Συνεστίαση

images«Μήπως φοίτησες στο Λύκειο Κύκκου Β;», έλεγε το μήνυμα στο facebook και μετά τις απαραίτητες διευκρινίσεις και συστάσεις, το πρώτο ξεσκόνισμα της μνήμης, πίσω τριάντα χρόνια στην πρώτη τάξη του λυκείου.
-Μας θυμάσαι καθόλου; Μάλλον θα κανονίσουμε συνεστίαση σύντομα. Δεν ξέρω αν σε ενδιαφέρει.
-Γιατί όχι!!! Θα χαρώ και ελπίζω να αναγνωρίσω τους παλιούς συμμαθητές.
-Ευχαριστώ. Χάρηκα πάρα πολύ. Και κανόνισε να φρεσκάρεις αναμνήσεις.
Το επόμενο πρωί άλλα δυο-τρία μηνύματα:
-Καλημέρα. Με ταξίδεψες πολλά χρόνια πίσω… Είδα στο facebook σου μια φωτογραφία με σχεδόν όλους τους συμμαθητές.
-Ναι ήταν από την προηγούμενη συνεστίαση πριν δυο χρόνια.
-Συγκινήθηκα βλέποντας πρόσωπα που ήταν στα βάθη της μνήμης μου και που έχω να τα δω πάνω από εικοσιπέντε χρόνια. Είδα τον Γιώργο, τον Νίκο, τον Αντρέα. είδα τη Μόνικα, την Μαρία, την Ειρήνη, την Καίτη… Είδα πρόσωπα που δεν κατάφερα να τα αναγνωρίσω, είδα και χάρηκα την καθηγήτριά μας των Νέων Ελληνικών που εκτιμούσα πάρα πολύ και ρωτούσα γι’ αυτήν αλλά δεν έτυχε να μάθω νέα της. Έστειλα και μερικά αιτήματα φίλιας στο facebook σε όσους είδα ότι έχουν λογαριασμό και θα επιδιώξω να επικοινωνήσω μαζί τους.
-Όχι μην κάνεις καμία κίνηση, υπομονή μέχρι την άλλη εβδομάδα που θα είναι η συνεστίαση γιατί θα είσαι η έκπληξη της βραδιάς!
-Οκ. Καλή σου μέρα και σε ευχαριστώ πολύ για αυτό το ταξίδι στον χρόνο.
Περίεργα συναισθήματα… Ο Γιάννης τελείωσε το λύκειο με το ζόρι επαναλαμβάνοντας δυο φορές την πρώτη τάξη. Την δεύτερη χρονιά μάλιστα του έλαχε να είναι στο τμήμα της αδελφής του, που ήταν ένα χρόνο μικρότερη και πολλοί νέοι μαθητές και καθηγητές νόμιζαν πως είναι δίδυμοι. Στη δευτέρα λυκείου ο διευθυντής αποφάσισε να χωρίσει τα τμήματα ξανά γιατί υπήρχαν πολλοί «ταραξίες» ανάμεσα στα τρία τμήματα της δεύτερης τάξης του σχολείου. Το ίδιο ακριβώς επανέλαβε και την επομένη χρονιά όταν οι μαθητές ήταν τελειόφοιτοι. Τέσσερα χρόνια φοίτησε ο Γιάννης στο Λύκειο, κάθε χρόνο και με νέους συμμαθητές. Αποφοίτησε μπερδεμένος μη έχοντας γερές φιλικές βάσεις με κανένα συμμαθητή  από τα τμήματα που φοίτησε. Ίσως αυτή η πρώτη τάξη, η πρώτη χρονιά, να του άφησε κάτι· και είναι με αυτούς τους συμμαθητές που θα βρισκόταν σε λίγες μέρες.
Είναι σχεδόν δύο η ώρα τα ξημερώματα. Ο Γιάννης επιστρέφει στο σπίτι με το κεφάλι του να είναι τουλάχιστον δύο κιλά πιο βαρετό απ’ ότι συνήθως και με μια γλυκιά ζαλάδα για συντροφιά. Κρατά στα χέρια το κινητό τηλέφωνο και βλέπει τις φωτογραφίες από τη συνεστίαση. Βλέπει ταυτόχρονα και φωτογραφικά στιγμιότυπα από την τάξη πριν τριάντα χρόνια (του τις είχε δώσει σε ηλεκτρονική μορφή νωρίτερα μια συμμαθήτρια). Μπρος πίσω το μυαλό, προς πίσω στις εικόνες του χθες και του σήμερα και στις κουβέντες που ακούστηκαν στην συνεστίαση…
-Δυο χρόνια από τη περασμένη συνεστίαση, ποια τα νέα σας;
-Μην ρωτάς για νέα δεν θέλω να μιλήσω για τα νέα. Και αρχίζει να μιλάει:
Έχασα την μητέρα μου, χώρισα, τα παιδιά μου σπουδάζουν στο εξωτερικό, η φασαρία διαδέχτηκε τη νεκρική σιωπή, ζω σε ένα μεγάλο σπίτι μονάχη με δυο γάτους… δεν το αντέχω…
Από το σήμερα στο χθες:
-Θυμάστε που το σκάσαμε από το σχολείο μια μέρα που είχαμε δυο συνεχόμενες ώρες κενή και πήγαμε στο σπίτι του Μάκη δίπλα από το σχολείο για να δούμε ερωτική ταινία στο βίντεο;
-Τσόντα εννοείς!
Γέλια! Δυνατά μαθητικά γέλια  από σαρανταπεντάρηδες!
– Το μεσημέρι η μάνα μου βρήκε εικοσιτέσσερα άδεια ποτήρια για πλύσιμο στον νεροχύτη.
– Άμα μόνο αυτό βρήκε πάλι καλά, και ξανά όμορφα δυνατά γέλια.
– Εσύ Γιάννη έχεις κανονική οικογένεια;
Παύση μερικών δευτερολέπτων…
– Τι εννοείς «κανονική»;
– Δεν είσαι χωρισμένος ;
– Ναι με αυτή την έννοια έχω κανονική οικογένεια, είπε ο Γιάννης αφήνοντας να νοηθεί ότι η λέξη «κανονική» επιδέχεται  πολλές ερμηνείες.
Είχαν πάει σε ένα νυκτερινό κέντρο με ζωντανή μουσική. Όταν άρχισε ο χορός και το τραγούδι, ο Γιάννης κάθισε και παρατηρούσε. Είδε όλη την καταπίεση στα πρόσωπα, τις κινήσεις και στις φωνές όλων όσων ήταν μέσα στην πίστα· και δεν ήταν απλή εκτόνωση αυτό που έβλεπε, δεν ήταν ψυχαγωγία… ήταν ένα κλάμα του σώματος παρακινούμενο από ψυχές που αφέθηκαν να μαραζώσουν.
Παραγγελιά το τραγούδι «ο πενηντάρης» και όλοι οι συμμαθητές στην πίστα:
«ο πενηντάρης, ο πενηντάρης είναι ο νέος της εποχής…». Ο Γιάννης σκύβει στο αυτί του πρώην διπλανού του και του λέει «λίγο πολύ απ’ ότι βλέπω αφήσαμε όλοι τα νεανικά μας χρόνια ανεκμετάλλευτα και τώρα τρεφόμαστε με ψευδαισθήσεις…».
Επόμενο τραγούδι παραγγελία από συμμαθήτρια παρακαλώ: «Θα ζήσω ελεύθερο πουλί και όχι κορόιδο στο κλουβί…»!  Η ανατροπή των όσων λέχθηκαν από συμμαθήτριες νωρίτερα σε όλο της το μεγαλείο λικνιζόμενη στην πίστα.
Ο Γιάννης συνεχίζει να παρατηρεί. Η ματιά του συνάντησε αυτήν της Ελένης.
Άλλαξε η εμφάνιση της, μεγάλωσε και αυτή, ωρίμασε και ομόρφυνε.
Το μόνο που δεν άλλαξε πάνω της ήταν τα δυο πελώρια μαύρα μάτια της· τα εκφραστικά της μάτια που έμοιαζαν σαν δυο λίμνες με θολό γλυκό νερό. Το χαμόγελο του Αντρέα πρόδιδε την σοφία του, λιγομίλητος παρατηρητής. άκουγε παρά μιλούσε και όπως του επιβεβαίωσε αργότερα όταν βρεθήκανε να κάθονται  δίπλα δίπλα «μιλάω όταν νιώσω ότι ο συνομιλητής μου θέλει να με ακούσει». Δεν του αρκούσε το «γειά σου», το «τι κάνεις;»· ήθελε μεγάλους διάλογους, ουσιαστική αμφίδρομη επικοινωνία με πάθος και σε βάθος. «Θέλω φίλους, θέλω να έχω πολλούς φίλους, θέλω να σας έχω όλους στο facebook» έπιασε το αυτί του να λέει ο Αντώνης στον Στέλιο. Μόλις το άκουσε ο Γιάννης  σκέφτηκε τον άλλο συμμαθητή που έτυχε να τον δει πριν τρία χρόνια και τώρα τον ξαναέβλεπε. Είχαν βρεθεί σε μια εκδήλωση και το βράδυ κιόλας του έστειλε αίτημα φιλίας μαζί με ένα μήνυμα ότι τώρα θα τα λένε από το facebook. Μια εβδομάδα αργότερα πρόσεξε ότι τον είχε διαγράψει από φίλο και τον «έτρωγε» η περιέργεια να μάθει το γιατί. Του έστειλε μήνυμα και πήρε την πιο απρόσμενη απάντηση: «Σε διέγραψα γιατί δεν μου έκανες like, ενώ εγώ σου έκανα τέσσερα σε μια εβδομάδα»!
Ήθελε πολύ να δει τη καθηγήτρια του των Νέων Ελληνικών που δεν είχε έρθει. Ήθελε να της θυμίσει αυτό που για χρόνια είχε στο μυαλό του  και που η ίδια κάποτε του έγραψε κάτω από μια έκθεση που του διόρθωσε: «9/20. Δεν μπορώ λόγω της ορθογραφίας σου να σε βαθμολογήσω πέραν του 9 παρόλο που ανέπτυξες πολύ καλά το θέμα». Ανέφερε το περιστατικό και γέλασαν. Η Μόνικα υποσχέθηκε να κανονίσει μια απογευματινή συνάντηση για καφέ και να καλέσει και την φιλόλογο.
-Θυμάμαι πόσο ανορθόγραφος ήσουν, μου είχες γράψει ένα ανορθόγραφο ερωτικό ραβασάκι, είπε η Καίτη και ο Γιάννης έφερε τα χέρια του μπροστά στο πρόσωπο του και το κάλυψε.
-Ωχ δεν έπρεπε να το πω.
-Όχι εντάξει, κανένα πρόβλημα, είπε ο Γιάννης, ο οποίος η αλήθεια είναι πως μια μικρή ταραχή την ένιωσε για αυτό το ξεχασμένο χτυποκάρδι.
Η συνεστίαση είχε και απουσίες. Οι παρουσίες πάρθηκαν παρατηρώντας μια παλιά φωτογραφία. Δυο-τρεις  συμμαθητές απουσίαζαν λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Και η Άλικη; Αλήθεια τι απέγινε η Αλίκη; Η Νατάσα που είχε την ευθύνη της διοργάνωσης έστειλε σε όλους πρόσκληση αλλά η Αλίκη δεν ανταποκρίθηκε.
-Ξέρουμε όμως τι απέγινε από τότε; Έχει κανείς νέα της, έκανε οικογένεια, έχει παιδιά, είναι καλά;
-Ανταλλάσουμε μηνύματα κατά καιρούς σε γιορτές και γενέθλια· τυπικά πράγματα. Ξέρω ότι έχει οικογένεια και δυο παιδιά. Δεν απαντά ποτέ στα μηνύματα και στις προσκλήσεις για τις συναντήσεις μας. Δεν ήθελα να την πιέσω και δεν της τηλεφώνησα… Κάθε ένας έχει τα προβλήματα του.
Τρεις συμμαθητές στην άλλη άκρη του τραπεζιού, σε αντίθεση με την Αλίκη, ήταν παρόντες. Ήταν όμως; Έπιναν ζιβανία και φαίνονταν σαν να κάθονταν  σε ξεχωριστό τραπέζι… σαν να βρέθηκαν τυχαία στον ίδιο χώρο.
Ο Γιάννης σηκώθηκε, χαιρέτισε έναν έναν τους συμμαθητές, ευχαρίστησε την Νατάσα για την πρόσκληση και καληνύχτισε. Έφυγε  από τους πρώτους, μη ξέροντας αν ήθελε να τους ξαναδεί σύντομα, ένιωσε όμως ότι τους αγαπά όλους το ίδιο, ένιωσε ότι ο κάθε ένας τους είναι κομμάτι της παιδικής του αθωότητας που χάθηκε στα χρόνια.

Κ.Π

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: