Θα σε δω την άλλη Τρίτη

skilosΈγιναν φίλοι τελείως απρόσμενα. Κανένας από τους δύο δεν το επιδίωξε. Άλλωστε προέρχονται από δυο εκ διαμέτρου αντίθετους κόσμους. Και όμως τα κατάφεραν! Συναντιούνται σταθερά κάθε Τρίτη απόγευμα για μερικές δεκάδες δευτερόλεπτα, που σπανίως ξεπερνούν το ένα λεπτό. Ούτε το όνομα ο ένας του άλλου δε γνωρίζουν! Ο ένας είναι δρομέας και ο άλλος …δεν είναι άνθρωπος, δεν είναι ερπετό, δεν είναι πουλί, δεν είναι τετράποδο, δεν είναι δίποδο… Έχει μια τεράστια ψυχή και δυο μεγάλα θαλασσιά μάτια που σε μαγνητίζουν.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Ο δρομέας κάθε Τρίτη παίρνει το γιο του σε απογευματινό μάθημα σε προάστιο της Λευκωσίας. Ο χρόνος που χρειάζεται για να επιστρέψει στο σπίτι και να περιμένει μέχρι να τελειώσει το μάθημα ο γιος του για να πάει να τον φέρει πίσω είναι πολύς και γι’ αυτό ο δρομέας εκμεταλλεύεται τη μια ώρα και δέκα πέντε λεπτά -όσο διαρκεί το μάθημα του γιου του- για να κάνει την προπόνησή του. Είναι έτοιμος, ντυμένος με τα ανάλογα αθλητικά ρούχα και παπούτσια κι έτσι μόλις αποβιβαστεί ο γιος του από το αυτοκίνητο ξεκινά και αυτός να τρέχει στους γύρω δρόμους. Ολοκληρώνει το τρέξιμο σχεδόν ταυτόχρονα με την ώρα που τελειώνει και ο γιος του το μάθημα.

Πέρασε πολλές φορές από το συγκεκριμένο σπίτι προτού βρεθεί στο δρόμο του ο μετέπειτα καλός του φίλος, αλλά δεν έτυχε να συναντηθούν, μέχρι τη μέρα που ενώ περνούσε από εκεί τρέχοντας, άκουσε πολλά γαβγίσματα και είδε από μακριά μερικούς σκύλους να βρίσκονται σε μια αυλή. Η καγκελόπορτα ήταν ανοιχτή, αλλά ο δρομέας δεν πτοήθηκε και προχώρησε, γιατί δε φοβόταν τους σκύλους. Γνώριζε πως οι σκύλοι έχουν πολύ καλό ένστικτο και αντιλαμβάνονται αν κινδυνεύουν ή όχι από κάποιο περαστικό. Χαμογέλασε, όταν επιβεβαιώθηκε η ρήση πως «σκύλος που γαβγίζει δε δαγκώνει», αφού όταν προσέγγισε τα μικρά σκυλιά της παρέας, αυτά απομακρύνθηκαν προς το σπίτι και γάβγιζαν εκ του ασφαλούς.
Τελευταίο πρόσεξε ένα σκυλί ράτσας «χάσκι» που καθόταν ατάραχο, μέχρι που πέρασε από δίπλα του ένα πανέμορφο σκυλί με μεγάλα εκφραστικά θαλασσιά μάτια. Σηκώθηκε και έτρεξε κουτσαίνοντας  προς το μέρος του δρομέα, αλλά δεν τον πρόφτασε, γιατί του έλειπε το  ένα πόδι από ψηλά. Ο δρομέας σταμάτησε, επέστρεψε, το χάιδεψε και συνέχισε το δρόμο του.

Από εκείνη τη μέρα ο δρομέας και ο σκύλος είναι φίλοι, ενώ τα υπόλοιπα μικρά σκυλιά συνεχίζουν να του γαβγίζουν κάθε φορά που τον βλέπουν, από μακριά, εκ του ασφαλούς…

Η φωτογραφία είναι «κλεμμένη» από το διαδίκτυο

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: