Ο γιατρός του μέλλοντος

Το τρέξιμο κι ποίηση, να μου το θυμηθείτε
Απ’ τον γιατρό του μέλλοντος Θα συνταγογραφείται.

Εις το ΓΕΣΥ θα εισαχθούν ως φάρμακα ουσίας
Αλλά και για την πρόληψη της πάσα μαλακίας

Λίγα χιλιόμετρα μπορούν μαζί με ένα ποίημα
την ανθρωπότητα μπροστά να πάρουν ένα βήμα .

K.Π 3/1/21

Ο σαλίγκαρος και ο δρομέας


Ζήτησα από ένα σαλίγκαρο να παραβγουμε στο τρέξιμο
και μου γύρισε τη πλάτη
Ήταν μεγάλος, πολύ μεγάλος
δεν με υποτίμησε μα
μου γύρισε τη πλάτη
έστριψε τις κεραίες του προς άλλη κατεύθυνση
και αφήνοντας ίχνη βλέννας πίσω του
έφυγε


Μια επίκαιρη ιστόρα

Έχω δυο φίλους από αυτούς που χαρακτηρίζου αρνητές και ψεκασμένους.
Καλά παιδιά και παραλές τις διαφωνίες μας η συζήτηση εξελισσόταν πάντα σε κόσμιο επίπεδο
Οι απόψεις τους γνωστές «κορόιδοϊόs» «μια απλή γρίπη είναι» «δεν υπάρχουν θάνατοι» «μας κοροϊδεύουν για να μας βάλουν το εμβόλιο» κλπ
Για αυτούς όλα είναι πουλημένα , ακόμη και αυτοί που νόσησαν και τόλμησαν να μιλήσουν δημοσιά είναι «πληρωμένοι», που τους προβάλλουν επίσης τα πουλημένα κανάλια για προπαγάνδα.
Πρόσφατα αρρώστησε ο ένας εκ τω δυο με Κορονοϊό .
Τις πρώτες μέρες το αντικορονοϊηκό μέτωπο με «πυροβολούσε» με μηνύματα
«είδες μια απλή γρυπή είναι, πέρσι με το κινώ κρυολόγημα ένιωθα χειροτέρα»
«μα για αυτό κάνουν έτσι, δεν είναι τίποτα»
Ξαφνικά στη τέταρτη πέμπτη μέρα ξεκίνησαν τα συμπτώματα να γίνονται ποιο έντονα και χρειάστηκε ενδονοσοκομειακή νοσηλεία για καμιά δεκαριά μέρες.
Βγήκε άλλος άνθρωπος, ψήλοαπολογήθηκε για τον τρόπο που το αντιμετώπιζε προηγούμενος ενώ ο τρίτος φίλος συνεχίζει να ωρύετε.
«πουλήθηκες και εσύ;», «πόσα σου δώσανε» «μια απλή γρίπη είναι»…

this is cyprus ολαν τζιαι καλες γιορτες

Αγκαλιασμένοι


Είδα δυο γάτους αγκαλιά στην άκρη ενός δρόμου
και σκέφτηκα η αγκαλιά πως είναι εκτός νόμου.

Μήτε απόσταση κρατούν, για μάσκα ούτε λόγος,
μόνο για μας τα δίποδα γίνεται τόσος ντόρος.

Σκύβω και λέω στα γατιά πως τα ζηλεύω λίγο,
το ένα ενοχλήθηκε, σαν να ‘θελε να φύγω·

το άλλο ήρθε τρίφτηκε στα πόδια με συμπόνια,
«τα βάσανά σας, άνθρωποι, θενά κρατήσουν χρόνια».

Η γη φροντίζει να ξοφλά όσα κακά τής κάνουν,
γι’ αυτό και πατησε το pause, τα τραύματα να γιάνουν.

22.11.2020 Κ. Πατίνιος

Ιχνηλατω τη σιωπη

Ιχνηλατω τη σιωπη στη γειτονια του τρομου
Κραυγες απροσπελαστες ρυπες λαμψης κροτου

Σαν τον τρελο του χωριου υπηρετω το μυθο
Σε μια αγαπη δανεική Απο ενα τοκογλυφο

27/10/20Κ.Π

Άστα να πάνε

Στρατολογω τους στιχους μου
Στις μαχες του μυαλου μου
Τριγυρω μου αμμολοφοι
Που κρυφτηκαν τοσοι σοφοι
και η μικρη Ραλου* μου

Οθονες ξεχειλιζουνε
Εικονική ειρηνη
Τα δοντια ακονιζονται
Τα σαλια ηδονιζονται
Μυρίζουν πτωμαΐνη


Τι να σου κανω ποιητη
Η ποιηση δεν πειθει
Προσαρμοσμενη στους καιρους
Τους δισεκτους τους χαλεπους
Αλλαξανε τα ήθη

* Η μικρή Ραλου : Τραγούδι σε στίχους Γκάτσου και Μουσική Χατζηδάκη.

Κ.Π 19/10/20

Έντιμε άνθρωπε

Έντιμε άνθρωπε, μες τη Βουλή
Ξεπλένεις χρήμα, πουλάς ψυχή
Κλείνεις το μάτι με τσαχπινιά
Κι έχει το βλέμμα σου μια σιγουριά
Πιες στην υγειά μας κι άλλο κρασί
Που θ’ ανεχθούμε κι άλλη στραβή
Έντιμε άνθρωπε μες τη Βουλή
Πώς μου θυμίζεις τον κυρ-Παντελή
Εντιμε άνθρωπε κυρ- βολευτή
Δεν θα ιδρώσει κανένα αυτί
Είσαι και συ σαν κι εμάς
Είμαστε όλοι ένας γούμας (κοτέτσι)

Κ.Π 12/10/20

Τα κακά του Αουστου

Όπου τζιαι νάσαι
εξυπόρτησεν τζιαι ο Άουστος
Έφα τζιαι φέτος κάμποσα
σύκα τζιαι παπουτσόσυκα
επία θάλασσα τζιαι βουνό
Α! είδα τζιαι το φεγγάρι γεμάτο…
τζιαν καρτεράτε να πω για τα κακά του
εν θα το κάμω
εν ηφταιει ο Αουστος
για την ξερή
του αθρώπου την κελλεν

Ιστορίες του Γιώρκου

rouleta

Η μια ιστορία δίνει τροφή για θύμησες και καταγραφή και άλλων ιστοριών.
Αφού καταγράψαμε ιστορίες με τα δυο του πάθη (χωράφια και θάλασσα), σειρά έχει το τρίτο πάθος. Θα το αφήσουμε όμως να αποκαλυφθεί στην εξέλιξη της ιστορίας.
Ο παπάς του Γιώρκου είσιεν καφενέ στην πάνω Τζιερύνια στην περιοχή «Τουσιεμε» (τουρκική λέξη που θα πει παράμερα ) στην οδό 25ης Μάρτιου από τις αρχές της 10ετιας του ’60 μέχρι την εισβολή του ’74.
Η σημερινή ιστορία διαδραματίζεται μέσα στον καφενέ.
Ο παπάς του Γιώρκου, ο κ. Κώστας, ήταν ένας σπουδαίος άνθρωπος και μια ιστορία από μόνος του (για αυτόν έχω γράψει παλιότερα). Μερικά χαρακτηρίστηκα τις προσωπικότητάς του τα επαναλαμβάνω εδώ:
Ο Κώστας είσιεν όνομα για την καθαριότητά του, τζιαι όταν του παράγγελναν σάντουιτς, τα έφτιαχνε χωρίς να αγγίζει καθόλου το χέρι του πάνω στο φραντζολάκι. Χρησιμοποιούσε μασιαίρι τζαι πιρούνι, ακόμα τζιαι για να κόψει το φραντζολάκι, τζιαι με τον ίδιο τρόπο με μασιαίρι τζαι πιρούνι, έβαλλε μέσα το χαλούμι, το πόλιπιφ, την τομάτα τζιαι το αγγουράκι, έβαλλέν τα μες το πιάτο τζιαι τα σέρβιρε. Με λλία λόγια, χωρίς να το ξέρει πριν τόσα χρόνια, έκαμνε τούτον που λαλούν σήμερα «Συστήματα Διαχείρισης Ασφαλείας Τροφίμων». Επιερώννετουν , επλύνησκεν τα σσιέρκα του τζιαι ύστερα έκαμνεν άλλον σάντουιτς.
Σε μιαν άκραν του καφενέ είσιεν τζαι μιαν τσαέραν «την τσαέραν του μουζομένου» τζιαι έγραφεν το τζιαι πάνω, ήταν μόνο για τον Γιώρκον, τον σιεράν που είσιεν μαγαζίν απέναντι, τζιαι ήταν πάντα μουζομένος… Γι’ αυτό είσιεν του την δικήν του καρέκλα, για να μεν του ξιμαρίζει τζαι τις άλλες.
Όποιος έπινεν τσιάρον μες τον καφενέ τζιαι πέτασσεν το ποτσίαρον χαμαί, επροειδοποιούσε τον τρεις φορές τζιαι ύστερα απαγόρευκέν του την είσοδο, εν τον ήθελαν για πελάτη.
Όταν εμεγαλώσαν λλίον τα παιθκιά του, επιαίναν τζαι βοηθούσαν τον στις δουλείες του καφενέ για να ξεκουράζεται λλίον τα μεσημέρκα, αφού ο καφενές άνοιεν που τις 5 το πρωί. Επήαινε τζιαι τζοιμάτουν νάκκον τζιαι εστρέφετουν να συνεχίσει ως το βράδυ.
Η ιστορία διαδραματίζεται όταν ο Γιώρκος ήταν κάπου κοντά στα δεκαεξι τζιαι ο Ζαχαρίας στα δεκατρία.
Μια μέρα μπαίνει μες το μαγαζί ένας χωραΐτης τζιαι λαλεί του κ. Κώστα:
-Μάστρε Κωστή έχω κάτι μηχανέες τυχερές που εν να παίζει ο κόσμος και να μας αφήνει κκιάριν καμιά δεκαρκά λίρες τον μήνα να τες μοιράζουμε. Λαλούν τες ρουλέττες, βάλεις ένα σελίνι άμα παίζεις, καμιά φορά κερδίζεις, σπάνια πιάνεις το jackpot αλλά τες παραπάνω φορές χάνεις. Δέχεσαι να σου αφήκω μια μες το μαγαζί και στον μήνα να έρτω ξανά να κανονιστούμε τζιαι θωρούμε;
Πράγματι, όταν πέρασε ο μήνας ήρτεν ο χωραΐτης τζιαι με το μοναδικό κλειδί που εκράτεν τζιείνος άνοιξεν τζιαι έφκάλε την κάσσια, εμέτρησεν τα ριάλλια τζιαι έδωσε στον κ. Κωστή τεσσεράμισι λίρες κκιάρι.
Ο κ. Κωστής εχάρηκε. «Να ’σαι καλά, γιε μου», λαλεί του αθρώπου, «εν νεν άσιημα ριάλλια, εν καλά».
Να σημειωθεί ότι την εποχή για την οποία μιλάμε το ενοίκιο του καφενέ ήταν έξι λίρες τον μήνα.
Περνά ο επόμενος μήνας τζιαι έρκεται ξανά ο χωραΐτης να ανοίξει τη μηχανή. Φκάλει την κάσσιαν έξω, αμμά μπακκίρα εν είσιε μέσα. Έμεινε σύξυλος τζιαι εθωρούσε μια την μηχανή τζιαι μια την κάσσια, τζιαι εμουρμούραν «εν γίνεται ένε δυνατόν, κάτι συμβαίνει με τούντο πράμα».
Λαλεί του ο κ. Κωστης: «Μα τι έπαθες»;
Απαντά o χωραΐτης: «Η κάσσια εν έσιει μπακκίρα μέσα».
Γυρίζει ο Ζαχαρίας τζιαι θωρεί τον Γιώρκο που χάλουππα χάλουππα φκαίνει που την πόρτα, καβαλληκά το ποήλατο τζιαι χάνεται.
Πάει να βουρήσει τζιαι ο Ζαχαρίας αλλά αρπάσσει τον ο τζύρης του που το αυτίν τζιαι γονατά τον χαμαί.
-Λάλε ήντα που κάμετε τα μεσομέρκα που τζοιμουμουν.
– Εν είμαι εγώ, εν ο Γιώρκος.
-Λάλε ήντα που έκαμεν.
– Έτο έπαιζε την μηχανή συνέχεια μέχρι που έπιανε το jackpot.
-Τζιαι ριάλλια πού εβρίσκετε, ρε;
– Παπά, εν τζιαι έβαλλε σελίνια μέσα, έφκαλεν μια τρύπα πάνω σε ένα σελίνι τζιαι έδυσέν το με τη μισίνα. Έβαλλέν το τζιαι έφκαλέν το, ώσπου η μηχανή ευτζιέρωσεν.
– Τζιαι γιατί εν μου το είπες νωρίτερα, ρε;
-Γιατί είπε μου εν να με δέρει άμα σου το πω.
Μετά που τούτο, λαλεί τζιαι ο χωραΐτης:
– Άτε, μάστρε, είχα μες τη μηχανή δέκα λίρες. Πιέρωσε τα μισά να πάμε πάτσι.
-Να έναν πεντόλιρον, πιας την μηχανή σου τζιαι να με ξαναπατήσεις δαμέσα, γιατί εν τζιαι κοπελλούθκια που έκαμα εγιω, εν σατανάες… εν σατανάες!
Κ. Π

Ιστορίες των χωραφιών και τις θάλασσας

πλαστικο μπανιοΠρωταγωνιστής αυτών των ιστοριών είναι  ο Γιώρκος που το Καρακουμι της Κερύνειας.
Γεννήθηκε πας το κύμα, στο «Παϊρούδι»( παραλία  στο Καράκουμι) όπως συνήθιζε να λέει και πέρασε εκεί τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια, σε ένα σπίτι που ειχε για αυλή δυο σκάλες περιβολή και σύνορο την άμμο και το κύμα.
Το κολύμπι και το ψάρεμα ήταν συνυφασμένο με την ίδια του στη ζωή.
Το Καράκουμ ήταν χωρίο σχεδόν ενωμένο με τη Κερύνεια και  1973 έγινε προάστιο της.
Δεν θα αναφερθούμε στα του χωριού  η στα παιδικά του χρόνια που πέρασε με τα δύο του αδέλφια και τη μια αδελφή που ειχε  αλλά σε αυτή την ιστορία θα πάμε μεταγενέστερα, στο 1998.  Αφού τόσο ο η αδελφή όσο και τα δυο του αδέλφια ξενιτευτήκαν για να βρουν τη τύχη τους  ο αδελφός του ο Ζαχαρίας αγόρασε ένα σπίτι στη παραλία της οροκληνης (όχι πως του θύμιζε το Καράκουμι αλλά έβλεπε τουλάχιστο θάλασσα και το θυμόταν) και περνούσε τις διακοπές του εκεί .

Η ιστορία…

Ήταν μέσα στο χειμώνα, τσουχτερό κρύο , Δεκέμβρη μήνα, μετά από μια μεγάλη θαλασσοταραχή έσπασαν τα δίχτυα σε ιχθυοτροφείο κοντά στη Ξυλοφάγου   και γέμισε η θάλασσα της περιοχής με τσιπούρες και λαβράκια . Ήταν κατά τις δέκα το πρωί και μόλις το άκουσε ο Ζαχαρίας σηκώνει το ακουστικό του τηλεφώνου…
– Γιώρκο… ρε άκουσες τα νέα?
-Όχι ηντα νέα ?..
-έσπασαν τα δίχτυα τζισι εγεμωσεν ο τόπος ψαρκα, τσιπούρες τζιαι λαυράκια.
– Ατε ετοίμαστην  βάρκα και σε καμία ώρα είμαι Σκάλα*(Λαρνακα) να πάμε να ψαρέψουμε.
Πραγματικά σε καμία ώρα ο Γιωρκος με τον αδελφο του το Ζαχαρία υπό τις διαταγές του μεγάλου αδελφού (Γιώρκου) τράβηξαν για τον ηλεκτροπαραγωγικό σταθμό στις βάσεις της Δεκέλειας και όταν έφτασαν έριξαν άγκυρα εντος της θάλασσας των βρετανικών βάσεων Δεκέλειας λίγα μέτρα από τη στεριά.

Ετοίμασαν τα καλάμια έβαλαν  δόλωμα και πράγματι από τη πρώτη ριξιά και οι δύο τους έπιασαν ψάρι, σε διάστημα μισής ώρας είχε γεμίσει το πάτωμα της βάρκας με ψάρια.

Στη παραλία και πάνω στα βράχια είχε αρκετούς ψαράδες αλλά δε πιαναν τίποτε ,ένας από αυτούς που έβλεπε ότι τα αδέλφια είχαν ριξιά και ψαριά αποφάσισε να περάσει τα συρματοπλέγματα που χώριζαν επί του εδάφους τη κυπριακή δημοκρατία από της βρετανικές βάσεις για να πάει πιο κοντά αλλά τον αντιλήφθηκε αστυνομικός και τον ανέκοψε.

Κύριε, κύριε του λέει ο αστυνομικός απαγορεύετε να περάσεις τα συρματοπλέγματα,
-Μα γιατί ολαν τζινοι μες τη θάλασσα δικαιούνται εμένα γιατί με σταματάς
-Εκείνοι είναι σε βάρκα και είναι διαφορετικό

Έφυγε βλαστημώντας και βρίζοντας ο επίδοξος ψαράς, μπήκε στο άσπρο διπλοκάμπηνο αυτοκίνητο του και εξαφανίστηκε.
Δεν πέρασε πολύ ώρα και επέστρεψε, έβαλε το αυτοκίνητο του όσο πιο κοντά μπορούσε στο συρματόπλεγμα που χώριζαν τα εδάφη της δημοκρατίας από της βάσεις Δεκέλειας  και ξεφόρτωσε ένα μεγάλο πλαστικό μπάνιο, το έριξα στη θάλασσα  έβαλε μέσα τα καλάμια ψαρέματος ,μια σακούλα με δόλωμα και αρχίζει να κωπηλατεί με ένα αυτοσχέδιο κουπί που έμοιαζε με αυτό το εργαλείο που φουρνίζουν το ψωμί.

Σιγα σιγά έφτασε κάπου  15 μέτρα κοντά στη βάρκα με τα δύο αδέλφια και έριξε το καλάμι για ψάρι, δε πρόλαβε καλά καλά να πέσει  το αγκίστρι στη θάλασσα και πιάνει το πρώτο ψάρι.

Πάνω στο κούνημα που προκάλεσε το αγκιστρωμένο ψαρί (ήταν και μεγαλούτσικο)  αναποδογυρίζετε το πλαστικό μπάνιο και βρίσκετε ο επίδοξος ψαράς μέσα στη θάλασσα με το  καλάμι που δεν το άφηνε με τίποτα στο ένα χέρι  και με το άλλο να κρατά  το μπάνιο και να φωνάζει «βοήθεια, βοήθεια εν να πνιω σώστε με,…»

Ατε ρε Γιώρκο λέει ο Ζαχαρίας στον αδελφό πάμε κα τον σώσουμε.

-Άστον να πνιει τον ππεζεβεγγην που ετολμησεν να ερτη να μας πιάσει τα ψαρκα

Ο Ζαχαριας πιο ψύχραιμος ανέβασε τον επίδοξο ψαρά και το πλαστικό μπάνιο στη βάρκα του ,αλλά ο Γιωρκος του «κατάσχεσε» το καλάμι και το μεγάλο ψάρι

 

Όταν έβγαλαν τον επίδοξο και παραλίγο πνιγμένο ψαρά, έτρεμε σα το πούλι από το κρύο και κτυπούσαν τα δόντια του.

Του λέει τότε ο Γιωρκος

-Ατε γιε μου Πιασ’ το «μπάνιο» σου τζιε τραβα εάσω σου να αλλάξεις πριν σε πιαει καμιά Πούντα τζιε έχουμε το κρίμα σου

-Τζιε το καλάμι με το ψάρι μαστρε ε θα μου το δώσεις?

-Ρε μα εν αντρεπεσαι,  εισαι τυχερός που ε σου επεια τζιε το «μπάνιο» τζιαι να σε αφήκω να πνεεις τώρα ζητάς τζιαι ρέστα, εν εξερεις τους νόμους της θάλασσας, που λαλουν ότι βρίσκεις σε ναυάγιο δικαιούστε να το κατασχέσεις?

Έσκυψε το κεφάλι του κάτω ο επίδοξος ψαράς και τράβηξε  για το αυτοκίνητο του.

Γιώρκο λέει ο Ζαχαρίας  εκαμες μας ρεζίλι , εν αντροπη,

Ατε λέει ο Γιώρκος λάμνε δωστου  το καλάμι αλλά το ψάρι με του το δωκεις γιατί θα τσακωθούμε α!!!

 

« Older entries

Αρέσει σε %d bloggers: