Βαγγελης ή Βαγγελιώ

Από τις «αδικίες» της φύσης, από συνειδητή επιλογή, ή από αρρώστια του μυαλού; Χρόνια πλανιόταν το ερώτημα στο μυαλό μου και δεν κατάληξα.
Τον έβλεπα στο πάρκο τα απογεύματα που έπαιρνε τον σκύλο του περίπατο, ήταν γνωστός και στο ευρύτερο κοινό από 2-3 συνέντευξεις που έδωσε σε περιοδικά για τη ζωή του και τη δουλειά του. Δεν δίσταζε μάλιστα να φωτογραφηθεί για της ανάγκες της συνεντεύξης και να «εκτεθεί» .
Είχα ανατριχιάσει όταν διάβασα την απάντηση του στο ερώτημα αν γνωρίζει τί θα πει αγάπη.
«Αγάπη έμαθα τί θα πει από το σκύλο και τις γάτες μου»
Ο Βαγγέλης ή Βαγγελιώ αναπροσδιοριζόταν …
«Γεννήθηκα ως αγόρι μεγάλωσα ως κορίτσι, έζησα ως τραβεστί , γέρασα –πρόωρα- ως Πούστης και ελπίζω να πεθάνω ως άνθρωπος»
«Ο θεός να τον λυπηθεί ,είναι άρρωστος στη ψυχή και το σώμα» ήταν η απάντηση που έδωσε σε μια ηλικιωμένη ο ιερέας της ενορίας στην παρατήρηση ότι η παρουσία του στην κυριακάτικη λειτουργία προσβάλλει την ηθική της.
Ήταν άραγε πιο «άρρωστος» από το αρρωστημένο μίσος και τη χολή που έσταζε από το κατηγορώ όλων όσων δεν άντεχαν την διαφορετικότητα.
Ήταν άραγε πιο «άρρωστος» από τον σωματώδη αρρενωπό νταλικέρη που για χρόνια τον «ψώνιζε» από τη Λεωφόρο που έκαναν πιάτσα οι τραβεστί, τον μετέφερε σε ένα απόμερο σκοτεινό σημείο και αφού πρώτα συμφωνούσαν την τιμή άλλαζαν οι ρόλοι και ο νταλικέρης ζητούσε από τον τραβεστί να τον «πηδήξει».
«ό,τι θέλει ο πελάτης» και ο νταλικέρης για χρόνια ήταν καλός πελάτης.
Ήταν άραγε πιο «άρρωστος» από τους καθωσπρέπει οικογενειάρχες που ποτέ δεν βγήκαν μόνοι βράδυ από τα σπίτια τους παρά με τη γυναίκα και τα παιδιά τους αλλά τα μεσημέρια στα διαλύματα από τη δουλειά έτσι στα πεταχτά εκτονώνονταν σωματικά (ίσως και ψυχολογικά) με ένα τραβεστί;
Όταν ρώτησε ο Βαγγέλης ή Βαγγελιώ ένα από αυτούς γιατί δεν έρχεται βράδυ να τον συναντήσει πήρε την αποστομωτική απάντηση
«τα μεγαλύτερα πουτανιά γίνονται με το φως της μέρας, τα βράδια δεν κάνει να κυκλοφορούν μόνοι οι καθώς πρέπει οικογενειάρχες»
Ήταν άραγε πιο «άρρωστος» από τους καριερίστες πολιτικούς που το κομματικό και το πολιτικό κόστος το βάζουν πάνω από το συμφέρον της πατρίδας .Από τους δικηγόρους τους επαγγελματίες του ψεύδους και της διαπλοκής, από τους αρχιλογιστές , ελεγκτές, δικαστές ,δημοσιογράφους και όλους τους άλλους κρίκους τις αλυσίδας του κατεστημένου…
Λίγες μέρες αφότου του δηλητηρίασαν τις γάτες και τον σκύλο του ρίχνοντας στην αυλή του ισογείου διαμερίσματος του κεφτεδάκια με δηλητήριο εξαφανίστηκε από τη γειτονιά και ο Βαγγέλης ή Βαγγελιώ .
Κάποιοι είπαν πως μετακόμισε στο χωριό ,άλλοι πως τον κλείσανε σε ίδρυμα, το μυστήριο τελικά λύθηκε από ένα χειρόγραφο γράμμα.

«Είμαι ο Βαγγέλης ή Βαγγελιώ
Γεννήθηκα ως αγόρι μεγάλωσα ως κορίτσι, έζησα ως τραβεστί , γέρασα –πρόωρα- ως πούστης και επιλέγω να πεθάνω ως άνθρωπος εδώ στη χωματερή μαζί με τα άλλα σκουπίδια σας.
Μετά τη δηλητηρίαση του σκύλου και των γάτων μου, των μόνων ζωντανών που μου κρατούσαν συντροφιά και μου έδιναν αγάπη δεν μου αφήνουν άλλα περιθώρια.
Επιλέγω να πετάξω το πτώμα μου μόνος μου τινάζοντας τα μυαλά μου στον αέρα και αν βρεις αυτό το γράμμα καλέ υπάλληλε της χωματερής τούτης μην με καταδώσεις.
Πες πως εγώ που ποτέ δεν ζήτησα χάρη από κανένα δικαιούμαι μια πρώτη και τελευταία.
Αφού διαβάσεις το γράμμα μου σκέπασε το πτώμα μου με χώμα όπως κάνεις και με τα άλλα σκουπίδια μην με βρει κανείς.»
Ούτε η τελευταία του επιθυμία δεν πραγματοποιήθηκε , ο υπάλληλος ειδοποίησε αμέσως την αστυνομία και το βραδύ ήταν πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων
«βρέθηκε πτώμα πάνω σε στοίβη σκουπιδιών σε χωματερή ,δίπλα του βρισκόταν ένα δίκαννο κυνηγετικό όπλο, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες το πτώμα ανήκει στη γνωστή τραβεστί Βαγγελιώ. Ιατροδικαστικές πηγές μας ανάφεραν ότι δεν υπάρχει υπόνοια για έγκλημα»
Χα… Αλήθεια σας λέω γιατί δεν με πιστεύετε, δεν υπάρχει υπόνοια για έγκλημα…!!!

Advertisements

4 Σχόλια

  1. strovoliotis said,

    Οκτώβριος 26, 2015 στις 4:54 πμ

    Δύσκολη «μικρή» ιστορία…

    • patinios said,

      Νοέμβριος 1, 2015 στις 8:18 μμ

      Η κοινωνία μας είναι (δυστιχος ) γεμάτη από δύσκολες «μικρές» ιστορίες

  2. Νίκος said,

    Νοέμβριος 1, 2015 στις 4:55 μμ

    ωχ! Εν επρόλαβα, σόρι. Ωραία ιστορία, ξέρω την!

    • patinios said,

      Νοέμβριος 1, 2015 στις 4:57 μμ

      Χα χα το περίμενα αυτό το σχόλιο 😊 να’σαι Καλά φίλε


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: