Χιλιόμετρα

monopati-protaras
Ότι έχω και δεν έχω μετρουνται σε χιλιόμετρα.
Χιλιόμετρα χαράς, λύπης,αγάπης,αισιοδοξίας
Ότι έχω και δεν έχω…
Χιλιόμετρα δρόμου στα πόδια που το μυαλό φιλτράρουν
Που την ψυχή γαληνευουν.
Κ.Π

Mια ώρα πάνω μια ώρα κάτω

Με αφορμή τη δράση που είχε χθες στο facebook «Μας χωρίζει ο χρόνος μας ενώνει η ελπίδα/ Zamanla Bölündük Umutta Birleşik /Divided by time united by hope» δράση που είχε να κάνει με τη διαφορά ώρας ελεύθερων περιοχών με τα κατεχόμενα (αφού δεν ακλούθησαν οι συμπατριώτες μας την χειμερινή ώρα) σκέφτηκα το πάρα κάτω

Στο οδόφραγμα της οδού Λήδρας
μια ώρα πάνω μια ώρα κάτω
Άνθρωποι βιαστικοί να προφτάσουν
Και άλλοι χασομερούν μέχρι να έρθει η ώρα
Πάνε οι μέρες πάνε τα χρόνια περιμένοντας
Περιμένοντας εκείνη την ώρα…

%cf%89%cf%81%ce%b1

Ποιο το όνειρο και ποια η αλήθεια

Σ’όλη τη ζωή μου κυοφορούσα ένα όνειρο
που έμεινε αγέννητο.
Όχι όχι δεν σκέφτηκα ποτέ να το κάνω έκτρωση
Μα δείλιασα να το γεννήσω.
Συναντιόμασταν κρυφά,
στα σκοτεινά και κάναμε μαζί αλλά όνειρα
Tο αγέννητο όνειρο  ονειρευόταν
ποτέ θα δει το φώς της μέρας
Εγώ  ονειρευόμουν ότι ξεπέρασα τη δειλία μου
κάποιες φόρες ανταλλάζαμε παρηγορητικά λόγια
άλλες κρατούσαμε μούτρα ο ένας του άλλου
τα χρόνια φθάρηκαν η στιγμές όχι
Συναντιόμαστε κρυφά στα σκοτεινά
εγώ και το αγέννητο όνειρο καθόμαστε δίπλα δίπλα
έτσι που δεν ξεχώριζε τελικά
ποιός είναι το όνειρο και ποιός η αλήθεια
skia

Πανσέληνος σε κλίμακα μινόρε

Πιάνο /σαξόφωνο ή μελωδία του Αυγουστιατικου φεγγαριού.
Πανσέληνος σε κλίμακα μινόρε…

avgoustos feggari

Σαν φο μπιζού κόσμημα

Το ποίημα προβάλλει ή τον  ναρκισσισμός του
μέσα από τη selfie φωτογραφία
και τους στίχους που κρέμονται από τον λαιμό του
σαν φο μπιζού κόσμημα
μάλλον θέλει να μου θύμηση ότι
Σε περιόδους που οι ποιητές είναι κατώτεροι των περιστάσεων
η ποίηση επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε.

K.Π

Στους υπάλληλους του τμήματος δασών

kameno pefko
Όταν μας βρήκε το μεγάλο κακό
ξύπνησε ο ποιητής μέσα μου και μου είπε
«Γράψε»
«Σε τέτοιες περιπτώσεις καλύτερα να σωπαίνω»
του είπα,
Τότε «πράξε» μου απάντησε.
πήρα τον ποιητή μου και φύγαμε εθελοντές στο μέτωπο της πυρκαγιάς
βοηθήσαμε το ελάχιστο (δεν διεκδικώ δάφνες για αυτό)
άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες,  μάχονταν  για μέρες να σώσουν το ποίημα
«τρώει τζυαι εν χορτανει η λυσσιάρα»
«τριάντα χρόνια εν τη φοήθηκα , τωρά  τρέμω την»
«θα αναγεννηθεί ,θα πάρει χρόνια , δεν θα ζούμε για να το δούμε όπως ηταν αλλά θα γίνει»
Άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες έσβηναν φωτιές, ποιούσαν με τα χέρια και τον λόγο τους
αγνοώντας όλους εμάς που πρόσκαιρα –ίσως και καιροσκοπικά- βρεθήκαμε ανάμεσα τους.

pirkagia16

Άκου οι λέξεις τρίζουν

Άκου οι λέξεις τρίζουν,
αλληλοσπρώχνονται
Γυρεύουν τη σειρά τους.
Δεν είμαι καλός ταξιθέτης μα προσπαθώ…
«από εδώ κυρία μου» «παρακαλώ κύριε,
υπάρχει μια θέσει στη τρίτη γραμμή αριστερά».
Μάταια, οι λέξεις κάνουν τα δικά τους, με αγνοούν.
Ξέρουν φαίνεται  καλύτερα από εμένα που θα καθίσουν,
πώς να συμπεριφερθούν
και ας επιχαίρω στο τέλος ότι εγώ τις έβαλα στη σωστή σειρά

K.Π

Ο ριμαδόρος ποιητής

Ο ριμαδόρος ποιητής
κλέβκει τζιαι στην αγάπη
μπορεί να εν αλήθκεια του
μπορεί όμως τζι’ απάτη

Κάμνει σε να ’ρωτεύκεσαι
τα ωραία του λοούθκια
έγλεπε μόνον μεν ενουν
σαν τα αυκά τα κλούφκια

έχει τη ρίμα έμφυτη
ως μέγα εργαλείο
τζιαι ακουστά μόνον λαλεί
ξέρει για το σκολείο

Οï πως τούτον εν κακόν
μα πας το ζυν εν βάρος
άφις τον χρόνον να φανεί
αν έν’ ή οï Γάρος

K.Π

Aμαρτωλό ποίημα

Να σε κοιτώ στα όμορφα εκφραστικά μάτια,
στα κατακόκκινα χείλια,
στο στήθος
και μετά αυτά τα πόδια!
Είσαι ένα αμαρτωλό ποίημα
με λέξεις
που χάνουν τα λογικά τους
που δεν μπορούν να σταθούν στη σειρά.
Γράμματα το σκάνε από τη γραμμή.
“Γρήγορα ένα γιατρό” φωνάζει το Κ,
“Η καρδιά μου πάει να σπάσει”
το Ω τραυλίζει,
το Σ παραπάτησε και έγινε Μ,
το Γ πήρε αγκαλιά το Ι Και έγιναν Π.
Πάει χάλασε το αλφάβητο με τόση ομορφιά
Χάλασε αλλά χαλάλι!

Eπιβάλλεται

Oι ποιητές επιβάλλεται να έχουν ασυλία για όσα γράφουν
άλλοθι για για όσα πράττουν
και ενοχές
για όσα δεν τόλμησαν ποτέ.
Κ.Π

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: