Επετειακό

Ήθελε να γιορτάσει τα δυο χρόνια από τη μέρα που σταμάτησε να τρώει κρέας.
Δυο χρόνια vegetarian με μεγάλες πινελιές vegan (κάποτε  δεν έτρωγε για μεγάλα διαστήματα τίποτα που να προερχόταν από ζωντανό οργανισμό).
Σχόλασε αργά το απόγευμα και πήγε σπίτι. Δεκατρείς Φεβρουαρίου· πάνε κιόλας δυο χρόνια! Σημαδιακή ημέρα, σκέφτηκε, δυο χρόνια χωρίς κρέας! Σημαντική για ακόμα έναν λόγο που τον θυμάται με χαμόγελο, αφού ανάγεται στα πρώτα νεανικά της χρόνια· είναι η ημέρα πού χάρισε στον νεανικό έρωτά της την παρθενιά της. Δεν κρατιόταν  να περιμένει μέχρι τις δεκατέσσερις να το «κάνει» μέρα του αγίου Βαλεντίνου, και έχει να το λέει.
Πεινούσε σαν λύκος! Ήθελε να γιορτάσει τα δυο χρόνια από τη μέρα που σταμάτησε να τρώει κρέας, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει άλλες σκέψεις.
Χτύπησε η εξώπορτα του διαμερίσματος· ήταν ο Γιάννης, ο γκόμενος on/off που όλο τον διώχνει και όλο τον έχει για τη δύσκολη στιγμή, ο οποίος έφτασε απρόσκλητος. Διένυε περίοδο έντονης μοναξιάς και «αγαμίας»… Ούτε που τον ρώτησε καλά-καλά τι γύρευε απρόσκλητος στο σπίτι της. Όρμησε πάνω του και εκτονώθηκε! Άλλο που δεν ήθελε ο Γιάννης, ο οποίος ποτέ δεν κατάφερε να της πει όχι. Διώχνοντας τον Γιάννη από το σπίτι ήταν κιόλας εννέα το βραδύ και η πείνα χτύπησε κόκκινο·ήθελε να γιορτάσει τα δυο χρόνια από τη μέρα που σταμάτησε να τρώει κρέας.
Βρήκε στον πάγκο της κουζίνας αφημένα διαφημίστηκα φυλλάδια. Το μάτι έπεσε σε ένα σουβλατζίδικο. Το πήρε στα χέρια της και το περιεργάστηκε λίγο, σχημάτισε τον αριθμό παραγγελιών για κατ’ οίκον παράδοση και παρήγγειλε μια ποικιλία με διάφορα σχάρας: σουβλάκια, σιεφταλιά, παϊδάκια, λουκάνικο, παστουρμά, ενώ στη θέση των μανιταριών ζήτησε αν γινόταν ένα έξτρα κομμάτι λουκάνικο! Μέχρι να έρθει το φαγητό άνοιξε και ένα μπουκάλι κόκκινο ξηρό κρασί και ήπιε δυο ποτηράκια.
Δεν μετάνιωσε καθόλου για τη παραγγελία που έκανε .Όταν ήρθε το φαγητό το έφαγε λαίμαργα και χωρίς τύψεις γιορτάζοντας έτσι τα δυο χρόνια από τη μέρα που σταμάτησε να τρώει κρέας.

Την επομένη το πρωί την πονούσε το στομάχι τις, την πονούσε και η ψυχή της.
Ήταν πλέον απόλυτα σίγουρη για την ορθότητα των αποφάσεών της για να μην φάει ποτέ ξανά κρέας και για να μην ξαναδεί τον Γιάννη.
Κιαν δεν ήταν πρωί και αν δεν την πονούσε το στομάχι, ευχαρίστως θα έπινε ακόμα ένα ποτηράκι κρασί στην υγεία εκείνου του πρώτου νεανικού έρωτα που του χάρισε τη παρθενιά της.

Μικροδιηγήματα (ΚΠ 2020)

2 Σχόλια

  1. WoofisArfKai said,

    19 Φεβρουαρίου, 2020 στις 9:34 πμ

    Πολλά καλόν φίλε!

    • patinios said,

      19 Φεβρουαρίου, 2020 στις 10:22 πμ

      Τώρα που τελειώσαμε με τη διοργάνωση του Αγώνα και χαλαρώσαμε , είπα να θυμηθώ και την άλλη ιδιότητα μου!! Ευχαριστώ φίλε


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: