Βράδυ Παρασκευής στη μέση του δρόμου…

Μόλις επέστρεψα από τις  οικογενειακές διακοπές μου .Δεν πήγαμε μακριά αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι επέστρεψα , ότι έκλισε ο κύκλος, ότι τελείωσε «κάτι», ότι αρχίζει κάτι άλλο.
Όλα αρχίζουν και τελειώνουν κάποτε.
Αμάν χαλαρώσεις  και ξεκουραστείς λίγο βλέπεις τα πράγματα διαφορετικά.
Έτρεχα με την ανατολή του ήλιου η με την δύση του πλάι στην θάλασσα για μια εβδομάδα, τελείωνα και έκανα βουτιά στην θάλασσα για κανένα δεκαπεντάλεπτο , μια ώρα και κάτι ψιλά δική μου και οι υπόλοιπες είκοσιτρις μαζί με τα παιδιά και την σύζυγο.  Μια ώρα ήταν αρκετή να καθαρίσω το μυαλό μου, να σκεφτώ, να ονειρευτώ, να   ξεκουραστώ.
Το απέραντο γαλάζιο, ο ορίζοντας εκεί που έσμιγε η θάλασσα με τον ουρανό και ξεπεταγόταν την αυγή ο ήλιος η χανόταν σιγά σιγά κατά την δύση του. Εκεί ήταν καρφωμένο το βλέμμα συνεχώς για να μου θυμίζει πόσο μικρή είμαστε απέναντι στην φύση , να μου χαστουκίζει την ματαιοδοξία  και την υστεροφημία μου.
Η διακοπές είχαν και μια ολιγόωρη διακοπή γεμάτη έντονα συναισθήματα .
Την πέμπτη ένας πολύ δικός μου άνθρωπος έπαθε «ελαφρύ» εγκεφαλικό (είναι καλά εξήλθε σήμερα  από το νοσοκομείο χωρίς να του προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά).
Με ενημέρωσαν για το συμβάν και την παρασκευή το βράδυ ξεκίνησα να πάω να τον επισκεφτώ στο νοσοκομείο.
Τα αυτοκίνητα ήταν λιγοστά με κατεύθυνση την Λευκωσία , Κατά τις 9.20 ενώ βρισκόμουν στον αυτοκινητόδρομο στο ύψος της Καλσπερ βλέπω το προπορευόμενο αυτοκίνητο να κάνη απότομο ελιγμό δεξιά και μέχρι να προλάβω να καταλάβω τι έγινε χρειάστηκε να κάνω και εγώ απότομο ελιγμό προς τα αριστερά για να αποφύγω ένα μεγάλο αντικείμενο που ήταν στην μεσαία λωρίδα (από τις 3) του δρόμου.
Ήταν ένα  τετράγωνο πλαστικό  ντεπόζιτο του νερού διαστάσεων περίπου ενάμιση επί ενάμιση μέτρου στερεωμένο σε ξύλινη  παλέτα και το χειρότερο είχε δεμένη μια αλουμίνια σκάλα πάνω που έξεχε δεξιά και αριστερά.
Σταμάτησα στην άκρη και τηλεφώνησα στην αστυνομία , με είχε προλάβει κανένα λεπτό νωρίτερα άλλος οδηγός και τους ενημέρωσε.
Ρώτησα αν μπορούσα να βοηθήσω με κάποιο τρόπο μέχρι να έρθει το περιπολικό. Ο αστυνομικός μου είπε αν μπορώ να αφήσω το αυτοκίνητο στην άκρη καμία εικοσαριά μέτρα πριν το σημείο που ήταν το ντεπόζιτο με τα φώτα κινδύνου αναμμένα για να προειδοποιώ τους οδηγούς . Κινήθηκα με την όπισθεν λίγα μέτρα και σταμάτησα το αυτοκίνητο. Παρέμενα με τα φώτα κινδύνου αναμμένα για να με βλέπουν οι οδηγοί. Έτρεμε κυριολεκτικά η ψυχή μου κάθε φορά που περνούσε αυτοκίνητο και τα έβλεπα να κάνουν στραβοτιμονιές  για να αποφεύγουν τον κίνδυνο.
Έφτασε το περιπολικό με ένα αστυνομικό και με την ιδική ράβδο που φωσφορίζει έκανε σιμά να ελαττώνουν ταχύτητα τα αυτοκίνητα, μου φώναξε να φύγω, τον ρώτησα αν χιαζόταν Βοήθιο να μετακινήσει το ντεπόζιτο και μου είπε «περίμενε». Ο αστυνομικός με αυτοθυσία προσπάθησε μια φορά να προσέγγιση το ντεπόζιτο , με το ένα χέρι να κρατά την φωσφορίζουσα ράβδο και με το άλλο να προσπαθεί να μετακινήσει το ντεπόζιτο χωρίς αποτέλεσμα . Μπήκα στην επόμενη προσπάθεια μαζί του και τραβήξαμε όσο ποιο γρήγορα στην άκρη το ντεπόζιτο.
Με ευχαρίστησε για την βοήθεια, μοιραστήκαμε τον φόβο το τη θα γινόταν αν τύχαινε εκείνα τα μερικά επίμαχα λεπτά να περάσει μοτοσικλετιστής από τον δρόμο και συνέχισα τον δρόμο μου πρώτα για το νοσοκομείο και μετά πίσω στην παράλια περιοχή όπου παραθέριζε η υπόλοιπη οικογένεια.

Υ.Γ(1) έπεσε τόσο μεγάλο αντικείμενο από αυτοκίνητο και δεν το κατάλαβε ο οδηγός???

Υ.Γ(2) πέρασαν αρκετά αυτοκίνητα πριν περάσω από το σημείο γιατί δεν σταμάτησε άλλος οδηγός να βοηθήσει λίγο την κατάσταση.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. ΒΑΣΙΛΙΚΗ said,

    Ιουλίου 23, 2012 στις 6:23 πμ

    Δηλαδή τώρα που τελείωσαν οι «διακοπες»σου να σου ευχηθούμε «καλό χειμώνα»;Εγώ λέω όχι ακόμη..Όσον αφορά στο περιστατικό με το ντεπόζιτο μπράβο σου που βοήθησες.Καθώς φαίνεται φίλε Κώστα πολύς κόσμος οδηγώντας σε καποιον προορισμό ξεχνούν να έχουν αλληλεγγύη, ανθρωπιά.Ευτυχώς όχι όλοι, και ευτυχώς που υπάρχουν παραδείγματα ανθρωπιάς! «Αμον εσέν»!που λέμε εμείς οι πόντιοι!Να είσαι καλά.Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!

    • patinios said,

      Ιουλίου 24, 2012 στις 9:03 μμ

      Θα ήταν καλά να μπαίνε από τώρα ο χειμώνας αλλά δυστυχώς μας περιμένει πολλή ζέστη ακόμα!!! Καλά μπάνια Βασιλική 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: