Oχι από μπουλινγκ

Τα πρωτόλεια ποιήματα μου
όταν συναντούν ελιτιστές στο δρόμο τους
δέχονται μπουλινγκ

Πέφτουν και σηκώνονται
ορθώνουν ανάστημα και φωνάζουν
«αφήστε μας ρε»
«ο δρόμος είναι μακρύς και φαρδύς, έχει χώρο για όλους»
και τότε δέχονται το δεύτερο κύμα μπόουλινγκ

Πέφτουν και σηκώνονται
προσχωρούν τον δρόμο  τους
να πάνε να χαθούν εκεί που χάνονται
όλα τα ασήμαντα
και τα ασήμαντα σημαντικά πράγματα της ζωής μας

Να χαθούν να σβήσουν
αλλά όχι από μπουλινγκ

K.Π

Advertisements

Έμεινε;

Έγινε ο χρόνος φυλακή
Οι λέξεις τα κελιά μας
Η εύπορη ζωη ενέδρα στα όνειρα μας
Έγινε ο χρόνος φυλακή
Έμεινε ο χρόνος λέξη
Έγινε η λέξη. ..
Έγινε το όνειρο. ..
Έμεινε το όνειρο
Έμεινε;

Άμα θκιαβάζω ποιητές

Άμα θκιαβάζω ποιητές
που‘χουν μυαλό ξιουράφι
λαλώ ο νους μουέν’ αλαβρύς
ίσια μιας όρνιθας πελλής
που κάμνει ότι γράφει…
Μα ‘εν κουρκάρω, μάχουμαι
τζι’ ας ορνιθοσκαλίζω
μπορεί με τσάππισμαν πολλύ
πάνω στην πέτρα να φανεί
ποίημα που να το ρίζω.

Κ.Π

Η θανατηφόρα ανθρώπινη τοξικότητα

Κορίτσι το χαμόγελο σου ε…
Το χαμόγελο σου μην ξεχνάς
Δεν κάνει να κυκλοφορείς γυμνή στους δρόμους.

τοξικοι ανθρώποι

Τεκμήριο ανασφάλειας

Ήταν ένα ποίημα άνευ ιδιαίτερης σημασίας
ρηχό ποίημα
δεν ειχε πάρει like από βαρυσήμαντους ποιητές,
διανοουμένους, αναρχικούς , πολιτικούς η έστω από
από κάποιο ρασοφόρο.
Ήταν ένα ποίημα άνευ ιδιαίτερης σημασίας
ρηχό ποίημα
γραμμένο από αυτόκλητο ποιητή χωρίς διαπιστευτήρια
Ήταν ένα ποίημα τεκμήριο ανασφάλειαςFaceBook Like Button by GlockStore

Χιλιόμετρα

monopati-protaras
Ότι έχω και δεν έχω μετρουνται σε χιλιόμετρα.
Χιλιόμετρα χαράς, λύπης,αγάπης,αισιοδοξίας
Ότι έχω και δεν έχω…
Χιλιόμετρα δρόμου στα πόδια που το μυαλό φιλτράρουν
Που την ψυχή γαληνευουν.
Κ.Π

Mια ώρα πάνω μια ώρα κάτω

Με αφορμή τη δράση που είχε χθες στο facebook «Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope» δράση που είχε να κάνει με τη διαφορά ώρας ελεύθερων περιοχών με τα κατεχόμενα (αφού δεν ακλούθησαν οι συμπατριώτες μας την χειμερινή ώρα) σκέφτηκα το πάρα κάτω

Στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας
μια ώρα πάνω μια ώρα κάτω
Άνθρωποι βιαστικοί να προφτάσουν
Και άλλοι χασομερούν μέχρι να έρθει η ώρα
Πάνε οι μέρες πάνε τα χρόνια περιμένοντας
Περιμένοντας εκείνη την ώρα…

%cf%89%cf%81%ce%b1

Λογοποιός της εικόνας

Πώς είναι να εστιάζει ο φωτογράφος
στις έννοιες των λέξεων που με γαργαλούν…
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι τα πράγματα
σε σχέση με το γράψιμο
κάτι σαν λογοποιός της εικόνας
τίποτα παραπάνω
κι αν τα χρώματα στις λέξεις καμιά φορά
σου φαίνονται μουντά
είναι γιατί την αποτύπωση της στιγμής
δεν την περναώ ποτέ από επεξεργαστή…
με τις ατέλειές της
έτσι μου αρέσει
έτσι όπως τον ατελέσφορο έρωτα
και την κραταιά αγάπη

grafomixani

Ποιο το όνειρο και ποια η αλήθεια

Σ’όλη τη ζωή μου κυοφορούσα ένα όνειρο
που έμεινε αγέννητο.
Όχι όχι δεν σκέφτηκα ποτέ να το κάνω έκτρωση
Μα δείλιασα να το γεννήσω.
Συναντιόμασταν κρυφά,
στα σκοτεινά και κάναμε μαζί αλλά όνειρα
Tο αγέννητο όνειρο  ονειρευόταν
ποτέ θα δει το φώς της μέρας
Εγώ  ονειρευόμουν ότι ξεπέρασα τη δειλία μου
κάποιες φόρες ανταλλάζαμε παρηγορητικά λόγια
άλλες κρατούσαμε μούτρα ο ένας του άλλου
τα χρόνια φθάρηκαν η στιγμές όχι
Συναντιόμαστε κρυφά στα σκοτεινά
εγώ και το αγέννητο όνειρο καθόμαστε δίπλα δίπλα
έτσι που δεν ξεχώριζε τελικά
ποιός είναι το όνειρο και ποιός η αλήθεια
skia

Σκέψεις Αχινοί

%ce%b1%cf%87%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%b9
Γίνονται οι  σκέψεις Αχινοί
στη θάλασσα των στίχων
Φοβάμαι να κολυμπήσω
μα αν δεν το κάνω θα πνιγώ
K.Π

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: