Λίγο πριν κοιμηθώ. (Μεσάνυκτα και κάτι)

Σήμερα παρόλο που το μυαλό μου είναι γεμάτο με σκόρπιες σκέψεις  , παρόλο που περίμενα να βραδιάσει να περάσω την γνωστή σε όλους τους οικογενειάρχες διαδικασία μέχρι να κοιμηθούν τα μωρά και να κάτσω να  αδειάσω την σκέψη μου σε μια «κόλλα» από λευκό ηλεκτρονικό  χαρτί τελικά  δεν μου έβγαινε , σαν να βαριόμουν να γράψω οτιδήποτε . Όχι πως με υποχρέωνε κανείς να κάτσω να γράψω κάτι αλλά αυτή η διαδικασία γινόταν για χρόνια τώρα και είναι  σαν να αποθέτη ο στρατιώτης το όπλο του και της εξαρτήσεις του μετά τη σκοπιά και πηγαίνει ανάλαφρος για ξεκούραση, ήταν σαν να στύβεις ένα σφουγγάρι για να είναι έτυμο και πάλη να ρόφηση ότι βρεθεί στον δρόμο του.
Καθόμουν και έβλεπα για αρκετή ώρα την άδεια «κόλλα» και έβρισκα διάφορες  δικαιολογίες για να μην βάζω τα δάκτυλα μου στα πλήκτρα του υπολογιστή.

Ξαφνικά πέρασε από το μυαλό μου η σκέψη , πόσες και πόσες φορές πριν πάω να τρέξω δεν βαριόμουν αλλά πάντα μα πάντα όταν ξεκινούσα να τρέξω τα πόδια μου έβρισκαν από μόνα τους τον δρόμο την δύναμη και το κέφι για να με κάνουν να νιώσω ζωντανός για άλλη μια μέρα.
έτσι ξεκίνησα να γράφω , το μυαλό σιγά σιγά απελευθέρωσε τα δάκτυλα και στη «λευκή» ηλεκτρονική κόλλα άρχισαν να ξεπετάγονται γράμματα που κρατούσαν χέρι χερι , λες και χόρευαν σε ρυθμό καλαματιανό σχηματίζοντας προτάσεις.

Το τρέξιμο το θεωρώ τόσο αυτονόητο που αναρτιόμουνα «μα είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος στη γη που να μην του αρέσει να τρέχει»
θυμήθηκα και χαμογελώ με το πόσο ηλίθιος μπορεί να φαίνομε μερικές φορές με της «εμμονές» μου σε ότι έχει να κάνει με το τρέξιμο.

Όταν γνωρίζω έναν άνθρωπο στης πρώτες μας συναντήσεις βολιδοσκοπώ αν του αρέσει η γυμναστική και ιδικά το τρέξιμο. Δεν θα ξεχάσω την αμηχανία που ένιωσα όταν ρωτούσα λίγο επίμονα μια νέα συνάδελφο αν της αρέσει το τρέξιμο . Σηκώθηκε από την καρέκλα και με το χέρι της δείχνοντας μου το κορμί της(θα είχε καμιά εικοσάρια περίσσια κιλά) μου λέει «βλέπεις αυτό το κορμί να κάνει για τρέξιμο, η μας κοροϊδεύεις»

Η σκέψη αυτού του περιστατικού με έκανε να χαλάρωσα και είμαι έτυμος για να πάω να ξαπλώσω.
 Καληνύχτα (η και καλημέρα )

Advertisements

8 Σχόλια

  1. disdaimona said,

    Μαρτίου 2, 2012 στις 12:30 μμ

    Αν μου επιτρέπεις καλέ μου Πατίνιο να είμαι λλιον πικρή θα ήθελα να πω, πως όπως μεσα στον κύκλο των λεγόμενων «πνευματικών ανθρώπων» συναντάς παρα πολλούς που στην πραγματικότητα είναι κάσιες τζαι μαλιστα επηρμένες, έτσι και μεσα στον αθλητικό κόσμο συναντάς κάσιες και μαλιστα επηρμένες.

    Μαλλον είναι διαφορετικό πραγμα οι αξίες ενός ανθρώπου από τις προσωπικές του προτιμήσεις ή κλίσεις.

    Δεν μπορείς να επιβάλεις σε ενα ανθρωπο που δεν εχει κλίση στα θεωρητικά ζητήματα ή δεν εχει κλιση στον αθλητισμό κάποιον κοινωνικο ρατσισμο, ότι επειδή δεν ασχολειται με αυτά που ασχολεισαι εσύ κάτι παει λαθος με τη ζωή του.

    Απλά με όσους εχουμε κοινα, απολαμβανουμε αλλου είδους επικοινωνία παρά με όσους δεν εχουμε.

    Από εκει και περα, ειναι καλό να ξέρουμε να υποπτευομαστε πως και ο κοσμος του άλλου μπορεί να εχει συγκινήσεις που εμας δεν μας λεν τίποτε.

    Και να υπαρχει σεβασμός. Με την εννοια πως το καθε πραγμα εχει το βαθμο δυσκολίας του.

    Και να υπαρχει ειλικρίνια. Να σου πω π.χ ότι βαρκούμαι ανελέητα να βουρώ ουλλη μερα τζαι να το δεχτείς σαν φυσιολογικό. 🙂

    • patinios said,

      Μαρτίου 2, 2012 στις 12:50 μμ

      Αγαπητή Δις , δεν θα διαφωνήσω ούτε στο ελάχιστο σε αυτά που λες . Ίσως και εγώ να ήθελα να πω αυτά που λες με αυτά που έγραψα.
      ο κάθε άνθρωπος έχει την δική του ξεχωριστή προσωπικότητα και τα ενδιαφέροντα του που οφείλουμε όλοι να τα δεχόμαστε. Είμαι κατά όποιου δηποτε ρατσισμού και αν «ξεφεύγω» καμιά φορά «αυτομαστιγώνομαι» για να επανέλθω!!!
      Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου
      Υ.Γ μα είναι δυνατό να μην σου αρέσει να τρέχεις όλη μέρα!!! Εν τω πιστεύω!!!

  2. disdaimona said,

    Μαρτίου 2, 2012 στις 2:09 μμ

    Όι πιστεψε το! 🙂

    δεν εσιει σαν να καθεται το πλασμα να ρεμβάζει! σιγά που εν να εχω λλιον ελευθερο χρονο τζαι παλε εν να βουρώ! 🙂

    • foris said,

      Μαρτίου 2, 2012 στις 10:26 μμ

      σου εύχομαι να μπορούσες πραγματικά να καταλάβεις σε βάθος σε τι εστί τρέξιμο

  3. Χριστόδουλος καλλίνος said,

    Μαρτίου 2, 2012 στις 8:21 μμ

    γνωστή διαδικασία (λάθος τονισμός)… αδειάσω την σκέψη μου….

    ρε κώστα είπα να διορθώσω λίγο την ορθογραφία σου αλλα δεν υπάρχει θεραπεία… ανήκεις στους μεγάλους ανορθόγραφους λογοτέχνες όπως και ο Διονύσιος Σολωμός…

    • patinios said,

      Μαρτίου 2, 2012 στις 9:30 μμ

      A ρε φίλε και ώρες ώρες εν έχω υπόθεση !!! διόρθωσα τα αυτά που μου είπες (όπως το έγραψα ψες το έβαλα και δεν το εστιλα να το διόρθωση κανένας γραματιζουμενος πρώτα!!!) 🙂

  4. Αγγέλω said,

    Μαρτίου 3, 2012 στις 5:33 πμ

    Δεν πειράζει καθόλου Καλλίνο μου σταμάτα να τον διορθώνεις, οι λαθογραφίες του είναι αναπόσπαστο μέρος της γοητείας του, σώρρι τις γωιτηας του ειθελα να πό!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: