Σε δέκα λεπτά θα είμαι έτοιμος

Από τις «Ιστορίες του δρόμου ενός δρομέα»

Όταν έχεις χιούμορ, μπορείς να δεις τη ζωή με άλλο «μάτι». Όταν είσαι δρομέας και έχεις και χιούμορ, τότε η ζωή σου αποκτά άλλη άξια, άσχετα με τα προβλήματα και τα «κτυπήματα» της μοίρας. Ζωντανό παράδειγμα o τυφλός δρομέας, φίλος του Άρη, που με το αυτοσαρκαστικό του χιούμορ σόκαρε πολλές φορές τους παρευρισκομένους που δεν γνώριζαν τι άνθρωπος είναι.
Ο Άρης έπρεπε να ήταν στην ώρα του για να τον συνοδέψει στην προπόνησή του. Στις πέντε θα τον παραλάμβανε από μια συνεδρία που είχε με κάποιους άλλους τυφλούς. Ακριβής στην ώρα που συμφώνησαν να βρεθούν, ο Άρης κτυπά την πόρτα του γραφείου και μπαίνει στην αίθουσα όπου συνεδρίαζαν. Εκεί κάθονταν γύρω από ένα τραπέζι καμιά δεκαριά άνθρωποι, άντρες και γυναίκες.
– Άρη, εσύ; ρώτησε ο φίλος του.
– Ναι, ήρθα να σε πάρω, του απάντησε.
– Δώσε μου ακόμα δέκα λεπτά, γιατί δεν τελειώσαμε, τον παρακάλεσε αυτός.

Ο Άρης βγήκε έξω και άρχισε να κάνει αρνητικές σκέψεις, «δε θα φτάσουμε, η ώρα είναι ήδη πέντε και αυτός είναι ακόμα ντυμένος με το κοστούμι, κάθεται στον καφέ και την κουβέντα και θέλει ακόμα δέκα λεπτά για να τελειώσει! Δε θα προλάβουμε να κάνουμε το πρόγραμμά του και θα παραπονιέται όταν του πω πως έχω δουλειά και θα πρέπει να φύγω». Πριν καλά καλά ολοκληρώσει τη σκέψη του και πριν περάσουν τα δέκα λεπτά άνοιξε η πόρτα του γραφείου και βγήκε ο φίλος του με την αθλητική τσάντα στο χέρι φορώντας κοντό παντελονάκι, φανέλα και τα αθλητικά του παπούτσια.
– Πότε άλλαξες; τον ρώτησε έκπληκτος ο Άρης.
– Μέσα στο γραφείο ενώ ακόμα συνεδριάζαμε. Μήπως με είδε κανείς; απάντησε με τον πιο φυσικό τρόπο!

Κώστας Πατίνιος

Advertisements

4 Σχόλια

  1. zakos said,

    Αύγουστος 27, 2012 στις 5:26 μμ

    Γνώρισα πρόσφατα κάποιον τύπο στο καροτσάκι που η ψυχολογία του ήταν καλύτερη από όλους μας και μου έκανε εντύπωση το χιούμορ του .
    Δυο κουβέντες του ήταν:
    α) Εγώ εσάς τους αρτιμελείς εν σαν λυπάμαι καθόλου.
    β) Εγώ αγοράζω πάντα ακριβά παπούτσια αφού εν τα λειώνω ποτέ.

    Μόνο όταν κάποιος του έδειξε ότι τον λυπάται , χαλάστηκε.

    • patinios said,

      Αύγουστος 27, 2012 στις 8:37 μμ

      Φίλε ο κάθε ένας έχει τις ιδιαιτερότητες του , και εμείς οι κατά τα άλλα «αρτιμελείς» πόσες «αναπηρίες» κρύβουμε? Το χιούμορ πάντως και ο αυτοσαρκασμός είναι μια καλή άμυνα…
      Υ.Γ Και σίγουρα το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι να τους λείπατε κάνεις

  2. Αύγουστος 27, 2012 στις 6:15 μμ

    Άξιος θαυμασμού ο τυφλός δρομέας!
    Κώστα,συγχαρητήρια και σε σένα.

    • patinios said,

      Αύγουστος 27, 2012 στις 8:41 μμ

      Ευα επιδη η συγκεκριμένη ιστορία είναι αληθινή να σου πω πως ο τυφλός δρομέας μας έδωσε πολλά μαθήματα ζωής και ναι είναι άξιος θαυμασμού 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: