Η κυρία που έπαιζε βιολοντσέλο

biolotselloΘα σε «τιμωρήσω» κακό παιδί του έλεγε και αυτός γελούσε,
δεν άργησε εκείνη η ημέρα….

Τον κάλεσε να έρθει στη σκηνή του μικρού θεάτρου, να την συνάντηση όταν θα τελείωνε την πρόβα της με την συμφωνική ορχήστρα.
Του είχε υποσχεθεί ότι πριν αναχωρήσουν θα περνούσε μαζί του  μια νύκτα που θα του έμενε αξέχαστη, αφήνοντας υπονοούμενα για ερωτικά παιχνίδι « σαν αυτά που σου αρέσουν και… κάτι παραπάνω…»
Την επομένη μέρες θα ταξίδευαν για συναυλία στην Ευρώπη έτσι «θα σε έχω  χορτάτο να μην μου κάνεις καμία απιστία όσο θα απουσιάζω» « 11:15 να είσαι εδώ» του έγραψε στα δύο τελευταία  μηνύματα λίγη ώρα νωρίτερα σε ένα διάλυμα από την πρόβα.
Είχαν αποχωρίσει όλοι, «θα κλείσω εγώ την πόρτα φεύγοντας» «θα μείνω ακόμα λίγο να δουλέψω μερικά σημεία που με δυσκολεύουν»  είπε στον διευθυντή της ορχήστρας που την καληνύχτισε.
Το ρολόι την  ώρα που έμεινε εντελώς μόνη  έδειχνε έντεκα και πέντε πρώτα λεπτά, με γρήγορες κινήσεις  κατευθύνθηκε στα παρασκήνια και επέστρεψε με ένα μεγάλο κομμάτι καραβόσκοινου  και ένα μεταλλικό κουτάκι που έμοιαζε με μεγάλο τηλεχειριστήριο ενώ από τη δερματίνη τσάντα της έβγαλε χειροπέδες φτερά από περιστέρια , τρίχες αλόγου  από ένα σπασμένο δοξάρι , ένα μικρό μπουκαλάκι με λαδί για μασάς ,ένα σάλι λαιμού και ένα τριαντάφυλλο .
Τα παράταξε σε ευδιάκριτο σημείο στο πάτωμα και πήρε το τηλέφωνο της, σχημάτισε τον αριθμό του και με απαλή φωνή του είπε «είμαι έτυμη, αργής»
«ανεβαίνω τα σκαλιά σε ένα λεπτό είμαι εκεί» τις απάντησε.
Μέχρι να εμφανιστή πέταξε τα ρούχα από πάνω της και στάθηκε γυμνή να τον περιμένει. Όταν ανέβηκε ο Άντρας στη σκηνή κάτι πήγε να πει αλλά δεν τον άφησε
«απόψε δεν θα πεις τίποτα, θα είσαι ο κομπάρσος στο έργο μου»  του είπε , αυτός χαμογέλασε , έκλισε το στόμα και δέχτηκε να του το σφραγίσει  με την αυτοκόλλητη ταινία που του επιδείκνυε, μετά του έβγαλε αργά όλα τα ρούχα πήρε στο ένα χέρι της  φτερό και στο άλλο τις χειροπέδες άρχισε να τον χαϊδεύει , σταμάτησε του ζήτησε να φέρει τα χέρια πίσω και του πέρασε τις χειροπέδες, τον χάιδεψε ακόμα λίγο στα γεννητικά όργανα με το φτερό και μετά  άρπαξε το σάλι και τις τρίχες  αλόγου από το σπασμένο δοξάρι, γονάτισε μπροστά του και τις άφησε να κρεμαστούν από το πέος  του, σηκώθηκε και του έκλισε τα μάτια με το σάλι τις, αυτός δεν αντιδρούσε καθόλου, απολάμβανε ότι του έκανε.
Ξαφνικά σταμάτησε και απομακρύνθηκε μερικά βήματα, πήρε το σχοινί και το λάδι στα χέρια της, επέστρεψε και του πέταξε στο σώμα μερικές σταγόνες λάδι ενώ με το σχοινί κάτι προσπαθούσε να φτιάξη, του πέταξε  ακόμα μερικές σταγόνες λάδι , τελείωσε αυτό που έφτιαχνε με το σχοινί , πήρε το τριαντάφυλλο και του το έβαλε κοντά  στη μύτη να το μυριστεί, αυτός χαμογέλασε, μετά μάδησε το τριαντάφυλλο και έριξε τα πέταλα του πάνω στο σώμα του , από την κεφάλι προς τα κάτω , την ιδία κατεύθυνση ακλούθησε και το χάδι του χεριού της και φτάνοντας  στους αστράγαλους τύλιξε και τα πόδια του με μαγνητική ταινία.
Σηκώθηκε πάτησε  το τηλεχειριστήριο και κατέβηκε από την οροφή ένα συρματόσχοινο που στην άκρη είχε ένα γάντζο  στον οποίο πέρασε μέσα την πρώτη από τις δυο θηλιές που έφτιαξε νωρίτερα ενώ την δεύτερη την πέρασε στο λαιμό του συντρόφου της.
Αυτός δεν πρόλαβε να αντιδράσει καθόλου, ούτε περνούσε από το μυαλό του μέχρι εκείνη τη στιγμή το τη τον περίμενε. Πάτησε  το κουμπί και τον τράβηξε προς τα πάνω τόσο όσο να μην αιωρείται , σαν να στεκόταν στις μύτες τον ποδιών του .
Εντελώς απαθής στα βογγητά  και στις άναρχες κραυγές του ,σαν δικαστής και δήμιος του αναγγέλλει την ετυμηγορία της για καταδίκη του εις θάνατο με άμεση εκτέλεση.
Τοποθέτησε επίτηδες την θηλιά στο πίσω μέρος του κεφαλιού του για να μην σπρωχθεί   προς τα πίσω το κεφάλι κατά την ανύψωση και πιεστούν οι αυχενικοί σπόνδυλοι  επιφέροντας ένα ποιό γρήγορο θάνατο.
Πάτησε το κουμπί του τηλεχειριστήριου εκ νέου και τον ανασήκωσε περίπου τριάντα εκατοστά πάνω από το δάπεδο.
Ήθελε να τον κάνει να υποφέρει με ένα θάνατο αργό και  οδυνηρό που θα προκαλείτο  από στραγγαλισμό και ασφυξία.
Περπάτησε με γοργό βήμα ανέκφραστη προς το βιολοντσέλο που ήταν αφημένο στο πάτωμα αγνοώντας της κραυγές  του συντρόφου της . Γονάτισε  και το πήρε στα χέρια της , έκανε μερικά βήματα και πήρε θέση απέναντι του ,κάθισε τοποθέτησε το βιολοντσέλο ανάμεσα στα πόδια της, έπαιξε μερικές νότες για να σιγουρευτεί ότι ήταν καλά κουρδισμένο ,πήρε το δοξάρι με το δεξί της χέρι  σήκωσε το βλέμμα της και κοίταξε σαν να έβλεπε τον μαέστρο της ορχήστρας έτυμη να δεχτεί την καθοδήγηση του.

Άρχισε να παίζει, ο πλούσιος και δυνατός ήχος του βιολοντσέλου κάλυπτε τις κραυγές του που με δυσκολία έβγαιναν από την πλαστική αυτοκόλλητη ταινία που του είχε σφράγιση το στόμα ενώ εκείνη σοβαρή και ατάραχη συνέχιζε να παίζει βλέποντας  τα πόδια του αιωρούμενου άντρα να κινούνται πάνω κάτω δεξιά αριστερά. Αυτοσχεδίαζε την  μελωδία του επερχομένου  θανάτου ανάλογα με της απέλπιδες κινήσεις και κραυγές που έβλεπα και άκουγε.
Πέντε γεμάτα λεπτά  κράτησε ο αυτοσχεδιασμός, τόσο  μέχρι που ήταν σίγουρη ότι ολοκλήρωσε την «τιμωρία» της, σταμάτησε μερικά δευτερόλεπτα για να τηλεφώνησε στην αστυνομία να την ενημέρωση  « με σκότωσε πρώτος και μετά τον τιμώρησα  μην εκπλήσσεστε που με ακούτε να σας μιλώ, Έλατε να μας πάρετε»   .
Πήρε και πάλη το δοξάρι στο χέρι και συνέχισε να παίζει, αυτί τη φορά ένα πένθιμο εμβατήριο.  Οι σειρήνες της αστυνομίας και του ασθενοφόρου δεν άργησαν να την προειδοποιήσουν ότι σε μερικά δευτερόλεπτα θα βρισκόταν αντιμέτωπη μαζί τους.
Στον ήχο του πένθιμου εμβατήριου προστέθηκαν και τα βήματα των αστυνομικών  πάνω στο ξύλινο πάτωμα  που ακούγονταν να δυναμώνουν , σταμάτησε άφησε το βιολοντσέλο να πέσει  άτσαλα στο πάτωμα , πέταξε το δοξάρι και στάθηκε , έβγαλε από τη τσάντα της ένα μικρό σαρανταπεντάρη  περίστροφο   το έφερε στον κρόταφο και μόλις είδε τον πρώτο αστυνομικό πάτησε την σκανδάλη.
Η εξιχνίαση της υποθέσεις δεν ήταν δύσκολη, όλο το μαρτυρικό υλικό βρισκόταν στην μνήμη της μικρής κάμερας που στεκόταν στο τρίποδη και συνέχιζε ακόμα να γραφή.

Υ.Γ ολοκλήρωσα το γράψιμο του ψες η ώρα 0:45 (μου πήρε τρεις ώρες) και νιώθω πως θέλω να φύγει άμεσα  από πάνω μου γιαυτο το βάζω αμέσως στο πλογκ  (σίγουρα θα θέλει διόρθωμα!!!)

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Neraida said,

    Δεκέμβριος 1, 2015 στις 6:20 πμ

    Συγκλονιστικό! Μου άρεσε! Το ένιωσα σε πολλά επίπεδα!

    • patinios said,

      Δεκέμβριος 3, 2015 στις 4:38 μμ

      Αυτόν “Το ένιωσα σε πολλά επίπεδα!” δεν το κατάλαβα. Θες να σκοτώσεις κανένα????? Σε ευχαριστώ που το διάβασες και χαίρομαι που σου άρεσαν 🙂

      • Neraida said,

        Δεκέμβριος 8, 2015 στις 10:41 πμ

        Μα έναν μόνο;;; Εδώ θέλω να γράψω βιβλίο με αυτό το θέμα. Απλά είναι πολυδιάστατο το κείμενο από μόνο του. Πρακτικά, υπαρξιακά, συναισθηματικά, ψυχολογικά, συμπεριφερολογικά! Κείμενο που μόνο από το υποσυνείδητό σου μπορούσε να βγει.

  2. χρίστος said,

    Δεκέμβριος 1, 2015 στις 7:42 πμ

    πόνεσε. Σου πάει το σαδομαζοχιστικό.

    • patinios said,

      Δεκέμβριος 3, 2015 στις 4:41 μμ

      Χα χα ότι γεννήσει το μυαλό μου… Ναι πόνεσε πολύ ,θα έβαλλα και τον λόγο του πόνου αλλά σκέφτηκα πως έτσι μπορεί να είναι καλύτερα για τον αναγνώστη (να υποθέσει ότι θέλει ο ίδιος)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: