Ο Ποιητής τζι εγιωνι, σγαρτιλι τζιαι παγώνι

Κάθε ποίημα έχει τη δίκη του ιστορία . Το ποίημα που ακολουθεί  γεννήθηκε μετά από κουβέντα με τον ποιητή Κώστα βασιλείου για την ανάγκη χρίσης της κυπριακής διαλέκτου (γλώσσας)  αλλά και την απλότητα των ποιημάτων ότου σώστε να είναι κατανοητό το νόημα σε αυτόν που το διαβάζει.

 

Του ποιητή που εν θέλει
τζιαττισμα μες το ποι(η)μα
εγιώ εν είμαι χάππι του
τζι έτσι για το γινάτι του
διώ της ρίμας βήμα.

Όι πως έιμαι τίποτες
για παίζω καποιο ρόλο
όμος φακκα μου που θωρώ
να κάμνουν όπως το μωρό
που κλαίει δίχα λόγο.

Ω ποιητή της ποίησης
της μεταποίησης
της κακοποίησης
του λίγου
του όλου
του κώλου
Ουπς! Συγνώμη κιόλας

Ω ποιητή του Χαρβάτ
του παπιγιόν
της γραβάτας
ποιητή τα κάναμε σαλάτα

Αν η ξερή σου τζιεφαλή
σιεττά σε να συντύσιεις
πε μου θκυο λόγια ναν απλά
όμορφα, κατανοητά
αν θέλεις να μου ντζίσεις

Ειδέ ότι τζιε να μου πεις
τα λόγια σου τα χάννω
Αφ’ υψηλού μεν χουμιστεις
εγλεπε μεν ιζαλιστεις
τζιαι πέσεις που τζιει πάνω.

Κωστας Πατίνιος

Advertisements

Κώστα Βασιλείου, Βραβείο «Γ.Φ. Πιερίδης», της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου

vasiliou4Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018, στο Πολιτιστικό Κέντρο Πύλης Αμμοχώστου στη Λευκωσία η τελετή απονομής του Βραβείου «Γ.Φ. Πιερίδης», της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, στον ποιητή Κώστα Βασιλείου, σε μια κατάμεστη αίθουσα . Ήταν μια εξαίρετη εκδήλωση, από τις ποιο επιτυχημένες που διοργάνωσε τα τελευταία χρόνια η Ε.Λ.Κ .
Δεν θα σταθώ στα της χθεσινής βραβεύσεις λεπτομέρειες τις οποίας μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα της Ε.Λ.Κ  εδώ .

Θα ανεβάσω δυο βίντεο (όπως του υποσχέθηκα) από την συνάντηση του με τον φίλο μας Παύλο Μαυρογιανη (που ήταν ένας από τους ομιλητές στην Τελετή βραβεύσεις ) οπού έκαναν πρόβα στο σπίτι του κ Κώστα Κουλουμη στον Λαζανια ο οποίος συνόδευε μέρος της ομιλίας του Παύλου με το πιθκιαβλη του .
Το δεύτερο βίντεο απαγγέλει ο ίδιος ο Κώστας Βασιλείου  το ποίημα του «To ιγκουανουι με το οξυπνο το αμματουιν»  εξηγώντας της Παντελιτσας Μαυρογιαννη πως θέλει να το πει τη μέρα της εκδηλώσεις (και το ερμήνευσε υπέροχα χθες η Παντελιτσα)

Στην Συνάντηση πήγαμε παρέα με τον Κώστα Βασιλιού και ήταν από τις ποιο όμορφες εκδρομές που έκανα έως τώρα.

Ανδρέα Γεωργαλλίδη Ελάχιστα περισσότερο άδειο

Σήμερα 13 Απριλίου 2018, ώρα 19:00, στις Σπηλιές, Πολιτιστικό Κέντρο «το σκαλί»
Η Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου και ο Δήμος Αγλαντζιάς συνδιοργάνωσαν  μια εξαιρετική  εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου του ποιητή Ανδρέα Γεωργαλλίδη  Ελάχιστα περισσότερο άδειο / barely more empty.

Δεν συνηθίζω να γραφώ για άλλους στο μποκ μου αλλά ο Ανδρέας είναι ένας φίλος ποιητής που με την τελευταία του ποιητική δίγλωσση συλλογή μου έκανε ιδιαίτερη  εντύπωση και νιώθω την ανάγκη να σας τον  συστήσω μέσα από το μλοκ μου . Ακόμπλεξαριστος απλός ανθρώπινος  και αφαιρετικός στην ποίηση του.  Ειναι διδάκτωρ Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ, στο εισαγωγικό του σημείωμα μεταξύ των άλλων αναφέρει: «Αυτό το βιβλίο αποτελείται από μετρημένες λέξεις, οι οποίες δεν κατόρθωσαν να συναντηθούν σε στίχους ενός ποιήματος, στίχους που να μιλούν αληθινά για τον εαυτό τους. Συνεπώς, οι αντι-στίχοι του βιβλίου αυτού, δεν φιλοδοξούν την κατανόησή τους και δεν διεκδικούν καμιά φιλοξενία στον χώρο του νοήματος. Αφού λοιπόν ο αναγνώστης αναγνωρίσει αυτήν την ανυποχώρητη ιδιαιτερότητα, είναι δυνατό να υποψιαστεί πως μπορεί να δραπετεύσει αμετανόητα από εκείνο το άπειρο δάσος των θολών σκιών του Είναι».

Η φωτογραφίες είναι  από τις αποψινή εκδήλωση

IMG_2493

IMG_2490.JPG

IMG_2469.JPG

IMG_2468
IMG_2474.JPG
IMG_2472.JPG
IMG_2462.JPG
IMG_2465.JPG
IMG_2472.JPG
IMG_2486.JPG
IMG_2458.JPG
IMG_2460.JPG

Βράδυ, σβηστά τα φώτα

Στέκομαι έξω από το μεγάλο σπίτι
Βλέπω
Αναρωτιέμαι
σε πόσα τετραγωνικά στεγάζεται η μοναξιά
μαύρη φιγούρα διακρίνεται μέσα από το παράθυρο
βράδυ, σβηστά τα φώτα
Η φιγούρα σκόνταψε στην παρατηρητικότητά μου
ο σκύλος μου ανήσυχος μπλέκεται μέσα στα πόδια μου
σε πόσα τετραγωνικά στεγάζεται η μοναξιά τον ρωτώ
γαυγίζει παιχνιδιάρικα, κουνά την ουρά και μου δείχνει
τον δρόμο για τον καθιερωμένο βραδινό περίπατό μας

Ελάχιστη ένδειξη ανθρωπίνου είδους

Μετρώ λέξεις
όπως “μετρά τα άστρα”
Πατώ γερά στο κενό
τρέχω, τρέχω, τρέχω
“Από πού τρέχεις για να ξεφύγεις ρε” ακούω μια φωνή
Συνεχίζω να τρέχω
Ποτέ δεν είχα φανταστή ότι μια τόσο δα φαινομενικά απλή κίνηση
θα χωρούσε μέσα της ένα κόσμο ολόκληρο
γέλια…. Δυνατά γέλια…
τρέχω, τρέχω, τρέχω…
δες πέφτει ένα αστέρι
προλαμβάνεις να κάνεις μια ευχή
προλαμβάνω να το πιάσω πριν πέσει χάμω
γελώ…
κλαίω…
τρέχω.
τρέχω, γελώ ,τρέχω, κλαίω, γελώ.
γίνομαι η ελάχιστη ένδειξη ανθρωπίνου είδους.

Oχι από μπουλινγκ

Τα πρωτόλεια ποιήματα μου
όταν συναντούν ελιτιστές στο δρόμο τους
δέχονται μπουλινγκ

Πέφτουν και σηκώνονται
ορθώνουν ανάστημα και φωνάζουν
«αφήστε μας ρε»
«ο δρόμος είναι μακρύς και φαρδύς, έχει χώρο για όλους»
και τότε δέχονται το δεύτερο κύμα μπόουλινγκ

Πέφτουν και σηκώνονται
προσχωρούν τον δρόμο  τους
να πάνε να χαθούν εκεί που χάνονται
όλα τα ασήμαντα
και τα ασήμαντα σημαντικά πράγματα της ζωής μας

Να χαθούν να σβήσουν
αλλά όχι από μπουλινγκ

K.Π

Έμεινε;

Έγινε ο χρόνος φυλακή
Οι λέξεις τα κελιά μας
Η εύπορη ζωη ενέδρα στα όνειρα μας
Έγινε ο χρόνος φυλακή
Έμεινε ο χρόνος λέξη
Έγινε η λέξη. ..
Έγινε το όνειρο. ..
Έμεινε το όνειρο
Έμεινε;

Άμα θκιαβάζω ποιητές

Άμα θκιαβάζω ποιητές
που‘χουν μυαλό ξιουράφι
λαλώ ο νους μουέν’ αλαβρύς
ίσια μιας όρνιθας πελλής
που κάμνει ότι γράφει…
Μα ‘εν κουρκάρω, μάχουμαι
τζι’ ας ορνιθοσκαλίζω
μπορεί με τσάππισμαν πολλύ
πάνω στην πέτρα να φανεί
ποίημα που να το ρίζω.

Κ.Π

Η θανατηφόρα ανθρώπινη τοξικότητα

Κορίτσι το χαμόγελο σου ε…
Το χαμόγελο σου μην ξεχνάς
Δεν κάνει να κυκλοφορείς γυμνή στους δρόμους.

τοξικοι ανθρώποι

Τεκμήριο ανασφάλειας

Ήταν ένα ποίημα άνευ ιδιαίτερης σημασίας
ρηχό ποίημα
δεν ειχε πάρει like από βαρυσήμαντους ποιητές,
διανοουμένους, αναρχικούς , πολιτικούς η έστω από
από κάποιο ρασοφόρο.
Ήταν ένα ποίημα άνευ ιδιαίτερης σημασίας
ρηχό ποίημα
γραμμένο από αυτόκλητο ποιητή χωρίς διαπιστευτήρια
Ήταν ένα ποίημα τεκμήριο ανασφάλειαςFaceBook Like Button by GlockStore

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: