Συνομιλία συγγραφέα με ένα διήγημα του

Picture

Κάπου διάβασα πως και να μην έχει κάτι να γράψει μια μέρα ένας συγγραφέας πρέπει να κάθετε μπροστά στον υπολογιστή η στις κόλλες του και να γράφει … κάτι σαν τρώγοντας άρχετε η όρεξη . Πολλές φορές δεν βγαίνει τίποτα και το delete πατιέται με μεγάλη ευκολία   κάποιες φορές κάτι βγαίνει…

Συνομιλία  συγγραφέα με ένα διήγημα του

Νεαρός συγγραφέας κάθετε μπροστά στον υπολογιστή του και συνομιλεί μαζί με τα γραφόμενα του , κάτι σαν διήγημα πάει να δημιουργήσει αλλά δεν του βγαίνει. Κάνει διάλογο με την ανάγκη του να γραφεί, να επινοεί ιστορίες να πιάνετε από μια πραγματική σκηνή και να την τραβά  πάνω  κάτω  να την πλάθει τόσο που στο τέλος να καταλήγει να μην μοιάζει με την πρώτη ύλη που είχε στα χέρια του.

Ποια ανάγκη να γεμίσει κόλλες; να κλίνετε σε ένα δωμάτιο και να παλεύει με τον εαυτό του, να βγάζει τα εσώψυχα του, να εκτίθεται.
Τη δίνει και τη παίρνει από τους αναγνώστες; είναι το γράψιμο μια αμφίδρομη σχέση η είναι μια εγωιστική διεργασία του συγγραφέα ;
Πολλές φορές ταυτιζόταν τόσο με αυτά που έγραφε που δυσκολευόταν  να θυμηθεί μέχρι ποιου σημείου η ιστορία είναι αληθινή.
Όπως και να έχουν τα πράγματα η ψυχική λύτρωση που αισθανόταν μέσα από αυτή την διαδικασία ήταν ικανή να «οπλίζει» το χέρι του για να συνεχίζει να γραφεί, και μάλλον στην λέξη λύτρωση κρύβετε και η  βουβή απάντηση που έπαιρνε από τις ίδιες της λέξεις του.

Αυτοδίδακτος  σε ότι και αν έκανε στη ζωή του, χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση αλλά με καλή αποδοχή θα έλεγα από το περιβάλλων των «συναδέλφων» συγγραφέων.
Ένα σινάφι ανθρώπων που βρίσκεις ότι θες από «ελιτιστές» σνοπ , φιλόδοξους  ξερόλες, ημιμαθείς , ηπερμορφομενους σε σημείο να είναι παραμορφωμένα ανθρωπόμορφα κομπιουτερακιά .
Σε αυτό το σινάφι βρίσκεις όμως και θετικούς χαμογελαστούς ανθρώπους , λόγιους , σοφούς και  ευγενέστατους ανθρώπους .
Με λίγα λόγια είναι και αυτή μια μικρογραφία τις κοινωνίας μας με τα καλά και τα κακά της και ο ήρωας μας έπρεπε να κάνει της επιλογές του . Κάποιες φορές αυτές οι επιλογές , οι προβληματισμοί του,  εκφράζοντας  ποικιλότροπος μέσα από τα γραφόμενα του ακόμα και με αυτοσαρκαστική διάθεση όπως τα δυο ποιο κάτω ποιήματα του .
Φοβάμαι τους ποιητές
«Φοβάμαι τους ποιητές
γιατί με μύησαν στο σινάφι τους
και με κατάντησαν σαν τα μούτρα τους»

 

Παρακμή

«Βγήκαν  από την ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα
διανοούμενοι, συγγραφείς, ποιητές
χίμηξαν σαν κοράκια στο μπουφέ
και μετά στριμώχθηκαν  στα δερμάτινα
καθίσματα των πολυτελών αυτοκινήτων τους
και έφυγαν
τα βιβλία μάταια αποχαιρετίστηκαν
ο τιμώμενος ποιητής δεν πρόλαβε ακόμα
να κατέβη από το βήμα
την άλλη εβδομάδα ποιος έχει σειρά;
αυτή η εικόνα είναι η εξαίρεση ,μην γενικεύεις
αυτή η εικόνα είναι   η παρακμή μου
αυτή η εικόνα είμαι εγώ που κατρακυλώ κάθε ωρα
μέχρι να φτάσω στο αύριο
κάνε κάτι τότε πριν έρθει το αύριο
μα αύριο ξέχασες , αύριο παρουσιάζω το δικό μου βιβλίο»

 

Θυμήθηκε οτι κάποτε είχε δοκιμάσει να παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφείς αλλά ούτε ένα μάθημα δεν κατάφερε να ολοκλήρωση.

«’Ένα διήγημα πρέπει να έχει συμπυκνωμένο λόγο, να μην είναι φλύαρο, Το διήγημα δεν είναι μυθιστόρημα, δεν είναι νουβέλα, δεν είναι καν διήγημα»
Άλλο πάλη τούτο
«Το διήγημα είναι ένα μεγάλο ποίημα θα μπορούσα να πω»
Και το διήγημα του ηρώα μας που προσπαθούσε να γεννηθεί μέσα από αυτό το σεμινάριο δημιουργικής γραφής με όλα όσα άκουγε στρεφόταν  προς την μήτρα, σκαρφαλώνει στις σάλπιγγες και γινόταν  πάλη ένα αυγοειδές σχήμα. Κουλουριαζόταν και αρνιόταν να ξεδιπλωθεί.

«έχω πονοκέφαλο μου έπρηξες τα αρχιδια που θέλεις να γίνεις και συγγραφέας, αη παράτα με» είπε το διήγημα αλλά μετά από μια παύση και λίγο απολογητικό τόνο για τον τρόπο που μίλησε στον επίδοξο συγγραφέα συνέχισε.
«βγες έξω παράτα τα τυποποιημένα, φύγε μακριά με το σώμα η με το μυαλό σου, κάνε βόλτες. Χμ  για σκέψου στον πρωινό περπάτημα πόσους ανθρώπους συνάντησες και πόσες διαφορετικές καλημέρες άκουσες. Η κοφτή απότομη καλημέρα από τον κύριο με το γυριστό μουστάκι που έβαζες στοίχημα ότι είναι συνταξιούχος αστυνομικός, η χαμογελαστή καλημέρα του γεροντάκου που ήταν όλο αισιοδοξία , η αγουροξυπνημένη νωχελική καλημέρα, η θυμωμένη καλημέρα που με το ζόρι πηρές από τον μεσήλικα και σου έδινε την εντύπωση ότι κάποιος γιατρός τον υποχρέωσε να περπατά κάθε μέρα, η ανέραστη καλημέρα κλπ…. Ξεκόλλα φύγε κάνε τσουλήθρα από τα κεραμίδια στην σιδερένια υδρορροή και ταξιδέψε, σκαρφάλωσε σαν μυρμήγκι στο πετροχτιστο  σπίτι και μπες μέσα από το τη σχισμή του ξύλινου παραθύρου. Ανέβα στο δέντρο και κάτσε δίπλα από τα πουλιά να γνωριστείτε καλύτερα.
Πάρε τη φίλη, την ερωμένη τη γυναίκα σου τα παιδιά σου από το χέρι και τράβα σε βουνό και παραλία να περπατήσεις. Βαλε παπούτσια στα χέρια και περπάτα ανάποδα, γιατί το ανάποδα μπορεί να είναι το ταξίδι σου προς τον σωστό δρόμο.
«Σωστό δρόμο» λάθος δεν υπαρχή σωστό, υπαρχή μόνο δρόμος.
Υπάρχει μόνο δρόμος και αλήθεια , ο δικός σου δρόμος και η δική σου μοναδική αλήθεια . Ψάξε βρες την, κράτα την γερά και υπεράσπισε την με κάθε κόστος μέχρι το τέλος.

Τότε θα ξεδιπλωθεί και το κουβαριασμένο διήγημα ,αν και μέχρι τότε μπορεί να μην το χιάζεσαι καν το διήγημα επίδοξε μου συγγραφέα  αλλά να το καταγράψεις για να το βρουν στο δρόμο τους άλλοι, για να δόσης τη σκυτάλη να πάνε λίγο πάρα πέρα στο ταξίδι της ζωής τους η για να πέσει και ξανά στα χέρια σου όταν εσύ το έχεις πάλη  ανάγκη.
– Διήγημα
– μην με διακόπτης κ. επίδοξε συγγραφέα
-Διήγημα στάματα να φλυαρείς γιατί θα απατήσω delete και θα σε πετάξω στον κάλαθο των αχρήστων.

Advertisements

1 σχόλιο

  1. Neraida said,

    Ιανουαρίου 13, 2016 στις 7:31 πμ

    Είναι τόσο σημαντικός ο δικός μου ο δρόμος ( μ’ έχει χρόνια διαλέξει … )
    και τον χάνουμε κατά καιρούς μες την πολλή συνάφεια του κόσμου ( μες τες πολλές κινήσεις κι ομιλίες).


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: