a run for my dad

Αν δεν δημιουργούμε δεν υπάρχουμε , η αγωνιζόμασταν η καθόμαστε και κλαίμε την μοίρα μας «τρεχω αρα υπαρχω»

Mahi Solomou

paphos2013
 
Running is the most liberating feeling I have ever experienced. Running keeps me focused, motivated and happy. With running every life’s challenge becomes easier…. with running, creativity starts flowing.
 
I would like to share a personal story with you about the power of running. This Xmas season was different from other years. My dad was presented with a health challenge and the festive spirit suddenly went into pause for my family. Fear and anxiety prevailed. But my daddy’s spirit remained intact. He told me he was ready to start training for his first 10k and asked me for a pair of new running shoes as a gift.How can one beat that spirit? I instantly had flashbacks of my ½ marathon in November when daddy held my hand in those last 100 meters when my body failed me. It was my turn to run for him and bring into light…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 102 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Του φίλου και προπονητή μου Χριστάκης Χριστοφή κείμενα του οποίου
δημοσιεύει στο πλοκ του ο φίλος και συναθλητής Χρίστος Χρίστου

christostriathlon

Χριστάκης ΧριστοφήΧριστάκης Χριστοφή 2.2.2013

Τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο επέστρεψα στην Κύπρο και βρήκα δουλειά στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού στη θέση του κλητήρα. Το πρωινό ασχολούμουν βγάζοντας φωτοτυπίες, παίρνοντας φάκελους από το ένα γραφείο στο άλλο, έπαιρνα και έφερνα αλληλογραφία σε Οργανισμούς, Τράπεζες κλπ. Το Σαββατοκυρίακο είχα αρκετό χρόνο και βοηθούσα τον πατέρα μου στο περιβόλι. Αυτό του έδινε την ευκαιρία να συνεχίσει το παιδαγωγικό του έργο, μια δραστηριότητα που την είχε αρκετά ανεπτυγμένη. Αυτό που συνιθιζε να με προτρέπει την περίοδο εκείνη ήταν να μην αφήνω την δουλειά που σπούδασα.

«Πήγαινε» μου έλεγε «και βοήθα αφιλοκερδώς, δεν χρειάζεται να πληρώνεσαι.Να ασχολείσαι με αυτό που σπούδασες και σου αρέσει, γιατί αφήνοντας το θα σε αφήσει», με πρόετρεπε με  αυτό το νόμο και ρητό.

Εκείνο το καιρό, αφού η ειδικότητα αλλά και το μεράκι μου ήταν η προπονητική στο κλασσικό αθλητισμο, βοηθούσα αφιλοκερδώς κάποιους φίλους τα απογεύματα προπονώντας τους σε αθλήματα αντοχής και ημιαντοχής.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 741 επιπλέον λέξεις

 

Όλο το κείμενο εδώ—>>

Patinios's Blog

Άγιε Βασίλη μου σε χαιρετώ. Είμαι πλέων ένα μεγάλο παιδί σαράντα χρόνων και παρόλο που έχει πάρα πολλά χρόνια που σταμάτησα να πιστεύω στην ύπαρξη σου(ίσως και να μην πίστεψα ποτέ) κάθε χρόνο τα τελευταία πέντε  σε ενσαρκώνω στα σχολειά των παιδιών μου η στην χριστουγεννιάτικη γιορτή της δουλειάς μου .
Μπαίνω στον ρόλο και παραμυθιάζομαι και εγώ μαζί με το παραμύθι που «πουλώ» στα παιδιά για την ύπαρξη σου.
Περνώ  καλά δεν έχω παράπονο , είναι όμορφο να βλέπεις παιδικές χαμογελαστές φαταούλες να περιμένουν με απλωμένο το χεράκι τους για ένα δωράκι , να προσπαθούν να σε αγγίξουν  να σου αποσπάσουν μια κουβέντα η μια υπόσχεση για ένα δώρο τις αρεσκείας του για τον επόμενο χρόνο.
Θυμάμαι και χαμογελώ, ήταν  πριν πέντε  χρόνια που κρύφτηκα στην στέγη  του νηπιαγωγείου όπου λειτουργούσε και προδημοτική και φοιτούσε ο γιος , έκανα θόρυβο και βγήκαν τα παιδάκια έξω και με είδαν …

Δείτε την αρχική δημοσίευση 178 επιπλέον λέξεις

christostriathlon

Μου άρεσε πάρα πολύ η απάντηση του φίλου Νίκου Κωσταντινίδη προς τα σχόλια το γνωστού δημοσιογράφου Λάζαρου Μαύρου, σχετικά με το κυκλοφοριακό πρόβλημα που δημιουργήθηκε την περασμένη Κυριακή στη Λευκωσία, λόγω του Μαραθώνιου δρόμου. Νίκο μου εύγε, τιμάς τον τίτλο του «μαραθωνοδρόμου» που με τόσο κόπο κατάκτησες.λαζαρος

Πιο κάτω το άρθρο – απάντηση του Νίκου:

Αγαπητέ Λάζαρε

  • Διάβασα το ειρήσθω της Παρασκευής 11/12/2012 και παρόλο που είμαι τακτικός ακροατής και αναγνώστης σου και πραγματικά σε θεωρώ ως έναν από τους μαχητικότερους και καλύτερους σύγχρονους Έλληνες δημοσιογράφους να μου επιτρέψεις να σχολιάσω το άρθρο που μου προκάλεσε εν πρώτοις απορία και στην συνέχεια απογοήτευση και λύπη.
    Προσπαθώντας αγαπητέ Λάζαρε να κατακρίνετε το τρόπο αστυνόμευσης και διαχείρισης της κυκλοφορίας την περασμένη Κυριακή λόγω της διεξαγωγής του Μαραθωνίου δρόμου που θα μπορούσε πραγματικά να ήταν ορθότερος και καλυτερος δυστυχώς μου κατάθεσες τόσα αρνητικά μηνύματα για ένα τόσο ωραίο αγώνισμα όπως είναι ο Μαραθώνιος.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.738 επιπλέον λέξεις

christostriathlon

Ψες ήταν η παρουσίαση του καινούργιου βιβλίου του φίλου και συναθλητή Κώστα Πατίνιου. το βιβλίο του πατίνου Πιο κάτω είναι το σχόλιο-κριτική μου προς τον Κώστα:

Φίλε Κώστα. Ξέρω πως εκτιμάς την κριτική στο όποιο έργο σου, αθλητικό, συγγραφικό επαγγελματικό κλπ. Σε γνωρίζω σχεδόν 30 χρόνια και πολλές φορές σε «στεναχώρησα» με αυστηρές κριτικές, είτε δίκαιες είτε άδικες, πάντα όμως ειλικρινείς. Επέτρεψε μου λοιπόν να σε κριτικάρω ξανά, γραπτώς αυτή τη φορά. Διάβασα όλο το βιβλίο σου με το που το πήρα στα χέρια μου. Ξέρεις ότι δεν έχω φιλολογικές ή ποιητικές αναζητήσεις για αυτό και ήμουν διστακτικός για το πως και αν θα καταφέρεις να μεταφέρεις αυτό που ζούμε καθημερινά. Έχοντας ζήσει αρκετές από τις ιστορίες που περιγράφεις (συμπεριλαμβανομένης και αυτής με το ρεκορ γυμνης διαδρομής), ομολογώ ότι ανησυχούσα για το πως θα καταφέρεις να αναμίξεις την «Πατίνεια» φιλοσοφία με το τρέξιμο και τα αισθήματα που απορρεόυν από αυτό. Οι ανησυχίες μου αυτές…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 174 επιπλέον λέξεις

Patinios's Blog

Θα φύγω για λίγο και μην με γυρέψετε,
θα φύγω με το τελευταίο χελιδόνι
και το πρώτο σύννεφο του φθινοπώρου.
Έχω ανάγκη να φεύγω κάθε τόσο,
να κλείνομαι σε μια σταγόνα δάκρυ
και να γελώ μονάχος
μέχρι που τα ηχοκύματα  του γέλιου μου
σπάσουν το δάκρυ και βγω  ξανά το φως.
Το έχω ανάγκη να φεύγω κάθε τόσο,
να αλητεύω ξεχασμένος στα μέρη που απαρνήθηκα.
Κ. Πατίνιος

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Αρέσει σε %d bloggers: