Σαν αγγελιαφόρος

Άναψα τον υπολογιστή μετά από πολλές μέρες για να γράψω για το τρέξιμο . Όχι για να επαναλάβω όλα όσα λίγο πολύ είναι γνωστά αλλά γιατί μετά από τριάντα και πλέων χρόνια που τρέχω συνεχίζω να ανακαλύπτω καινούρια πράγματα που με κάνουν να νιώθω σαν το μικρό παιδί που βγαίνει έξω στο δρόμο και τρέχει χαμογελώντας.
Για το 2017 είχα βάλει τρις στόχους για το τρέξιμο  τους οποίους θα προσπαθήσω να κατακτήσω και γράφοντας τους και εδώ νιώθω ότι είναι ένα επιπλέων κίνητρο για να τους κυνηγήσω.
Πρώτος στόχος είναι σχετικά εύκολος και είναι να τρέξω όλες της μέρες του χρόνου που διανύουμε χωρίς ούτε ένα ρεπό. (ειδή έχω να κάνω  ρεπό από τα μέσα Δεκεμβρίου)
Δεύτερος στόχος είναι να τρέχω τουλάχιστον 400 χιλιόμετρα τον μήνα (και αυτός είναι σχετικά εύκολος στόχος)
Τρίτος στόχος ο οποίος είναι μέσα σε τρις μήνες να τρέξω  τρις αγώνες. Οι πρώτη δυο (ημη μαραθώνιο και μαραθώνιο ) στα πλαίσια προετοιμασίας του Αγώνα στόχου που είναι να δοκιμάσω για πρώτη φορά να τρέξω ένα υπέρ μαραθώνιο   απόστασης 104 χιλιόμετρα και θα είναι ουσιαστικά η περίμετρος της Θάσου στις 22 του Απριλίου.
Όλο αυτό το σωματικό και προπαντός πνευματικό ταξίδι βρίσκετε σε εξέλιξη  . Ατελείωτα μοναχικά χιλιόμετρα με τουλάχιστο  δυο από τις  προπονήσεις μέσα στη εβδομάδα να περιλαμβάνουν αποστάσεις 25-40 χιλιόμετρων η κάθε μια και όγκο χιλιόμετρων  να έχω φτάσει στα 130 (σε μια βδομαδα) .
Έχω κάνει τον ημημαραθωνιο που προγραμμάτισα και σε δύο εβδομάδες στη Λεμεσό θα τρέξω  και τον μαραθώνιο και από εκεί και πέρα αντίστροφη μέτρηση για τις 4 εναπομείναντες εβδομάδες μέχρι τον υπερμαραθωνιο. Στόχος να πάρω το σώμα και το πνεύμα μου όσο ποιο μακριά μπορέσω και αν καταφέρω να τερματίσω ακόμα καλύτερα.
Γίνονται περίεργες διεργασίες μέσα στο κεφάλι αυτό το διάστημα και εκκολάπτοντα πολλές ιδέες που θα μπορούσαν να γραφτούν αλλά για την ώρα αυτά τα λίγα είχα να πω…

Σε είδα να τρέχεις

σαν αγγελιαφόρος

στο δρόμο που ενώνει γη και ουρανό,

εκεί στη γραμμή του ορίζοντα.

Σε είδα να τρέχεις, αφήνοντας

μια ρωγμή στο χρόνο,

μια ρωγμή στον πόνο

και μια ελπίδα

ότι το αδύνατο

μπορεί να γίνει δυνατό.

%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%b5%ce%bb%ce%b9%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%81%ce%bf%cf%82

Ο πινάκας  είναι της Πόλας Χατζήπαπα

Ποιητικό μονοπάτι

Στα πλαίσια του φετινού  Hellenic Bank Running Under The Moon που θα διεξαχθεί στης 24 /9 o υπεύθυνος του αγώνα κ. Σωτήρης Μαύρος  είχε την ιδέα να δημιουργηθεί ένα ποιητικό μονοπάτι με θέμα το τρέξιμο. Αφού έλαβε τις απαραίτητες άδειες από το τμήμα δασών μας έκανε την τιμή να μας προτείνει το μονοπάτι να περιλαμβάνει 18 ποιήματα και σχέδια από το βιβλίο μας «Κουνήσου Μούχλα» (Κώστας Πατίινιος/ Πολα Χατζηπαπα εκδώσεις Αρμιδα 2014)
Το ποιητικό μονοπάτι θα βρίσκεται στο πάρκο της Αθαλάσσας για όλο τον μήνα Σεπτέμβριο και έχει τοποθετηθεί κατά μήκος της διαδρομής του αγώνα στο φωτιζόμενο μονοπάτι από την λίμνη (πάρκο Αγ Γεώργιου)προς την είσοδο του πρώην Α.Τ.Ι η αντίστροφα.
Το μονοπάτι είναι γραμμικό και είναι περίπου 2,300μ., άρα με πολύ σιγανό περπάτημα και διαθέτοντας λίγη ώρα για να διαβάσουμε τα ποιήματα, θα χρειαστούμε περίπου 45 λεπτά για να διασχίσουμε την απόσταση»

Και δυο λόγια σχετικά με το μονοπάτι από τον υπεύθυνο του αγώνα Σωτήρη μαύρο όπως τα πήρα από τη σελίδα του στο facebook « Για εμένα ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και ο πολιτισμός παράγει αθλητισμό.
« Η διοργάνωση του Hellenic Bank Running Under The Moon δεν είναι ένας απλός αθλητικός αγώνας, είναι μια αθλητική πολιτιστική φιλανθρωπική εκδήλωση που παράγει και προάγει πρώτα από όλα πολιτισμό, εθελοντισμό, κοινωνική συνεισφορά και λίγο τρέξιμο.»

Ένα μικρό δείγμα ποιο κάτω
HBmoonRun-1
1
2
4
8
5
6
7
HBmoonRun-1_02

Ερευνα για τις κλίμακες της Ψυχολογικής Ευεξίας στον Αθλητισμό

Πιο κάτω είναι μια σύντομη περιγραφή/παρουσίαση της έρευνας απο την υποψήφια διδάκτωρ, και ο συνδεσμος για το ερωτηματολόγιο όπου όσοι έχετε την καλοσύνη μπορείτε να βοηθήσετε την κοπέλα στην έρευν…

Source: Ερευνα για τις κλίμακες της Ψυχολογικής Ευεξίας στον Αθλητισμό

Ψέματα

Limasol16
Εδώ και πολλά χρόνια λέω τουλάχιστον δυο φορές τον χρόνο ψέματα στον εαυτό μου.
Κάθε φορά που τερματίζω ένα μαραθώνιο λέω φτάνει δεν θα τρέξω άλλο μαραθώνιο και θα περιοριστώ σε μικρότερες αποστάσεις ενώ λίγες ώρες μετά πιάνω τον εαυτό μου να είναι στο ψάξιμο για τον επόμενο.
«δεν ξέρω τη με κυνήγα ,τι φίδια με τυλίγουν.
ξέρω σαν τρέχω λύνονται οι κόμποι που με πνίγουν»
Είναι αυτή η συσσωρευμένη ενέργεια όλων των δρομέων ,τα χαμόγελα, η αλληλεγγύη μετάξι μας. Είναι η πάλη με τον εαυτό σου να νικήσεις για άλλη μια φορά τα 42 χιλιόμετρα και 195 μέτρα.
Είναι γιατί… «είναι τέχνη να τρέχεις όπως το να αγαπάς, να ερωτεύεσαι, να πέφτεις να σηκώνεσαι, να συγχωρείς να ταπεινώνεσαι. Γιατί η ευτυχία είναι επιλογή που βρίσκεται σε κίνηση.»
Σήμερα (Κυριακή) τρέξαμε στον μαραθώνιο Λεμεσού και είχα ίσως τον ποιο γλυκό τερματισμό μου σε μαραθώνιο Αγώνα.

Τα πόδια σπρώχνουν τη ψυχή και η ψυχή τα πόδια.
και στο ταξίδι της ζωής περνάω τα εμπόδια.
πληρώνω το αντίτιμο στου δρόμου τα διόδια,
τρέχω να φτάσω να χαρώ όσα μου’χει ταμένα
σένα αγώνα αντοχής μ΄ αντίπαλο έμενα

Σκέψεις ενός «βετεράνου»

Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν πως έχει πολύ καιρό να γράψω κάτι σχετικά με το τρέξιμο.
Πριν αρκετά χρόνια και πριν αρχίσει να μεγαλώνει η κοινότητα τον δρομέων γράφονταν πολύ λίγα για το τρέξιμο . Τώρα ευτυχώς  γράφονται όλο και περισσότερα. Διαβάζω ιστορίες δρομαίων και χαίρομαι, χαμογελώ συνωμοτικά και ταυτίζομαι μαζί τους , ίσως να είναι και αυτός ένα λόγος που δεν κάθομαι να γράψω  τις δικές σκέψεις μου τόσο συχνά πλέων.
Σήμερα  (31/1/16) τρέξαμε τον καθιερωμένο ημημαραθώνιο (19ος)  που διοργανώνει το σωματείο ερασιτεχνών δρομαίων «Περικλής Δημήτριου» στο Χωριό περβόλια Λάρνακας ,μια πανέμορφη παραθαλάσσια διαδρομή με ιδανικές συνθήκες θα έλεγα.
Από την προηγούμενη μέρα ένιωθα λίγο νωχελικός, ένα «διαβολάκι» με πείραζε συνεχώς.
«Δεν βαρέθηκες τόσα χρόνια να πηγαίνεις αγώνες»
«Δεκάδες μαραθώνιοι ακόμα περισσότεροι  ημημαραθώνιο και άλλοι μικρότεροι αγώνες»
«Τη έχεις να κερδίσεις από τους αγώνες, έχει τριάντα χρόνια που συμμετέχεις, οι χρόνοι σου δεν βελτιώνονται αλλά χειροτερεύουν »

Ευτυχώς το «διαβολάκι» σεβάστηκε την ανάγκη μου να τρέχω  καθημερινά και μίλησε μόνο για τους αγώνες αλλιώς θα το έστελνα στο διάβολο!!!

Σήμερα , λίγο πριν, κατά και μετά τον Αγώνα απαντήθηκαν με όλα τα ερωτήματα που μου έθετε το» διαβολάκι»
Η θετική ενέργεια ,η αύρα όλων των  φίλων δρομέων που ήταν συγκεντρωμένοι στον χώρο της εκδηλώσεις , τα χαμογέλα, τα πηγαδάκια, τα πειράγματα  οι κουβέντες μας, και Αγάπη όλων αυτών των ανθρώπων για το τρέξιμο είναι αρκετά και περισσεύουν ότου σώστε να με κάνουν να θέλω να συνεχίζω συμμετέχω σε αγώνες.

Όταν πρωτοξεκίνησε αυτή η διοργάνωση έτρεχα τη διαδρομή Από 1:16 έως 1:17
Λίγα χρόνια αργότερα και γα αρκετά χρόνια κρατιόμουν κοντά στο 1:20
Τα δυο τρία τελευταία χρόνια  και ενώ έκλισα τα 44 μου κυμαίνομε από το 1:22εως 1:24 και όμως το απολαμβάνω το ίδιο , νιώθω απέραντη χαρά που μεγαλώνει η δρομική κοινότητα και το μαραθώνιο κίνημα. Αντλώ θετική ενεργεία και ζωντάνια βλέποντας νέους δρομείς κάθε ηλικίας και νιώθω ικανοποίηση που εδώ και τριάντα χρόνια το τρέξιμο είναι η ποιο σταθερή αξία στη ζωή μου.
Υ.Γ 1 ο τίτλος του κειμένου παραπέμπει σε πείραγμα φίλου δρομέα (νέου) που με αποκαλεί βετεράνο και ας είμαστε της ίδιας ηλικίας λόγο των πολλών χρόνων που τρέχω.

Υ.Γ 2 Στην φωτογραφία με τον Γιάννη Κούρο, τον θρύλο υπερ-αποστάσεων που ήταν πάρω σήμερα στον Αγώνα με το βιβλίο μας «Kουνήσου Μούχλα»
περβολια16

κουρος

Cyprus Ultra 2016

sergis 1
Διεξήχθη Σαββατοκύριακο 16/17 του Ιανουαρίου ο αα Αγώνας Cyprus Ultra 2016 Ένας αγώνας 217 χιλιομέτρων όπου ουσιαστικά μετά από ένα σημείο  δεν τρέχεις με τα πόδια αλλά με την ψυχή. Η μορφολογία του εδάφους πρόσθεσε στο βαθμό δυσκολίας του αγώνα ο οποίος προωθείται από τους διοργανωτές ως «ένας από τους πιο σκληρούς υπέρ-μαραθώνιους του κόσμου». Στο φετινό «υπερ-μαραθώνιο» ο οποίος προσέλκυσε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και συμμετοχές από άλλες χρονιές συμμετείχαν 114 μαραθωνοδρόμοι από διάφορες χώρες όπως τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τη Ρωσία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Μέση Ανατολή, διάφορες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και την Κύπρο. Η εκκίνηση του αγώνα δόθηκε στις 10 το πρωί το Σάββατο 16/01/2016 έξω από το χωρίο Βάσα στην περιοχή Λεμεσού . Τερματισμός του αγώνα με όριο τις 45 ώρες ήταν το αθλητικό κέντρο του χωριού μετά από 10 και μισό γύρους μήκους 21 χιλιομέτρων ο καθένας στα γύρω βουνα της περιοχής. Από το 2012 που διεξάγετε ο αγώνας είχαμε μόνο 2 τερματίσαντες στα 217 χιλιόμετρα λόγο του ψιλού βαθμού δυσκολίας αλλά και λόγο του ότι ο αγώνας διεξαγόταν τους καλοκαιρινούς μήνες με θερμοκρασίες που ξεπερνούσαν τους 40 βαθμούς Κελσίου . Φέτος η διοργανωτές μετάφεραν τον αγώνα Ιανουάριο πράγμα που βοήθησε να έχουμε άλλους 5 τερματισμούς .
Ανάμεσα  τους πρώτη φορά είχαμε τερματισμό και από Κύπριο Αθλητή  Τον «τρελό» φίλο Σέργιος Νικολαίδης γνωστός και από τις συμμετοχές του σε αγώνες υπεραποστάσεων στην Ελλάδα ,Κύπρο και όχι μόνο . Κατάφερε να τερματίσει σε 43 ώρες και 59 λεπτά.
Μπράβο ρε Σεργκι.

sergis

Όλα τα αποτελέσματα κλικ εδώ 

2016

Χωρίς πολλά λόγια αφού ως γνωστό  Ένα σχέδιο ισοδύναμη με  χιλιάδες λέξεις που συμπυκνώνονται σε μια …Τρέξιμο !

2016

Ναι ναι  τρέξαμε και την πρωτοχρονιά (πρωι πρωι) και κόψαμε και τη βασιλόπιττα και είδαμε και τα λίγα  χιόνια που έπεσαν στη Λευκωσία.
Καλή χρονιά σε όλους,

Το σχέδιο είναι της Πολας Χατζήπαπα

Ημιμαραθώνιος Αφροδίτη

afroditiΠριν δεκαπέντε μέρες μετά  τον Μαραθώνιο της Αθήνας έγραψα
«Από  τα ποιο άσχημα συναισθήματα , αυτό του να εγκαταλείπεις ένα αγώνα.
Ανεξάρτητα αν υπάρχουν δικαιολογίες για τους λόγους που ωθούν ένα μαραθωνοδρόμο να εγκαταλείψει την προσπάθεια του, το συναίσθημα είναι τόσο άσχημο που φτάνει ακόμα και στους πρόποδες της ντροπής.
Αυτό το συναίσθημα συνοδεύει τον δρομέα μέχρι τον επόμενο αγώνα ευελπιστώντας ότι θα τα καταφέρει , θα τερματίσει ακόμα και λίγο καλύτερα από τον χρόνο που έθεσε ως στόχο και μόνο τότες θα επέλθει η κάθαρση.
Έως ότου έρθει εκείνη η στιγμή συνεχίζουμε να τρέχουμε…»

Η «στιγμή» ήρθε και μάλιστα νωρίτερα από ότι περίμενα!!! Την Περασμένη  Κυριακή 22/11 έγινε στην Πάφο ο Ημιμαραθώνιος Αφροδίτη, ο παλαιότερος ανοικτής συμμετοχής αγώνας  που διοργανώνει ο Σύλλογος Δρομέων Υγείας Κύπρου.

Τρακόσοι δρομείς (άντρες γυναίκες)   κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες αφού το θερμόμετρο έδειχνε ασυνήθιστα ψηλή θερμοκρασία για μήνα Νοέμβριο και άγγιζε τους 26 βαθμούς   ξεκίνησαν για να διανύσουν μια πανέμορφη παραθαλάσσια διαδρομή που εκτίνετε σε όλο σχεδόν το παραλιακό μέτωπο της Πάφου.
Παρόλο τον φόβο μου αφού προερχόμουν από μια «αποτυχία» πέρασα πανέμορφο , τερμάτισα χωρίς πρόβλημα καλύτερα από ότι περίμενα σβήνοντας της κακές σκέψεις που δημιουργηθήκαν μετά την Αθήνα.

Στα εύκολα και στα δύσκολα χαμογελάμε και συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που αγαπάμε.
Τα αποτελέσματα κλικ εδώ

afroditi4

afroditi1

afroditi2

afroditi3.jpg

Η μέρα του 33ου μαραθωνίου

images marathonΑπό  τα ποιο άσχημα συναισθήματα , αυτό του να εγκαταλείπεις ένα αγώνα.
Ανεξάρτητα αν υπάρχουν δικαιολογίες για τους λόγους που ωθούν ένα μαραθωνοδρόμο να εγκαταλείψει την προσπάθεια του, το συναίσθημα είναι τόσο άσχημο που φτάνει ακόμα και στους πρόποδες της ντροπής.
Αυτό το συναίσθημα συνοδεύει τον δρομέα μέχρι τον επόμενο αγώνα ευελπιστώντας ότι θα τα καταφέρει , θα τερματίσει ακόμα και λίγο καλύτερα από τον χρόνο που έθεσε ως στόχο και μόνο τότες θα επέλθει η κάθαρση.
Έως ότου έρθει εκείνη η στιγμή συνεχίζουμε να τρέχουμε…
συγχαρητήρια σε  όλους τους φίλους δρομείς  που τερμάτισαν. Σας χάρηκα και σας ζήλεψα!!!

Υ.Γ πέρασμα 21χιλ 1:29 στομαχικές διαταραχές μέχρι τα 23, αναγούλες ζαλάδα  και εγκατάλειψη πριν το 24ο.

marathon1

«Αυτοπροβολή»!!

Από τις «φετινές Ιστορίες» της Ελένης Ξένου και του Χριστόφορου Ροδίτη…

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: