Μικροδιήγημα. (Τα πόδια της δρομέας)


Ο καιρός καλοκαιρινός, απογευματάκι .
Το γεροντάκι καθόταν στο πλακόστρωτο έξω από το καφενείο, κάτω από τον πλάτανο.
Με δυσκολία στηριζόμενος στο μπαστούνι του έκανε την κίνηση να σηκωθεί να πάρει τον δρόμο για το σπίτι. Εκείνη ακριβώς την ώρα συνέπεσε να περνά τρέχοντας μια νεαρή δρομέας.
Τα πόδια της εκτεθειμένα στον απογευματινό ήλιο, ο μακρύς της λαιμός, η πλάτη της, τα μαλλιά τις, το χαμόγελό της, όλα εκτεθειμένα στον ήλιο, στα μάτια, στη φαντασία.
Ο καημός του γέρου, ο θαυμασμός του, η λαχτάρα του…Τα νιάτα που έρχονται, τα νιάτα που φεύγουν…
Μαζεμένη η σοφία καθήμενη στη σκιά του πλάτανου.
«Αχ, κορίτσι μου, και να μου έδινες λίγο τα πόδια σου», ακούστηκε να λέει το γεροντάκι.Και πάρε το όπως θες.
«Αχ, κορίτσι μου, και να μου έδινες λίγο τα πόδια σου»

Το χαμόγελο του κοριτσιού έμεινε για πάντα εκει στη πλατεία του χωριού, δίπλα στη βρύση με το κρυστάλλινο νερό που κοντοστεκοντας πήρε μια χούφτα για να δροσιστεί.

K.Π 25/8/21

Χρωστώ μια ιστορία για το εξώφυλλο…

Όταν δημοσιοποίησα το εξώφυλλο της καινούριας μου ποιητικής συλλογής αναγγέλλοντας την άφιξη της, είπα ότι κρύβει μια ιστορία πίσω του. Η ιστορία έχει ως εξής. Το εξώφυλλο στο πρώτο μου βιβλίο πριν από δέκα χρόνια το ειχε αναλάβει ο φίλος φωτογράφος (μεταξύ άλλον πολλών ταλέντων του) Michalis Theocharides , ο οποίος πρότεινε μερικές φωτογραφίες του ανάμεσα τους και μια που απεικόνιζε ένα κοριτσάκι να βαδίζει ασταθώς στα βότσαλα σε παραλία στα Κύθηρα. Ενθουσιάστηκα με τη φωτογραφία και προχωρήσαμε. Όταν τον ρώτησα αν γνώριζε το κοριτσάκι μου είπε ότι είναι η κόρη του η Myrtò Theocharidou σε παλαιότερο οικογενειακό ταξίδι τους.Στην παρουσίαση τότε του βιβλίου η Μυρτώ θα ήταν 16-17 χρόνων και της είπα ότι σε ένα μελλοντικό μου βιβλίο από «μοντέλο» στο εξώφυλλο θα πρέπει να γίνει δημιουργός και συμφώνησε. Τα χρόνια πέρασαν , το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά και η Μυρτώ ακολουθησαι καλές τέχνες ενώ η τύχη (η ή ατυχία 🙂 της ) το έφερε να είμαστε γείτονες οπόταν ψάχνοντας με τον εκδότη κάτι για το εξώφυλλο του νέου βιβλίου αποτάθηκα στη Μυρτώ θυμίζοντας της την υπόσχεση μου. Η Μυρτώ αφού διάβασε τα ποιήματα πρότεινε μερικές φωτογραφίες της από τις οποίες επιλέξαμε τη συγκεκριμένη που κοσμεί το εξώφυλλο.Η φωτογραφία είναι από τη Βενετία στα πλαίσια ομαδικής έκθεσης γλυπτικής των φοιτητών.Μυρτω μου σε ευχαριστω πολυ.

Το βιβλίo βρίσκετε στα πιο κάτω βιβλιoπωλεία:
• Βιβλιοπωλεία Πάργα (παγκύπρια)
• Σολώνειο Κέντρο Βιβλίου
• Βιβλιοπωλείο “Περιδιάβαση”
• Academic & General Bookshop
• Βιβλιοπωλείο MAM
• Moufflon Bookshop
• Βιβλιοπωλείο της Αρμίδας (on line)

οσα ξεφυγαν της σιωπης

Με επίγνωση της ανεπάρκειας μου σε πολλά θέματα μα και τη σιγουριά ότι την ώρα που γράφω (και τρεχω) γίνομαι κάτι καλύτερο από αυτό που είμαι, σας παρουσιάζω την νέα μου ποιητική συλλογή.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Armida Books σε λίγες μέρες.
Φιλολογική επιμέλεια Maria Mina
Το εξώφυλλο είναι της Myrtò Theocharidou
(για το εξώφυλλο θα επανέλθω γιατί έχει μια όμορφη ιστορία πίσω του)

Πολλές ευχαριστίες Χάρη, Μαρία ,Μυρτώ.

Στα όρια της λογικής

Τον είπαν τρελό
Τον έκλεισαν σε ψυχιατρείο
Κρατούσε χαρτιά και μολύβια
Τα μολύβια κρίθηκαν επικίνδυνα για αυτοτραυματισμό
Κατασχέθηκαν
Τα άδεια χαρτιά έγιναν βαρκούλες  και ταξίδεψαν
μέχρι την αντίπερα όχθη μιας λίμνης από τα βρόχινα νερά
στην αυλή του ψυχιατρείου
Τα άλλα έγιναν ποιητική συλλογή
Μια συλλογή ισα-ισα να θυμίζει τον ποιητή
Τον ποιητή που άφησε τη ποίησή του να μπέρδεψει ακόμη  και τους ψυχιάτρους

Ο γιατρός του μέλλοντος

Το τρέξιμο κι ποίηση, να μου το θυμηθείτε
Απ’ τον γιατρό του μέλλοντος Θα συνταγογραφείται.

Εις το ΓΕΣΥ θα εισαχθούν ως φάρμακα ουσίας
Αλλά και για την πρόληψη της πάσα μαλακίας

Λίγα χιλιόμετρα μπορούν μαζί με ένα ποίημα
την ανθρωπότητα μπροστά να πάρουν ένα βήμα .

K.Π 3/1/21

Ο σαλίγκαρος και ο δρομέας


Ζήτησα από ένα σαλίγκαρο να παραβγουμε στο τρέξιμο
και μου γύρισε τη πλάτη
Ήταν μεγάλος, πολύ μεγάλος
δεν με υποτίμησε μα
μου γύρισε τη πλάτη
έστριψε τις κεραίες του προς άλλη κατεύθυνση
και αφήνοντας ίχνη βλέννας πίσω του
έφυγε


Μια επίκαιρη ιστόρα

Έχω δυο φίλους από αυτούς που χαρακτηρίζου αρνητές και ψεκασμένους.
Καλά παιδιά και παραλές τις διαφωνίες μας η συζήτηση εξελισσόταν πάντα σε κόσμιο επίπεδο
Οι απόψεις τους γνωστές «κορόιδοϊόs» «μια απλή γρίπη είναι» «δεν υπάρχουν θάνατοι» «μας κοροϊδεύουν για να μας βάλουν το εμβόλιο» κλπ
Για αυτούς όλα είναι πουλημένα , ακόμη και αυτοί που νόσησαν και τόλμησαν να μιλήσουν δημοσιά είναι «πληρωμένοι», που τους προβάλλουν επίσης τα πουλημένα κανάλια για προπαγάνδα.
Πρόσφατα αρρώστησε ο ένας εκ τω δυο με Κορονοϊό .
Τις πρώτες μέρες το αντικορονοϊηκό μέτωπο με «πυροβολούσε» με μηνύματα
«είδες μια απλή γρυπή είναι, πέρσι με το κινώ κρυολόγημα ένιωθα χειροτέρα»
«μα για αυτό κάνουν έτσι, δεν είναι τίποτα»
Ξαφνικά στη τέταρτη πέμπτη μέρα ξεκίνησαν τα συμπτώματα να γίνονται ποιο έντονα και χρειάστηκε ενδονοσοκομειακή νοσηλεία για καμιά δεκαριά μέρες.
Βγήκε άλλος άνθρωπος, ψήλοαπολογήθηκε για τον τρόπο που το αντιμετώπιζε προηγούμενος ενώ ο τρίτος φίλος συνεχίζει να ωρύετε.
«πουλήθηκες και εσύ;», «πόσα σου δώσανε» «μια απλή γρίπη είναι»…

this is cyprus ολαν τζιαι καλες γιορτες

Αγκαλιασμένοι


Είδα δυο γάτους αγκαλιά στην άκρη ενός δρόμου
και σκέφτηκα η αγκαλιά πως είναι εκτός νόμου.

Μήτε απόσταση κρατούν, για μάσκα ούτε λόγος,
μόνο για μας τα δίποδα γίνεται τόσος ντόρος.

Σκύβω και λέω στα γατιά πως τα ζηλεύω λίγο,
το ένα ενοχλήθηκε, σαν να ‘θελε να φύγω·

το άλλο ήρθε τρίφτηκε στα πόδια με συμπόνια,
«τα βάσανά σας, άνθρωποι, θενά κρατήσουν χρόνια».

Η γη φροντίζει να ξοφλά όσα κακά τής κάνουν,
γι’ αυτό και πατησε το pause, τα τραύματα να γιάνουν.

22.11.2020 Κ. Πατίνιος

Ιχνηλατω τη σιωπη

Ιχνηλατω τη σιωπη στη γειτονια του τρομου
Κραυγες απροσπελαστες ρυπες λαμψης κροτου

Σαν τον τρελο του χωριου υπηρετω το μυθο
Σε μια αγαπη δανεική Απο ενα τοκογλυφο

27/10/20Κ.Π

Άστα να πάνε

Στρατολογω τους στιχους μου
Στις μαχες του μυαλου μου
Τριγυρω μου αμμολοφοι
Που κρυφτηκαν τοσοι σοφοι
και η μικρη Ραλου* μου

Οθονες ξεχειλιζουνε
Εικονική ειρηνη
Τα δοντια ακονιζονται
Τα σαλια ηδονιζονται
Μυρίζουν πτωμαΐνη


Τι να σου κανω ποιητη
Η ποιηση δεν πειθει
Προσαρμοσμενη στους καιρους
Τους δισεκτους τους χαλεπους
Αλλαξανε τα ήθη

* Η μικρή Ραλου : Τραγούδι σε στίχους Γκάτσου και Μουσική Χατζηδάκη.

Κ.Π 19/10/20

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: