«Έτσι ποιητή μου;»

Την ώρα που καπνίζαμε παρέα ήρθε και με βρήκε.
Καθόμουν σε μια πέτρα, στεκόσουν απέναντι,
μου χαμογελούσες.
«Κάνε χώρο  να περάσω»  σου  είπε το ποίημα.
«Να περάσεις , να καθίσεις λίγο
και να συνεχίσεις το δρόμο σου» του απάντησες
και πρόσθεσες έχοντας μια δόση σιγουριάς στο χαμόγελο σου.
«Τον ποιητή δεν τον διαπραγματεύομαι με κανένα ποίημα,
είμαι η μούσα και μου ανήκει»
«Έτσι ποιητή μου;»
«Έτσι καλή μου» απάντησε ο ποιητής ανοίγοντας τα χέρια να φύγει το ποίημα.

Κώστας Πατίνιος

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Sakis Koufos said,

    Ιουνίου 4, 2012 στις 3:00 μμ

    etsi poiiti mou,etsi!!!!!

  2. neraida said,

    Ιουνίου 4, 2012 στις 4:55 μμ

    Ωραίο! Ποιητή μου!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: