Ο ήρωας της σιωπής

Oι λέξειςΘα μπορούσαν αυτές οι τέσσερις λέξεις να είναι ένα μικρό ποίημα.
Ναι, ένα πολύ μικρό ουσιαστικό και περιεκτικό ποίημα που να συμπυκνώνει μια ολόκληρη ιστορία. «Ο ήρωας της σιωπής»… Όχι δεν θέλω να γίνει ποίημα. Θέλω ν’ απλώσουν, να ξεδιπλώσουν το κουβάρι τους αυτές οι τέσσερεις λέξεις για να δω αναλυτικά τι έχουν στο «μυαλό» τους.
Το να γράφεις είναι μισή μοναξιά. Την άλλη μισή την κατέχει αυτός που διαβάζει. Γραφώ και διαβάζω…
Μεταπηδώ από τη μισή μοναξιά στην άλλη μισή και δεν νιώθω μοναξιά.
Tι να συμβαίνει άραγε;
Μου έρχεται στο μυαλό μια ιστορία και την «ρίχνω» στην εξίσωση…
Ένα μικρό σχολειό εύπορου προαστίου της πρωτεύουσας διευθύνεται από έναν μεσήλικα γκριζομάλλη κύριο. Στο σχολειό υπάρχουν πολλές δασκάλες αλλά κανένας άλλος δάσκαλος, μόνο ο διευθυντής. Λες να είναι αυτή η αιτία που ο κύριος διευθυντής είναι άχρωμος, αμίλητος και αγέλαστος τις περισσότερες ώρες ή τον απασχολεί κάτι άλλο; Στο σχολειό εκτός από τις δασκάλες που μπορείς να τις δεις όλες σαν ένα ενιαίο σύνολο, υπάρχει μια δασκάλα που δεν είναι σαν τις άλλες. Αυτή είναι ηρωίδα της φασαρίας αφού έχει ένα δυνατό χαμόγελο και όρεξη για κουβέντα στη διαπασών. Συνωμοτούν μάλιστα με τα παιδιά της τάξης της για να κάνουν τον διευθυντή να χαμογελάσει λίγο. Τα παιδιά τον καλούν στο παιχνίδι τους αλλά αυτός πάντα αρνείται. Του κλοτσάνε την μπάλα ποδοσφαίρου επίτηδες στα πόδια και αυτός σκύβει, την παίρνει με τα χέρια και την επιστρέφει. Του ρίχνουν την μπάλα καλαθόσφαιρας και αυτός την αφήνει να πέσει και την κλωτσά πίσω. Αν κάποιες φορές καταφέρουν να του αποσπάσουν λίγα χαμόγελα τότε έχουν επιβράβευση από τη δασκάλα τους.

Ένα πρωί, πολύ πριν χτυπήσει το κουδούνι στάθηκα σε μια γωνιά και τον παρατηρούσα. Φαινόταν δυστυχισμένος. Στεκόταν κάτω απ’ τα δέντρα και κρατούσε το ποτηράκι του καφέ κι έπινε. Όταν γύρισε να πάει προς τα σκαλιά μου έκανε εντύπωση το παντελόνι του που αντί για ζώνη είχε λάστιχο και σχοινί. Πρόσεξα επίσης πως μπροστά ήταν δεμένο σαν θηλιά. Έκανα το συνειρμό: «Κουβαλά τη θηλιά μαζί του να την έχει έτοιμη, ίσως να ψάχνει και δέντρο να κρεμαστεί».
Σιγά σιγά όλο το σχολειό ,μαθητές, δασκάλες, καθαρίστριες, μέλη της σχολικής εφορίας και γραμματεία με την παρότρυνση της «ηρωίδας της φασαρίας» συνωμοτούσαν καθημερινά για να βάλουν χρώμα στην γκρίζα ψυχή του κ. διευθυντή. Περνούσαν οι μέρες, οι εβδομάδες και οι μήνες, τα παιδιά παρέμειναν παιδιά και μάλιστα φαίνονταν χαρούμενα παιδιά αλλά ταυτόχρονα έδειχναν μια ζηλευτή ωριμότητα. Έννοιες όπως κατανόηση, αλληλεγγύη και ανεκτικότητα τους ήταν απολύτως κατανοητές και μέρος της καθημερινότητάς τους. Ο διευθυντής δεν θα έλεγα ότι έγινε «έγχρωμος» αλλά το γκρίζο στον καμβά του προσώπου του ήταν πολύ λιγότερο μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς. Μπορεί να μην αντιμετώπιζε κάποιο σοβαρό πρόβλημα και μπορεί όλη αυτή η όμορφη συνωμοσία να είχε την υπερβολή της. Σημασία όμως έχει ότι όλοι μαζί έδρασαν προληπτικά και κύλησε ομαλά και παραγωγικά η σχολική χρόνια.
Ποιος ξέρει, πιθανόν να το είχε πάρει χαμπάρι και ο διευθυντής αλλά έπαιζε και αυτός το ρόλο του κρατώντας το στόμα του κλειστό.

Το να γράφεις είναι μισή μοναξιά. Την άλλη μισή την κατέχει αυτός που διαβάζει. Το να γράφεις και να διαβάζεις δεν είναι μοναξιά. Δεν ξέρω τι είναι αλλά σίγουρα είναι κάτι άλλο εκτός από μοναξιά…
Είναι αυτή η σιωπή στις δυο όχθες και στη μέση το κείμενο που ρέει σαν ποτάμι. Ποιος να είναι άραγε ο ήρωας της σιωπής; Όπως στην πιο πάνω ιστορία θα μπορούσε να ήταν ο διευθυντής ή η δασκάλα ή τα παιδιά ή… Ίσως ο ήρωας της σιωπής να είναι ο αφανής ήρωας που ενώνει αυτόν που γράφει και αυτόν που διαβάζει… Να είναι αυτός που συντροφεύει αυτόν που γράφει και διαβάζει και ενώνει τις δυο όχθες της μοναξιάς για να τις κάνει αυτό το κάτι άλλο.

K.Π

 

 

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Neraida said,

    Νοέμβριος 24, 2016 στις 9:01 πμ

    Νιώθω το χαμόγελό σου πίσω από την τελεία.

  2. RoadRunner said,

    Νοέμβριος 25, 2016 στις 8:12 μμ

    Θαυμάσιο, θα το διαβάσουμε στο τηλεοπτικό μας πρόγραμμα

    Νάστε πάντα καλά να γραφετε.

    Θάλεια Μιοσχάκου-Ζαπίτη

    _____


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: