι στην καρέκλα, ο ήχος του κινητού με ενημερώνει για ένα νέο εισερχόμενο μήνυμα.

«Αφού δεν είσαι ο Ανδρέας, τότε ποιος είσαι;»

«Τι σημασία έχει ποιος είμαι αφού δεν είμαι αυτός που γυρεύεις» απαντώ, ενώ ο Ανδρέας που παρακολουθούσε ως εκείνη τη στιγμή σιωπηλός, κάνει την πρώτη του παρέμβαση.

– Ρε φίλε, αφού γυρεύει έναν Ανδρέα, δώσε μου τον αριθμό της να της απαντήσω εγώ, που με λένε Ανδρέα.

Πριν απαντήσω στο φίλο μου ήρθε και το επόμενο μήνυμα.

«Μπορεί και να έχει. Δεν μου είπες ποιος είσαι τελικά».

Ο Ανδρέας επαναλαμβάνει με ύφος διατακτικό:

– Δώσε μου τον αριθμό να την πάρω εγώ.

– 9930****

Ο Ανδρέας της γράφει: «Καλησπέρα, με γύρεψες, ο Ανδρέας είμαι, τι κάνεις;»
Ταυτόχρονα στέλνω και εγώ το τελευταία μου μήνυμα: «Δεν είμαι κανένας, καληνύχτα».

Σε λίγο και αφού πρώτα παίρνω απάντηση στο μήνυμα μου: «Καληνύχτα κύριε κανένας, σε ευχαριστώ».

Αρχίζει τότε διάλογο μέσω μηνυμάτων με το φίλο τον Ανδρέα.

«Καλησπέρα Ανδρέα, καλά είμαι, παίζω ζάρια με τη μοναξιά του σχοινοβάτη που κρύβω μέσα μου απόψε. Από πού είσαι;»
«Λευκωσία, εσύ;»

«Λεμεσό»
«Γυρεύεις δίχτυ ασφαλείας για το σχοινοβάτη σου», τη ρωτά ο Ανδρέας.

Στα επόμενα λίγα λεπτά μάθαμε (αλήθεια – ψέματα) πως ονομαζόταν Νίκη, δούλευε σε αποθήκη εταιρίας εισαγωγής ρούχων και έπαιζε με το κινητό τηλέφωνό της για να σκοτώσει τη μοναξιά της.

Άντε, λέω στον Ανδρέα, πήγαινε και συνεχίζεις την κουβέντα από το δικό σου σπίτι.

Με καληνύχτισε ο φίλος μου με την υπόσχεση να με κρατήσει ενήμερο για τη συνέχεα. Έφυγε και πήγα για ύπνο.

Την επόμενη μέρα είχα σχεδόν ξεχάσει τους διαλόγους με τα μηνύματα.
Το Σάββατο πέρασε ο Ανδρέας από το σπίτι μου. Μόλις τον είδα θυμήθηκα και ρώτησα:

– Τι έγινε, ρε φίλε, τελικά με την κοπέλα;

– Βρεθήκαμε χθες, μια με δυόμισι που είχε διάλειμμα, στην αποθήκη, πάνω στα χαρτοκιβώτια με τα ρούχα. Περάσαμε όμορφα.

– Έτσι στην ψύχρα, ρε φίλε;

-Όχι και στην ψύχρα. Προετοιμάζαμε το έδαφος όλο το προηγούμενο βράδυ.

Πηγαίνοντας προς το αυτοκίνητό του, φέρνει και μου δίνει  ένα  κίτρινο μισομαραμένο γαρύφαλλο.

– Στο στέλνει η Νίκη γιατί μας γνώρισες.

– Να της πεις ότι την ευχαριστώ, όταν τη δεις.

– Δεν θα την ξαναδώ.

– Δεν θες να την ξαναδείς;

-Όχι, δεν θέλει  να με ξαναδεί.

Advertisements

16 Σχόλια

  1. strovoliotis said,

    Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 4:13 πμ

    Τι εννοείς «μεσήλικων ζωών σας»;;;;;;;;;;

  2. Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 4:59 πμ

    δηλαδή εσύ είσαι είσαι ο κύριος Κόινερ…

  3. patinios said,

    Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 5:34 πμ

    @strovoliotis Φίλε κοντεύουν τα γενέθλια μας … εεε άμα μπαίνεις στην πέμπτη δεκαετία της ζωής άσχετα με το πόσο αισθανόμαστε πλέων είμαστε μεσήλικες!!!

    @ Nυχτερινος ποδηλάτης Να ρωτήσουμε την ηρωίδα που τον αποκάλεσε κ. Κανένας = Keiner (Κόινερ)
    δεν νομίζω όμως το μυαλό της να πήγε τόσο μακριά μέχρι τις ιστορίες του κ Κόινερ

  4. Invictus said,

    Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 6:58 πμ

    Καλάν, πόσο γερά ήταν τα χαρτοκιβώτια σιόρ; χεχεχε

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 7:40 πμ

      Εξαρτάτε από το περιεχόμενο…!!!
      (πεμου μα από όλο το κείμενο αυτό έπιασες εσύ???? !!!!!!!!) 🙂

      • Invictus said,

        Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 8:59 πμ

        Από όλο το κείμενο έπιασα τη μοναξιά της Νίκης και τον τρόπο που επέλεξε για να την «σκοτώσει». Δεν ξέρω τελικά ποιόν «σκότωσε», τη μοναξιά ή τον εαυτό της;

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 9:06 πμ

      Είσαι ωραίος…!!

  5. Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 9:30 πμ

    «παίζω ζάρια με τη μοναξιά του σχοινοβάτη που κρύβω μέσα μου απόψε»

    seriously ήντα chance έσιει να ακούσεις έτσι κουβέντα που normal άθρωπο?

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 9:54 πμ

      Τώρα που το λες πρέπει να αρχίσω να ανησυχώ γιατί για να το πει η ηρωίδα σημαίνει πως το σκέφτηκα εγώ…!!! :;-)

  6. disdaimona said,

    Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 1:32 μμ

    συμπέρασμα μέχρι τώρα σχολίων.

    όλοι οι άντρες ενδιαφέρθηκαν για «τεχνικά» ζητήματα
    π.χ σεξ και ηλικία, σεξ και κάσιες, σεξ, κάσιες και θάνατος, σεξ και αριθμός ταυτότητας κ.λ.π

    ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ξεσκέπασε τον κύριο ένοχο, για τα «μοντέλα» ψυχωτικών γυναικών που παίζουν μέσα στον λογοτεχνικό του εγκέφαλο και το ζουμί της ιστορίας!!! 🙂

    ερώτημα: τι εν πιο ψυχωτικό; να μεινίσκεις στην τεχνική ή να πηαίνεις κατευθείαν στο ζουμί;!

  7. disdaimona said,

    Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 2:54 μμ

    Μια υποψήφια απάντηση/ερμηνεία:

    Αν η Νίκη εκλήφθηκε ως ψυχωτική γιατί είχε μια «τεχνική» αντιμετώπιση της ζωής και του σεξ καθώς και του αντρικού φύλου (μηνυμα – κάσιες – ρολόι μια με δυόμιση) τότε λογικά η ‘τεχνική» ανάγνωση ταυτοποιείται με την Νίκη και έχουμε μια ταύτιση των αντρών σχολιαστών καθώς και του συγγραφέα που εν άντρας με τη «ψυχωτική συμπεριφορά» της Νίκης που δηλώνει είτε ψυχωτική τάση προς το σεξ είτε ψυχωτική τάση προς το διάβασμα 🙂

    αντιθετα η Αχάπαρη….απεδείχθη υγιέστατη τζαι απομακρυσμένη που ψυχώσεις τζαι εκτύπησε κέντρο!!!.

    συμπέρασμα:

    πίσω από κάθε ψυχωτική γυναίκα κρύβονται ΠΟΛΛΟΙ ψυχωτικοί άντρες!!
    🙂 🙂

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 20, 2011 στις 5:49 μμ

      Ένοχος ο συγγραφέας κύριε πρόεδρε!!! Χρίζει ψυχιατρικής παρακολουθήσεις. 😉

      Υ.Γ Δεν είναι εύκολο να μπεις στο μυαλό μιας γυναίκας αλλά προσπάθησα

  8. Maria said,

    Σεπτεμβρίου 21, 2011 στις 7:36 πμ

    Den katalava to telos tis apantisis tou andrea. den tis arese logo ilikias i e4axne kapio alo?

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 21, 2011 στις 8:20 πμ

      Τίποτα από όλα αυτά 😦
      Δες τα σχόλια στο κάτω μέρος του κειμένου και θα βρεις την απάντηση

  9. Sike said,

    Σεπτεμβρίου 21, 2011 στις 8:20 πμ

    teleia i disdaimona

    εγώ εν αλλού που εκόλλησα, «πάνω στα χαρτοκιβώτια με τα ρούχα». Τάχα έσπευσεν να πει ότι εφορούσαν τα ρούχα τους για να μεν πάει ο νους του άλλου πούποτε;

    τζιαι επειδή ό,τι θκιαβάσω παίρνω το τοις μετρητοίς (σκέφτου ότι αν δεν ήταν ο τίτλος του βιβλίου, στο Ημερολόγιο ενός Τρελλού ήταν να νομίζω ότι μια χαρά εν ο άθρωπος τζι εν οι γύρω του που έχουν πρόβλημα), τελικά τι στέκει τζιαι τι όι που τούντην ιστορία; εν ούλλη εφκαρμένη που τον ass:) σου οξά μόνο η ατάκα με τον σχοινοβάτη;

    • patinios said,

      Σεπτεμβρίου 21, 2011 στις 8:38 πμ

      καλωσόρισες στο blog κανονικά εν θα έπρεπε να πω τίποτα και ο κάθε ένας που το διαβάζει να βγάζει τα δικά του συμπεράσματα αλλά θα πω μερικά πράγματα λίγο γενικά.
      όλα αυτά τα πεζά κείμενα (μικρές ιστορίες) ξεκινούν από ένα ερέθισμα του μυαλού συνήθως πραγματικό από εκεί και πέρα ένα άλλο κομμάτι είναι μυθοπλασία .
      το συγκεκριμένο κείμενο είναι πραγματική ιστορία σε μεγάλο βαθμό, αυτό που έχει σημασία όμως δεν είναι το ποσοστό της πραγματικότητας γιατί μια ατάκα και μόνο μπορεί να αλλάξει την όλη εικόνα του. Όπως π.χ η ατάκα με τον σχοινοβάτη…\

      υ.γ τα ρούχα είναι το περιεχόμενο των χαρτοκιβωτίων


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: