Στους υπάλληλους του τμήματος δασών

kameno pefko
Όταν μας βρήκε το μεγάλο κακό
ξύπνησε ο ποιητής μέσα μου και μου είπε
«Γράψε»
«Σε τέτοιες περιπτώσεις καλύτερα να σωπαίνω»
του είπα,
Τότε «πράξε» μου απάντησε.
πήρα τον ποιητή μου και φύγαμε εθελοντές στο μέτωπο της πυρκαγιάς
βοηθήσαμε το ελάχιστο (δεν διεκδικώ δάφνες για αυτό)
άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες,  μάχονταν  για μέρες να σώσουν το ποίημα
«τρώει τζυαι εν χορτανει η λυσσιάρα»
«τριάντα χρόνια εν τη φοήθηκα , τωρά  τρέμω την»
«θα αναγεννηθεί ,θα πάρει χρόνια , δεν θα ζούμε για να το δούμε όπως ηταν αλλά θα γίνει»
Άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες έσβηναν φωτιές, ποιούσαν με τα χέρια και τον λόγο τους
αγνοώντας όλους εμάς που πρόσκαιρα –ίσως και καιροσκοπικά- βρεθήκαμε ανάμεσα τους.

pirkagia16

Advertisements

7 Σχόλια

  1. anna tsiefte kazakeou said,

    Ιουνίου 25, 2016 στις 7:47 μμ

    ΤΗΝ ΤΖΙΗΡΚΑΤΖΙΗΝ ΜΕΣ ΤΗΝ ΦΩΘΚΙΑΝ, ΚΙΝΗΣΑΣΙΝ ΝΑ ΠΑΣΙΝ, ΓΕΜΑΤΑ ΝΕΡΟ ΤΑ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΚΑ, ΜΑ ΕΔΙΨΑΝ ΝΑ ΧΩΡΤΑΣΕΙ, ΤΖΙΝΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΖΙΑΝ ΜΕ ΜΙΑΝ ΑΠΕΡΙΣΚΕΨΙΑΝ , ΕΠΗΡΑΝ ΟΥΛΛΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΧΑΘΗΚΕΝ Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΖΙΕ Ν ΕΣΙΗ ΗΣΥΧΙΑΝ!!!!
    ΕΔΡΑΤΖΙΑΖΕΝ ΤΖΙΕ ΕΠΙΕΝΝΕΝ, ΕΝ ΕΙΣΙΕΝ ΗΡΕΜΙΑΝ, ΕΛΑΜΠΡΑΤΖΙΑΖΕΝ ΤΖΙΕ ΕΤΡΩΕΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΡΥΚΙΜΙΑΝ.
    ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΜΕ ΣΘΕΝΟΣ ΤΖΙΕ ΜΕ ΠΙΣΤΗ, ΜΙΤΣΙΟΙ ΜΥΑΛΟΙ ΒΟΥΡΗΣΑΣΙΝ , ΔΕΜΟΝΙΟΝ ΑΝΤΙΚΡΥΣΑΝ ΤΖΙΕ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΕΝΙΚΗΣΑΝ

    • patinios said,

      Ιουνίου 29, 2016 στις 1:00 μμ

      Κ. Αννα , η Μητέρα όλων των εθελοντών!!! Μπράβο σας

  2. Ioannis Kkolos said,

    Ιουνίου 28, 2016 στις 12:10 μμ

    Αγαπητέ Κώστα,

    Είναι μερικές φορές που ζωή σου συναντάς αξιόλογους ανθρώπους και νιώθεις ότι είναι τιμή σου να τους γνωρίσεις έστω και για λίγο χρόνο. Είμαι ο οδηγός που σε πήρε μέχρι το Κούρδαλι μαζί με τον Ορέστη για επανδρώσετε το παρατηρητήριο και με τις κουβέντες μαζί σου ένιωσα ότι είσαι πολύ αξιόλογος πατέρας, αθλητής, συγγραφέας και μπλόγκερ (που παρεπιπτόντος το μπλογκ σου το επισκέπτομαι συχνά πυκνά εδω και μερικά χρόνια)

    Συνέχισε να είσαι αυτός που είσαι και δώσε τα χαιρετίσματα μου στον Ορέστη.

    Ιωάννης Κ.

    • Νίκος said,

      Ιουνίου 29, 2016 στις 6:31 πμ

      Μπράβο σας πάντως. Εμείς αρκεστήκαμε στο να μουρμουρούμε γιατί εν ήταν πιο οργανωμένοι, ποιος έβαλε τελικά τη φωθκιά και πολλά πολλά άλλα μοιρολατρικά. Ευτυχώς που υπάρχετε.

      • patinios said,

        Ιουνίου 29, 2016 στις 1:07 μμ

        Ρε Νικό έμεναν τα κίνητρα μου ήταν υστερόβουλα!!!! Κυνηγούσα το ποίημα!!! Χα χα

    • patinios said,

      Ιουνίου 29, 2016 στις 1:06 μμ

      Οχ!!! Τη να πω!! Γιαννη με συγκίνησε αυτό το μήνυμα γιατί δεν το περίμενα με τίποτα!!!
      η χαρά για την γνωριμία είναι αμοιβαία. Ο Ορέστης ανταποδίδει τα χαιρετίσματα.

  3. Κατερίνα said,

    Ιουνίου 30, 2016 στις 8:35 πμ

    τρώει τζυαι εν χορτανει η λυσσιάρα»
    «τριάντα χρόνια εν τη φοήθηκα , τωρά τρέμω την»
    «θα αναγεννηθεί ,θα πάρει χρόνια , δεν θα ζούμε για να το δούμε όπως ηταν αλλά θα γίνει»
    Ανατρίχιασα….
    Τι να πούμε. . .
    Σ ευχαριστώ που το μοιραστηκες


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: