Σκέψεις Αχινοί

%ce%b1%cf%87%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%b9
Γίνονται οι  σκέψεις Αχινοί
στη θάλασσα των στίχων
Φοβάμαι να κολυμπήσω
μα αν δεν το κάνω θα πνιγώ
K.Π

Φθορά

limni

Αισθανόταν την κάθε μέρα που περνά να προκαλεί στο πνεύμα και στο σώμα του φθορά, να διαβρώνει το «έδαφός» του, το είναι του και να δημιουργούνται επικίνδυνες κατολισθήσεις. Κι αν τη φθορά του σώματός του την επεξεργαζόταν και μπορούσε να την κατανοήσει ως ένα υποφερτό βαθμό, δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο με το πνεύμα του. Στόχος του ανθρώπου συμφώνα με τη Χριστιανική διδασκαλία είναι να φτάσει στην τελειότητα, στη θεότητα, να προσεγγίσει με την πάροδο των χρόνων όσο το δυνατόν περισσότερο τον δημιουργό Θεό.

Τον ήρωά μας, δεν μπαίνω καν στον κόπο να τον βαφτίσω δίνοντας του ένα όνομα γιατί δεν έχει καμία σημασία, αφού όπως ο ίδιος έλεγε «το όνομα είναι ένα ανεπιτυχές στοιχείο ταυτοποίησης ενός απειροελάχιστου κλάσματος της αιωνιότητας». Κάποιοι με την στάση και το έργο τους καταφέρνουν να δώσουν μια υπεραξία σε αυτό το στοιχειό, αλλά και αυτό μάταιο είναι αφού δεν κρατά πολύ μέσα στο αχανές τοπίο της ανεπιτυχούς θεϊκής δημιουργίας. Ο ήρωας μας ένιωθε να τον κοροϊδεύει ο Θεός• «πώς να σε φτάσω, πώς να σου μοιάσω» του έλεγε με διάθεση ανταπόδοσης της κοροϊδίας , αφού για να γινόταν αυτό θα έπρεπε να γεννιόμαστε γέροι και να παθαίνουμε βρέφη. Έτσι όπως μας έφτιαξε ο Θεός το μόνο που μπορούσε ο ήρωας μας να κάνει ήταν να προσπαθεί να διατηρήσει το σώμα του σε μια καλή κατάσταση. Να τρέφεται υγιεινά και να γυμνάζεται ούτως ώστε όταν έρθει η ώρα να παραδώσει το σώμα του για ενταφιασμό να κάνουν ένα καλό πάρτι τα σκουλήκια και να πιουν ένα ποτηράκι στην μνήμη του για το βιολογικό και εύγευστο φαγητό που τους προσέφερε.
Η συνεχής φθορά του πνεύματος τον είχε φέρει κάποτε και σε ένα διάλογο με την αυτοχειρία . Είχε διαβάσει σημειώματα ανθρώπων που επέλεγαν την αυτούσια έξοδο από αυτό τον μάταιο κόσμο ως απάντηση σε φιλοσοφικά ερωτήματα που απασχολούσαν και τον ίδιο, αλλά αυτός ο τρόπος αντιμετώπισής τους δεν τον έβρισκε σύμφωνο. Δεν τον θεωρούσε επίδειξη δύναμης όπως κάποιοι διατείνονταν αλλά ως αρρωστημένη αδυναμία. Δικαίωμα στην επιλογή του θανάτου έδινε μόνο σε όσους έπασχαν απο ανίατες ασθένειες και βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο, όπου ναι, η ευθανασία για αυτούς θα αποτελούσε λύτρωση .
Κάθε μέρα κάθε ώρα σε κάθε κουβέντα (ακόμα και στις πιο απλές, ακόμα και σε μια καλημέρα) η φθορά ήταν εκεί και παραμόνευε. Η λύση που βρήκε ήταν η απομόνωση. Όχι δεν έζησε ασκητική ζωή. Μη έχοντας οικογένεια ήταν εύκολη η απόφαση του. Παραιτήθηκε από τη δουλεία παίρνοντας πρόωρη μικρή μεν, αλλά αρκετή για αυτόν σύνταξη. Αποτραβήχτηκε σε ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι και έζησε μόνος του παρέα με γάτους, σκύλο, τον λαχανόκηπό του, δυο κατσίκες και μερικές κότες. Πολύωρες βόλτες στα βουνά της περιοχής, έκανε διάλειμμα από το περπάτημα αγναντεύοντας και παρατηρώντας τη φύση και άλλες φορές καθόταν σε μια πέτρα κάτω από ένα δέντρο για να ακουμπά την πλάτη του στον κορμό του και διάβαζε κάποιο από τα βιβλία της πλούσιας βιβλιοθήκης του.
Δεν είχε πολλά πάρε δώσε με τους γείτονες. Είχε αραιά επισκέψεις από λίγους φίλους για κανένα ποτό και λίγη κουβέντα . Στα πρώτα χρόνια δεχόταν μια δυο φορές τον μήνα και την ερωτική συντροφιά μιας φίλης αλλά σταδιακά με την πάροδο του χρόνου αυτό σταμάτησε για αγνώστους λόγους. Ίσως η φθορά να έφτασε και ανάμεσα στα σκέλια του και να μην μπορούσε πια να ανταπεξέλθει.
Αυτοσυντήρούνταν έως την τελευταία μέρα της ζωής του σε ηλικία ογδόντα ενεά χρονών. Το βράδυ πριν ξαπλώσει να κοιμηθεί και να μην ξυπνήσει ποτέ, διαισθανόμενος το επερχόμενο τέλος, άφησε ένα σημείωμα στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι:
« Θεός είμαι εγώ, Θεός αν το θελήσεις είσαι εσύ και εσύ και ο κάθε ένας μας. Ο ένας, ο μοναδικός Θεός για τον κάθε ένα μας είναι μέσα του αρκεί να καταφέρουμε να τον ενεργοποιήσουμε, να τον ξυπνήσουμε. Έζησα καλά, έζησα καλύτερα από το καλά για περίπου τριάντα χρόνια εδώ στο χωριό. Έξω στην αποθήκη υπάρχει ένα λιτό φέρετρο που το έφτιαξα μόνος μου ενώ μέσα στο μπαούλο πλάι στο τζάκι έχω φυλαγμένα δυο καθαρά λευκά σεντόνια για να με τυλίξετε. Έξω στην αυλή έσκαψα δυο μέτρα γη για να με θάψετε. Δεν θέλω παπάδες και κηδεία• λίγο χώμα μόνο πάνω από το πτώμα μου.»
Κ.Π

Ποιητικό μονοπάτι

Στα πλαίσια του φετινού  Hellenic Bank Running Under The Moon που θα διεξαχθεί στης 24 /9 o υπεύθυνος του αγώνα κ. Σωτήρης Μαύρος  είχε την ιδέα να δημιουργηθεί ένα ποιητικό μονοπάτι με θέμα το τρέξιμο. Αφού έλαβε τις απαραίτητες άδειες από το τμήμα δασών μας έκανε την τιμή να μας προτείνει το μονοπάτι να περιλαμβάνει 18 ποιήματα και σχέδια από το βιβλίο μας «Κουνήσου Μούχλα» (Κώστας Πατίινιος/ Πολα Χατζηπαπα εκδώσεις Αρμιδα 2014)
Το ποιητικό μονοπάτι θα βρίσκεται στο πάρκο της Αθαλάσσας για όλο τον μήνα Σεπτέμβριο και έχει τοποθετηθεί κατά μήκος της διαδρομής του αγώνα στο φωτιζόμενο μονοπάτι από την λίμνη (πάρκο Αγ Γεώργιου)προς την είσοδο του πρώην Α.Τ.Ι η αντίστροφα.
Το μονοπάτι είναι γραμμικό και είναι περίπου 2,300μ., άρα με πολύ σιγανό περπάτημα και διαθέτοντας λίγη ώρα για να διαβάσουμε τα ποιήματα, θα χρειαστούμε περίπου 45 λεπτά για να διασχίσουμε την απόσταση»

Και δυο λόγια σχετικά με το μονοπάτι από τον υπεύθυνο του αγώνα Σωτήρη μαύρο όπως τα πήρα από τη σελίδα του στο facebook « Για εμένα ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και ο πολιτισμός παράγει αθλητισμό.
« Η διοργάνωση του Hellenic Bank Running Under The Moon δεν είναι ένας απλός αθλητικός αγώνας, είναι μια αθλητική πολιτιστική φιλανθρωπική εκδήλωση που παράγει και προάγει πρώτα από όλα πολιτισμό, εθελοντισμό, κοινωνική συνεισφορά και λίγο τρέξιμο.»

Ένα μικρό δείγμα ποιο κάτω
HBmoonRun-1
1
2
4
8
5
6
7
HBmoonRun-1_02

Πανσέληνος σε κλίμακα μινόρε

Πιάνο /σαξόφωνο ή μελωδία του Αυγουστιατικου φεγγαριού.
Πανσέληνος σε κλίμακα μινόρε…

avgoustos feggari

Ερευνα για τις κλίμακες της Ψυχολογικής Ευεξίας στον Αθλητισμό

Πιο κάτω είναι μια σύντομη περιγραφή/παρουσίαση της έρευνας απο την υποψήφια διδάκτωρ, και ο συνδεσμος για το ερωτηματολόγιο όπου όσοι έχετε την καλοσύνη μπορείτε να βοηθήσετε την κοπέλα στην έρευν…

Source: Ερευνα για τις κλίμακες της Ψυχολογικής Ευεξίας στον Αθλητισμό

Το βιογραφικό του ποιητή. 

Το βιογραφικό του ποιητή -που μόνος του συνεταξε- ήταν τόσο πλούσιο, με βάθος και βάρος από σπουδές επαίνους και βραβεία. Τόσο μα τόσο πλούσιο που δεν χρειάστηκε να γυρίσω σελίδα να διαβάσω τίποτε άλλο από την ποίηση του.

Κ.Π

Σαν φο μπιζού κόσμημα

Το ποίημα προβάλλει ή τον  ναρκισσισμός του
μέσα από τη selfie φωτογραφία
και τους στίχους που κρέμονται από τον λαιμό του
σαν φο μπιζού κόσμημα
μάλλον θέλει να μου θύμηση ότι
Σε περιόδους που οι ποιητές είναι κατώτεροι των περιστάσεων
η ποίηση επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε.

K.Π

Επιδημία Pokemon!!

Pokemon GoΧθες το απόγευμα ενώ έτρεχα στο πάρκο Αθαλασσας παρατήρησα ασυνήθιστη κίνηση νεαρών (13-16 χρονών ) να έχουν ανά χείρας τα κινητά τούς και να περπατούν .
Χάρηκα πώς βγήκαν για περπάτημα έξω στο πάρκο αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι μάλλον θα επρόκειτο για την καινούρια τρέλα που ξαπλώνετε σαν επιδημία στους νεαρούς ,έψαχναν Pokemon !!!! Τη??? Εν ξερετε τη είναι το νέο παιχνιδη Pokemon Go ?? Το Pokemon Go είναι ένα παιχνίδι το οποίο εμφανίζει χαρακτήρες Pokemon σε διάφορα σημεία στην πόλη. Στόχος του παίχτη είναι να ψάξει και να βρει τα διάφορα Pokemon  και να τα μαζέψει.

Έναν παιχνίδι κατάφερε να βγάλει έξω από τους τέσσερεις  τοίχους τα παιδιά. Ίσως να είναι κάτι και αυτό ίσως να είναι και κατάντια (δεν είμαι σίγουρος ακόμα ) . Σκέφτηκα να ντυθώ Pokemon,να κρυφτώ πίσω από τα δέντρα και να ξίπασα τα μωρά που ψάχνουν εικονικά Pokemon!!! Αχ και το ψυχιατρείο εν και απέχει και πολύ από το πάρκο αθαλασσας…!!!

Η δικτατορία των ηλίθιων…

​Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση.

 Ουμπέρτο Έκο

Στους υπάλληλους του τμήματος δασών

kameno pefko
Όταν μας βρήκε το μεγάλο κακό
ξύπνησε ο ποιητής μέσα μου και μου είπε
«Γράψε»
«Σε τέτοιες περιπτώσεις καλύτερα να σωπαίνω»
του είπα,
Τότε «πράξε» μου απάντησε.
πήρα τον ποιητή μου και φύγαμε εθελοντές στο μέτωπο της πυρκαγιάς
βοηθήσαμε το ελάχιστο (δεν διεκδικώ δάφνες για αυτό)
άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες,  μάχονταν  για μέρες να σώσουν το ποίημα
«τρώει τζυαι εν χορτανει η λυσσιάρα»
«τριάντα χρόνια εν τη φοήθηκα , τωρά  τρέμω την»
«θα αναγεννηθεί ,θα πάρει χρόνια , δεν θα ζούμε για να το δούμε όπως ηταν αλλά θα γίνει»
Άγρυπνοι στίχοι οι εργάτες έσβηναν φωτιές, ποιούσαν με τα χέρια και τον λόγο τους
αγνοώντας όλους εμάς που πρόσκαιρα –ίσως και καιροσκοπικά- βρεθήκαμε ανάμεσα τους.

pirkagia16

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: