Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων

Και μόνο ο τίτλος από αυτό το τραγούδι μου φωνάζει και μου λέει πολλά αν και δεν είμαι λάτρης του  Χέβι Μέταλ.
Iron Maiden The Loneliness of the Long Distance Runner (Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων)
Ο σκληρός του δρόμου
Με τον αέρα και τη βροχή που σε χτυπά στην πλάτη
Η καρδιά σου χτυπά όλο και πιο δυνατά
Ακόμα πιο δυνατά και συνεχίζει
μέχρι που ο ήχος χτυπά σαν καμπάνες στ’ αυτιά σου
Με κάθε βήμα που παίρνεις και κάθε σου ανάσα,
Η επιμονή σου σε κάνει να τρέχεις να μη σταματάς ποτέ
Πρέπει να κερδίσεις πρέπει να τρέχεις μέχρι τελικής πτώσεως
Κράτα το ρυθμό, μείνε στην κούρσα
Το μυαλό σου καθαρίζει
Είσαι στα μισά της διαδρομής
Αλλά τα μίλια φαίνονται ατέλειωτα
Σαν σε όνειρο, που δεν φτάνεις ποτέ
Είναι όλα τόσο μάταια
Συνέχισε να τρέχεις, Συνέχισε να τρέχεις
Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων
Πρέπει να συνεχίσω να τρέχω τη διαδρομή
Πρέπει να συνεχίσω να τρέχω και να κερδίσω πάση θυσία.
Πρέπει να συνεχίσω, να είναι δυνατός
Πρέπει να είμαι αποφασισμένος και να σπρώχνω τον εαυτό μου
Τρέξε πάνω από εμπόδια, μέσα από λιβάδια, γύρισε να δεις ποιος σε ακολουθεί
Πολύ πιο μπροστά από τους άλλους, το τέλος έρχεται όλο και πιο κοντά,
Φτάνεις στην τελική ευθεία, τα ιδανικά έχουν ελαχιστοποιηθεί
Σκέφτεσαι να τα παρατήσεις,
Είναι όλα τόσο μάταια
Συνέχισε να τρέχεις, Συνέχισε να τρέχεις
Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων
Συνέχισε να τρέχεις, Συνέχισε να τρέχεις
Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων

(μετάφραση των στίχων)

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Ε.K said,

    Νοέμβριος 7, 2011 στις 9:58 πμ

    H έμπνευση του Harris ήρθε απο το ομώνυμο βιβλίο και μετέπειτα ταινία. Όπως επίσης και πολλα άλλα τραγούδια των Maiden. Όπως το «The Murders in the Rue Morgue» του Πόε.

  2. Νοέμβριος 8, 2011 στις 9:59 πμ

    ωραίο τραγούδι. εγώ πάντως εν έχω παράπονο, δεν νιώθω μοναξιά στο ποδήλατο. αφού απεναντίας την επιδιώκω.

    • patinios said,

      Νοέμβριος 8, 2011 στις 7:07 μμ

      Συμφωνούμε ρε φίλε , ίσως αυτό που νιώθουμε όταν είμαστε μόνη με τον εαυτό μας και είτε τρέχουμε είτε ποδηλατούμε οι άνθρωποι που δεν το βίωσαν ποτέ να το ονομάζουν μοναξιά.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: