Χαμογέλα

Ναι ρε, θα είμαι καλά κόντρα στους μίζερους καιρούς. Είμαι καλά και άμα θες στο εξηγώ και άμα κατάλαβες, κατάλαβες. Αν καταφέρω και σε  ταράξω λίγο, καλώς. Αν όχι, τουλάχιστον προσπάθησα. Μου λες πως χαμογελώ συνεχώς και μοιάζω να είμαι χαζοχαρούμενος. Σου λέω πως είμαι χαρούμενος γιατί ξεκινώ τη μέρα μου με τρέξιμο, με γυμναστική και αυτό μου δίνει ευεξία. Σηκώνω το κεφάλι στον ουρανό και λέω «καληνύχτα» στο άστρο της αυγής και «καλημέρα» στον ήλιο που ξεπροβάλλει. Μου λες πως από την πολλή γυμναστική και την πολλή έκκριση σεροτονίνης (είναι  ορμόνη που βρίσκεται στον εγκέφαλο και βοηθά στην ευφορία και την ευεξία, είναι βασικό συστατικό αντικαταθλιπτικών φαρμάκων και η έντονη άσκηση ανεβάζει τα επίπεδά της στον ανθρώπινο οργανισμό) και το πολύ οξυγόνο που ρέει στο σώμα μου κατάντησα να μοιάζω με έναν καθυστερημένο. Καλύτερα να μοιάζω με καθυστερημένο παρά με ένα σοβαροφανή πουκάμισο αδειανό .

Ξυπνάτε   ρε, από το βαθύ σας λήθαργο. Ξυπνάτε, κατεβείτε από τα πανάκριβά σας αυτοκίνητα, βγείτε έξω από τα κοστούμια και τα ταγεράκια σας, φορέστε ένα χαμόγελο και μιλάτε μεταξύ σας. Άκου ρε φίλε να σου πω μερικά ακόμα πράγματα. Στάσου δίπλα μου να σε πάρω μια μέρα για επίσκεψη στο τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου. Να προσποιηθείς πως κτύπησες το χέρι σου, να γραφτούμε, να περιμένουμε για μια ακτινογραφία και να παρατηρήσουμε τον πόνο του διπλανού μας. Βλέπεις φίλε τον ηλικιωμένο που είναι με το οξυγόνο στο κρεβάτι, ακούς το μικρό μωρό στο οποίο γίνεται συρραφή του τραύματός του στο μικρό χειρουργείο, βλέπεις τον πολυτραυματία, τον οποίο μεταφέρουν στο φορείο για αξονικό;

Δεν βλέπεις, δεν έχεις μάτια να δεις, δεν έμαθες να βλέπεις, φίλε. Θέλεις πολλή ακόμα προπόνηση μέχρι να καταφέρεις να δεις. Έλα να τρέξουμε μαζί μέχρι εδώ πιο κάτω που είναι ένα ίδρυμα με παιδιά με ειδικές ανάγκες.
Αμφιθυμικές συμπεριφορές: ναι όχι, ναι όχι, θέλω, πάρε, δεν θέλω, πεινώ, έλα να σου δώσω φαγητό, δεν θέλω.

Βλέπεις εκείνο το γονιό που κρατά το γιο του αγκαλιά; Είναι ευτυχισμένος γιατί κατάφερε να κάνει γιο και ας γεννήθηκε με ένα άγνωστο σύνδρομο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μιλήσει ούτε να περπατήσει κανονικά και να έχει χαμηλό δείκτη νοημοσύνης. Ο πατέρας του όμως είναι ευτυχισμένος γιατί επικοινωνεί μαζί του με τον τρόπο του. Είναι ευτυχισμένος γιατί μπορεί να τον αγκαλιάζει , να του μιλά, να παίρνει και να δίνει συναισθήματα.

Αυτός ο πατέρας δεν έχει ακριβό αυτοκίνητο, χρωστά 200 χιλιάδες ευρώ και δηλώνει ευχαριστημένος από τη ζωή. Αλλά αν του δινόταν η ευκαιρία να πραγματοποιήσει μια και μόνο ευχή του, θα προτιμούσε να χρωστά ένα εκατομμύριο και να ήταν καλά το παιδί και ας δούλευε δεκαοκτώ ώρες το εικοσιτετράωρο.

Ναι ρε θα είμαι καλά κόντρα στους μίζερους καιρούς των λίγων ομοίων σου που κατάφεραν να πλουτίσουν χωρίς να ιδρώσουν, αυτών που τα βρήκαν όλα έτοιμα και είναι και αγνώμονες από πάνω.

Προχθές, στην πισίνα συνάντησα έναν έφηβο θαμώνα, γύρω στα δεκαεπτά που σκοτώνει τις απογευματινές ζεστές ανιαρές ώρες του καλοκαιριού κολυμπώντας. Είναι ένας νέος χαρακτηρισμένος ως ένα παιδοψυχιατρικό ακίνδυνο περιστατικό.

– Να με κεράσεις ένα παγωτό;

– Να σε κεράσω.

Επαναλαμβάνει:
– Θα με κεράσεις;

– Ε ναι είπαμε, πες μου τι θες να σε κεράσω.

– Τι έχει;

– Φράουλα, σοκολάτα, και βανίλια.

Παύση, σιωπή για ένα λεπτό, περιμένω…

– Αποφάσισε γιατί έχει και άλλους που περιμένουν.

– Θέλω παγωτό καραμέλα.

– Μα δεν έχει παγωτό καραμέλα.

– Τι έχει;

– Είπαμε βανίλια, φράουλα και σοκολάτα.

– Θέλω φράουλα.

Παράγγειλα δύο παγωτά φράουλα και καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι. Ξεκίνησα να το τρώω. Σε λίγο το είχα καταναλώσει ενώ το παιδί δεν είχε αγγίξει τη γλώσσα του ακόμα επάνω, παρακολουθούσε μια εμένα και μια το παγωτό του χαμογελώντας.

Το παγωτό άρχισε να λιώνει και να τρέχει σαν τις σκιές στο πρόσωπο μιας  ηλικιωμένης  γυναίκας που έβαλε τα κλάματα.

– Γιατί δεν τρως το παγωτό σου, ρώτησα και προτάσσοντας το μακρύ του χέρι μού φέρνει το παγωτό μπροστά στο πρόσωπό μου.
– Δεν το θέλω, μου λέει.

– Γιατί, τι έχει;

– Είναι παγωμένο, μου απαντά.

Το πήρα και το πέταξα, τον ευχαρίστησα για τη συντροφιά που μου κράτησε και έφυγα.

Να γιατί σου λέω ότι είναι ωραία η ζωή με τα όσα μικρά αρνητικά βρίσκεις στο δρόμο σου… Και ακόμα δεν σε πήρα να δεις πιο σοβαρά περιστατικά. Απλώς σε έβγαλα μια μικρή βόλτα στη γειτονία μας, πού να σε πάρω μέχρι το παιδοογκολογικό να δεις εκεί τι γίνεται, πού να βγούμε και πιο έξω ακόμα από τη μικρή μας χώρα που νομίζουμε πως είναι ο ομφαλός της γης.

Θες πολλή προπόνηση, φίλε, ακόμα για να μάθεις τα αυτονόητα γιατί τα θεωρείς όλα  δεδομένα… Φίλε σε γέλασαν, τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή.

Να γιατί χαμογελώ στον κόσμο σαν τον χαζό κάθε μέρα, να γιατί ερωτεύομαι  την κάθε στιγμή που ζω. Τώρα που λέω ερωτεύομαι… Να ξέρεις  εσύ που νιώθεις να χάνεται ο κόσμος κάτω από τα πόδια σου γιατί είσαι νέος /νέα και δεν βρίσκεις ανταπόκριση από τον έρωτά σου, μάθε και αυτό, μάθε  να ζεις το συναίσθημα , μάθε να το δέχεσαι και χαμογέλα στον άνθρωπο που πρόσκαιρα σε πονά, αλλά από την άλλη είναι και αυτός ο λόγος για να νιώσεις τον ερώτα, να νιώσεις συναισθήματα που σε κάνουν πιο πλούσιο άνθρωπο.

Ακούγονται θεωρητικολογίες όλα αυτά, ίσως να λες πως λέω μαλακίες, αλλά εγώ έτσι ζω και πετυχαίνει να έχω κάθε μέρα ένα φρέσκο χαμόγελο, στην άκρη του κρεβατιού μου, για να φορέσω. Δεν είναι κάθε μέρα το ίδιο λαμπερό και δυνατό, δεν είναι κάθε μέρα τόσο πολύ χαζοχαρούμενο όπως λες, αλλά είναι χαμόγελο που αντικατοπτρίζει την ψυχή μου.

Σήμερα δεν ήμουν ούτε εγώ πολύ καλά και ευτυχώς που σε βρήκα και μου δόθηκε η ευκαιρία να στα πω όλα αυτά για να τα ακούσω και εγώ, γιατί ξέρεις, κάποια πράγματα όσο  καλά και να τα γνωρίζεις πρέπει να τα φρεσκάρεις για να μην ξεχνιέσαι.

Σήμερα έπεσα λίγο συναισθηματικά, άλλαξα το χαμόγελο, φόρεσα ένα που είχε καιρό να φορέσω, κοιτάχτηκα στον καθρέπτη και φοβήθηκα, το άλλαξα αμέσως και ένιωσα να ανεβαίνω ψυχολογικά. Όλα έχουν το λόγο τους για να γίνουν και όλα γίνονται στην ώρα τους. Εσύ απλώς χαμογέλα όσο καλύτερα μπορείς και περίμενε.

Κώστας Πατίνιος

Advertisements

25 Σχόλια

  1. Νοέμβριος 11, 2011 στις 5:54 πμ

    🙂

  2. Νοέμβριος 11, 2011 στις 6:37 πμ

    τούτο εν μέσα στο βιβλίο σου; για να ξέρω να το ‘γοράσω!

    😉

    • patinios said,

      Νοέμβριος 11, 2011 στις 7:00 πμ

      Έχασα τον πελάτη 😦 !!! (αυτό είναι από την συλλογή «ιστορίες που δεν θα εκδυθούν ποτέ»!! ) 😀

  3. Μάνα said,

    Νοέμβριος 11, 2011 στις 7:26 πμ

    καλά κάνεις και χαμογελές σε πείσμα των καιρών. μάθαμε να ικανοποιούμαστε με τα πολλά και αφήνουμε τις μικρές χαρές να περνούν από δίπλα μας απαρατήρητες.

  4. Νοέμβριος 11, 2011 στις 7:41 πμ

    έμπειράζει ρε, πάλε θα το ‘γοράσω.

    αλλά ανυπομονώ πιο πολλά για τις ιστορίες που δεν θα «εκδυθούν» ποτέ. εκδύομαι=ξεγυμνώνομαι, αποκαλύπτομαι.

    • patinios said,

      Νοέμβριος 11, 2011 στις 7:47 πμ

      Τούτη η απροσεξία μου θα μου δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα μιαν μέρα (το συγκεκριμένο λάθος όμως μου άρεσε, ταιριάζει για τίτλος)

  5. Νοέμβριος 11, 2011 στις 10:46 πμ

    Κώστα καλημέρα,
    Σήμερα φίλε έγραψες…..μπράβο. Τέτοια περνούν και απ’το δικό μου κεφάλι αλλά δεν μπορώ να τα βάλω σε σειρά. Σαν μακαρονάδα σπαγέττι τόσο μπλεγμένα. Μπράβο Κώστα . Θα τα πούμε στην Πάφο. Φέρε και το βιβλίο σου μαζί. Τα λέμε.

    • patinios said,

      Νοέμβριος 11, 2011 στις 9:06 μμ

      Νασαι καλά φίλε, θα τα πούμε στην Πάφο!!! Και επειδή δεν πήγα μαραθώνιο στην Αθήνα φέτος , έχω πολλή όρεξη για ένα καλό αγώνα!! (και ας είναι ημημαραθωνιος)

  6. zakos said,

    Νοέμβριος 11, 2011 στις 1:38 μμ

    Όπως κατάλαβα ο Άνθρωπος έχει ανάγκη να βρίσκει προβλήματα στην ζωή του για να μιζεριάζει.

    Μάλλον δεν ξέρουμε να εκτιμούμε αυτά που έχουμε.

    Μόνο όταν δούμε τα πραγματικά προβλήματα λέμε» εμείς είμαστε καλά».

    • patinios said,

      Νοέμβριος 11, 2011 στις 9:17 μμ

      Το λέμε για λίγο και μετά τα ίδια πάλη, βαλλόμαστε από παντού δεν μας αφήνουν να δούμε από άλλη οπτική γωνιά τα πράγματα.

  7. Νοέμβριος 11, 2011 στις 3:20 μμ

    Θέλουμε πολλή προπόνηση…Πόσο δίκιο έχεις!
    Εξαιρετικό,Κώστα!Και μάθημα ζωής…

  8. Nota Kimothoi said,

    Νοέμβριος 11, 2011 στις 7:10 μμ

    xaire xamogelo tis kuprou.
    mia kalamarou…
    an thes apantise…

    • patinios said,

      Νοέμβριος 11, 2011 στις 8:48 μμ

      Καλησπέρα «καλαμαρου» πάνε πολλά πολλά χρόνια , έχω στα χέρια μου τώρα την ποιητική σου συλλογή «Δίψα και σιωπή» που μου χάρισες όταν ήσουν Κύπρο το 1993.
      πολλά χαμόγελα 🙂 😀 νασαι καλά.

  9. Nasia said,

    Νοέμβριος 11, 2011 στις 9:34 μμ

    Keep smiling! Κι εμείς μαζί σου! Να ‘σαι καλά!

  10. strovoliotis said,

    Νοέμβριος 12, 2011 στις 6:59 πμ

    Ωραίος Κώστα!

  11. Neraida said,

    Νοέμβριος 12, 2011 στις 11:15 πμ

    Ευχαριστώ, ρε φίλε.

    Πέταξα πολλά σκουπίδια από τη ψυχή μου σήμερα το πρωί.

    Και τα λόγια σου μου πρόσφεραν δάκρυα λύτρωσης για να σφουγγαρίσω τα πατώματά μου.

    Φρέσκιες, δροσερές, χαμογελαστές καλημέρες λοιπόν 🙂

    • patinios said,

      Νοέμβριος 12, 2011 στις 6:30 μμ

      Τις καλημέρες της πήρα το βράδυ αλλά ήταν εξίσου φρέσκες και δροσερές!! 🙂 🙂 🙂

  12. HeatJo said,

    Νοέμβριος 13, 2011 στις 9:38 πμ

    Είναι καλό που κάποιος μας υπενθυμίζει ότι η ζωή είναι ωραία, και με τα κάτω και με τα πάνω της. Παρότι φύσει απαισιόδοξος, προσπαθώ να εκτιμώ τα μικρά πράγματα που μου προσφέρει η καθημερινότητα.

    Έχει δίκαιο ο αστροναύτης, τέτοια κείμενα είναι καλό να εκδοθούν…. αξίζουν να διαβαστούν από περισσότερους!

    • patinios said,

      Νοέμβριος 13, 2011 στις 7:16 μμ

      Αν είσαι φύσει απαισιόδοξος ξεκίνα το τρέξιμο (κατά προτίμηση ) και θα γίνεις αισιόδοξος!!!
      Όσο άφορα την έκδοση του βιβλίου δεν το περιέλαβα γιατί το βιβλίο καλύπτει στην σκοτεινή πλευρά του εγκεφάλου μου ενώ αυτό είναι στη φωτεινή !!! 😀


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: