Ξεχασμένα ποιήματα

01Μια φορά μια φίλη διαβάζει μου στίχους από ένα ποίημα και λαλω τις πολλά όμορφο κάπου το ξανάκουσα
ρε βλάκα λαλεί μου είναι δικό σου!!!!
Είπα το πολλές φορές εν και φημίζουμε για την μνήμη μου και αυτός είναι ένας λόγος που γράφω.
Γράφοντας και αργότερα διαβάζοντας τα κατανοώ (όσο μπορώ καλύτερα) την σκέψη μου.
Το πλοκ επιτελή το ρόλο προέκτασης της μνήμης  και κάνει και καλύτερη αρχειοθέτηση.
Πριν λιον  με αφορμή ένα μήνυμα μιας άλλης φίλης πλοκερ που χαρακτήρισε τον εαυτό της σβουμ  γιατι  έκανε μια απροσεξία θυμήθηκα πόσο σβουμ μπορούμε να γίνουμε όλοι.
Ψάχνοντας το σχετικό ποίημα ανακάλυψα ξεχασμένα ποιήματα οπόταν σπεύδω να τα ανεβάσω για να μεν αναρωτούμε όταν τα δω ποιου είναι!!!!

 

 

Εγώ το ευχαριστώ σου δεν το ζήτησα
δεν έκανα δα και κάτι
κέρασε με ένα φιλί
ένα χάδι
στόχευσε με κατάματα
απτά μάτια σου να μπω
τη ψυχή σου να αγκαλιάσω
μα ευχαριστώ μην μου πεις
μην σπαταλάς τις λέξεις ανώφελα
στο λέω εγώ που φλυαρώ
και με πονανε  σαν λεπίδες
οι βιαστικές λέξεις
Εγώ το ευχαριστώ σου δεν το ζήτησα
όχι τώρα, αστό για αργότερα
όταν περάσουν τα χρόνια
όταν δεν θα χει σημασία
το πεις η δεν το πεις
έτσι στριμωγμένη
στην αγκαλιά  μου καθώς Θάσε

 

 

Το να ποιώ με κούρασε θαρρώ
και για αλλαγή πλεύσεις έβαλα μπρός
πέταξα χαρτιά και μολύβια
δεν διόρθωσα τον υπολογιστή
και το πιο σημαντικό
με μια κίνηση ματ κλείδωσα τη μούσα
έξω από το μυαλό μου
πέρασαν μέρες βδομάδες αλλά όχι μήνες
αποσυντονίστηκα, μου άρεσε η στιγμή μα όχι η συνέχεια
θα μπορούσα να με χαρακτηρίσω και ανόητο
η μούσα κτυπούσε πόρτες μα άντεχα
θέλω να τελειώσω με αυτή την ιστορία
η μούσα πλέον έρχεται τις νύκτες και με τιμωρεί
ψιθυρίζοντας μου σαν κοιμούμαι
λόγια αγάπης και αφοσίωσης

 

 

 

Όταν ένιωσα κάτω από τη στάχτη μου
να σβήνει και η τελευταία υποψία ελπίδα
τότε ήταν που βίαια
απέβαλα το όνειρο
και γκαστρώθηκα τη λησμονιά
όσο όμως διαρκούσε το ανθρώπινο «πάντα»
να ξέρεις πως σ’ αγάπησα για πάντα

 

 

 

Φοβάμαι τους ποιητές

Φοβάμαι τους ποιητές
γιατί με μύησαν στο σινάφι τους
και με κατάντησαν σαν τα μούτρα τους

 

 

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Κολόνα said,

    Ιουλίου 26, 2014 στις 7:10 μμ

    Χα χα, θα είχε παραπάνω πλάκα αν της έλεγες: τι μαλακιες λέει ο τύπος!

    Όμορφα αυτά που έβαλες πιο πάνω, φυσικά!

    Α, και ευτυχώς που υπάρχουν και σβουμ τύποι σαν αυτη τη φίλη σου χε χε

  2. patinios said,

    Ιουλίου 27, 2014 στις 6:58 μμ

    Χαίρουμε που σου άρεσαν!!!
    Α και νομίζω στο ξανάπα πως ο αυτοσαρκασμός είναι πολύ καλή άμυνα!!!

  3. Neraida said,

    Ιουλίου 29, 2014 στις 6:15 πμ

    Το τελευταίο είναι από τα αγαπημένα μου και του πάει πολύ το ποιητή 🙂


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: