Mια ώρα πάνω μια ώρα κάτω

Με αφορμή τη δράση που είχε χθες στο facebook «Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope» δράση που είχε να κάνει με τη διαφορά ώρας ελεύθερων περιοχών με τα κατεχόμενα (αφού δεν ακλούθησαν οι συμπατριώτες μας την χειμερινή ώρα) σκέφτηκα το πάρα κάτω

Στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας
μια ώρα πάνω μια ώρα κάτω
Άνθρωποι βιαστικοί να προφτάσουν
Και άλλοι χασομερούν μέχρι να έρθει η ώρα
Πάνε οι μέρες πάνε τα χρόνια περιμένοντας
Περιμένοντας εκείνη την ώρα…

%cf%89%cf%81%ce%b1

Λογοποιός της εικόνας

Πώς είναι να εστιάζει ο φωτογράφος
στις έννοιες των λέξεων που με γαργαλούν…
Κάπως έτσι αντιλαμβάνομαι τα πράγματα
σε σχέση με το γράψιμο
κάτι σαν λογοποιός της εικόνας
τίποτα παραπάνω
κι αν τα χρώματα στις λέξεις καμιά φορά
σου φαίνονται μουντά
είναι γιατί την αποτύπωση της στιγμής
δεν την περναώ ποτέ από επεξεργαστή…
με τις ατέλειές της
έτσι μου αρέσει
έτσι όπως τον ατελέσφορο έρωτα
και την κραταιά αγάπη

grafomixani

Ποιο το όνειρο και ποια η αλήθεια

Σ’όλη τη ζωή μου κυοφορούσα ένα όνειρο
που έμεινε αγέννητο.
Όχι όχι δεν σκέφτηκα ποτέ να το κάνω έκτρωση
Μα δείλιασα να το γεννήσω.
Συναντιόμασταν κρυφά,
στα σκοτεινά και κάναμε μαζί αλλά όνειρα
Tο αγέννητο όνειρο  ονειρευόταν
ποτέ θα δει το φώς της μέρας
Εγώ  ονειρευόμουν ότι ξεπέρασα τη δειλία μου
κάποιες φόρες ανταλλάζαμε παρηγορητικά λόγια
άλλες κρατούσαμε μούτρα ο ένας του άλλου
τα χρόνια φθάρηκαν η στιγμές όχι
Συναντιόμαστε κρυφά στα σκοτεινά
εγώ και το αγέννητο όνειρο καθόμαστε δίπλα δίπλα
έτσι που δεν ξεχώριζε τελικά
ποιός είναι το όνειρο και ποιός η αλήθεια
skia

Σκέψεις Αχινοί

%ce%b1%cf%87%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%b9
Γίνονται οι  σκέψεις Αχινοί
στη θάλασσα των στίχων
Φοβάμαι να κολυμπήσω
μα αν δεν το κάνω θα πνιγώ
K.Π

Ποιητικό μονοπάτι

Στα πλαίσια του φετινού  Hellenic Bank Running Under The Moon που θα διεξαχθεί στης 24 /9 o υπεύθυνος του αγώνα κ. Σωτήρης Μαύρος  είχε την ιδέα να δημιουργηθεί ένα ποιητικό μονοπάτι με θέμα το τρέξιμο. Αφού έλαβε τις απαραίτητες άδειες από το τμήμα δασών μας έκανε την τιμή να μας προτείνει το μονοπάτι να περιλαμβάνει 18 ποιήματα και σχέδια από το βιβλίο μας «Κουνήσου Μούχλα» (Κώστας Πατίινιος/ Πολα Χατζηπαπα εκδώσεις Αρμιδα 2014)
Το ποιητικό μονοπάτι θα βρίσκεται στο πάρκο της Αθαλάσσας για όλο τον μήνα Σεπτέμβριο και έχει τοποθετηθεί κατά μήκος της διαδρομής του αγώνα στο φωτιζόμενο μονοπάτι από την λίμνη (πάρκο Αγ Γεώργιου)προς την είσοδο του πρώην Α.Τ.Ι η αντίστροφα.
Το μονοπάτι είναι γραμμικό και είναι περίπου 2,300μ., άρα με πολύ σιγανό περπάτημα και διαθέτοντας λίγη ώρα για να διαβάσουμε τα ποιήματα, θα χρειαστούμε περίπου 45 λεπτά για να διασχίσουμε την απόσταση»

Και δυο λόγια σχετικά με το μονοπάτι από τον υπεύθυνο του αγώνα Σωτήρη μαύρο όπως τα πήρα από τη σελίδα του στο facebook « Για εμένα ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και ο πολιτισμός παράγει αθλητισμό.
« Η διοργάνωση του Hellenic Bank Running Under The Moon δεν είναι ένας απλός αθλητικός αγώνας, είναι μια αθλητική πολιτιστική φιλανθρωπική εκδήλωση που παράγει και προάγει πρώτα από όλα πολιτισμό, εθελοντισμό, κοινωνική συνεισφορά και λίγο τρέξιμο.»

Ένα μικρό δείγμα ποιο κάτω
HBmoonRun-1
1
2
4
8
5
6
7
HBmoonRun-1_02

Πανσέληνος σε κλίμακα μινόρε

Πιάνο /σαξόφωνο ή μελωδία του Αυγουστιατικου φεγγαριού.
Πανσέληνος σε κλίμακα μινόρε…

avgoustos feggari

Το βιογραφικό του ποιητή. 

Το βιογραφικό του ποιητή -που μόνος του συνεταξε- ήταν τόσο πλούσιο, με βάθος και βάρος από σπουδές επαίνους και βραβεία. Τόσο μα τόσο πλούσιο που δεν χρειάστηκε να γυρίσω σελίδα να διαβάσω τίποτε άλλο από την ποίηση του.

Κ.Π

Σαν φο μπιζού κόσμημα

Το ποίημα προβάλλει ή τον  ναρκισσισμός του
μέσα από τη selfie φωτογραφία
και τους στίχους που κρέμονται από τον λαιμό του
σαν φο μπιζού κόσμημα
μάλλον θέλει να μου θύμηση ότι
Σε περιόδους που οι ποιητές είναι κατώτεροι των περιστάσεων
η ποίηση επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε.

K.Π

Στους υπάλληλους του τμήματος δασών

kameno pefko
Όταν μας βρήκε το μεγάλο κακό
ξύπνησε ο ποιητής μέσα μου και μου είπε
«Γράψε»
«Σε τέτοιες περιπτώσεις καλύτερα να σωπαίνω»
του είπα,
Τότε «πράξε» μου απάντησε.
πήρα τον ποιητή μου και φύγαμε εθελοντές στο μέτωπο της πυρκαγιάς
βοηθήσαμε το ελάχιστο (δεν διεκδικώ δάφνες για αυτό)
άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες,  μάχονταν  για μέρες να σώσουν το ποίημα
«τρώει τζυαι εν χορτανει η λυσσιάρα»
«τριάντα χρόνια εν τη φοήθηκα , τωρά  τρέμω την»
«θα αναγεννηθεί ,θα πάρει χρόνια , δεν θα ζούμε για να το δούμε όπως ηταν αλλά θα γίνει»
Άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες έσβηναν φωτιές, ποιούσαν με τα χέρια και τον λόγο τους
αγνοώντας όλους εμάς που πρόσκαιρα –ίσως και καιροσκοπικά- βρεθήκαμε ανάμεσα τους.

pirkagia16

Άκου οι λέξεις τρίζουν

Άκου οι λέξεις τρίζουν,
αλληλοσπρώχνονται
Γυρεύουν τη σειρά τους.
Δεν είμαι καλός ταξιθέτης μα προσπαθώ…
«από εδώ κυρία μου» «παρακαλώ κύριε,
υπάρχει μια θέσει στη τρίτη γραμμή αριστερά».
Μάταια, οι λέξεις κάνουν τα δικά τους, με αγνοούν.
Ξέρουν φαίνεται  καλύτερα από εμένα που θα καθίσουν,
πώς να συμπεριφερθούν
και ας επιχαίρω στο τέλος ότι εγώ τις έβαλα στη σωστή σειρά

K.Π

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: