Το κλάμα της Κυριακής

Εν αμαρτία, α μανά, να κλαιεις έτσι μέρα
εγερασες τζιαι λουννεσαι τες Κυριακές
το κλάμα
εγέρασες
Τζιαι γιω μαι κομα το μωρον σου
θυμούμαι που εποταβρίζουμουν
στες μουτες των ποθκιων μου
να φτάσω τες τηανητές
πατάτες στο τραπέζι
Σάββατο μεσημέρι .

Kατσιαριζεν η τηανια
τζιαι λουτσουτζιέφκεσουν*
χωστά που τα παιθκια σου
τζιαι Κυριακή , μες τη χαρά
εσου έθαφκες πλασμα.

Δευτερα με Παρασκευή
εκρατας την υπομονή
σφιχτά μες την Καρκιαν σου
να ζήσεις τα παιθκιά σου.

Εν τζιαι μιλώ για τα παλιά
για χτες προχτες εν που μιλώ
που κλαιες όπως το μωρό
τζιαι μεν σκεφτείς πως πέρασαν
σαράνταπεντε γρονια
τζιαι το μωρό που μουν εγιώ
έχω σου θκιο αγγλονια
θωρε εξιτεουλλισαν με
περτιτζια στα αλονια

Του χάρου το ταμάχι του
εν οι ψυσιες μας μάνα
μα εσιη πον αθέριστες
τούτον εν το κλαμα.

θελω πριχου να του δοθεις
να παεις να τους ευρεις
την μαναν τζιαι τον τζιυρη σου
Παπουν μου τζιαι στετεν μου
πον αθαυτη ακόμα
που μεινασι στα χώματα
τα αγια του Συσκληπου
τζιαι εν ήξερουμε αν εχούσης
έναν σεντονην χώμα

Πιαστους τζιαι παρτους α μανα
που ναρτη τζινη ωρα
μαζι σου για να πνασεται

Χοστους βαθκια στον ιερον
τον κήπο της καρκιας σου
τζιαι πάρε τους μητα σου

λουτσουτζιέφκεσαι*= σιωπηλό κλάμα
ταμάχι*= τίτλος ιδιοκτησίας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: